เราลองมาหยุดคิดกันบ้างน่าจะดีนะครับ...

              หลายคนสามารถที่จะเชื่อมโยงเรื่องราวต่าง ๆ ที่ตัวเองได้รับรู้มาเข้าด้วยกันได้ โดยเอาเรื่องนั้นมาต่อกับเรื่องนี้ เอาเรื่องนี้มาต่อกับเรื่องโน้น ปะติดปะต่อกันไปเรื่อย ๆ โดยใช้ความคิดของตัวเองเป็นเครื่องมือในการเชื่อมโยง...

             บางครั้งเรื่องราวที่เชื่อมโยงอาจจะตรงกับความเป็นจริงบ้าง แต่หลายต่อหลายครั้งที่เรื่องราวนั้นไม่ตรงกับความเป็นจริง พูดถึงเรื่องของความคิดของคนเราแแล้วไปได้เรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุดจริง ๆ นะครับ...

             ถ้าเรื่องที่คิดเป็นเรื่องที่ดี ๆ อย่างมากก็เรียกว่าเพ้อฝันนะครับ แต่ถ้าเรื่องที่คิดไม่ใช่เรื่องที่สร้างสรรค์อย่างนี้เรียกว่าฟุ้งซ่านได้เลยนะครับ...

 

                 


             ว่าแต่ลองให้เจ้าตัวความคิดได้ทำงานแล้ว เรื่องที่ไม่น่าจะเกี่ยวกันได้ ยังดึงมาเกี่ยวกันได้เลยนะครับ...

             อย่างผมมักจะพูดเล่น ๆ กับเพื่อนอยู่เสมอเลยนะครับ ว่าผมเป็น "คนสิ้นคิด" เวลาที่เพื่อนถามอะไรที่ผมมองว่าไม่มีประโยชน์อะไรที่จะต้องคิดให้เสียเวลาและเปลืองสมอง...

             เอ...เรามาลองหยุดคิดกันบ้างก็ดีนะครับ รู้อะไรมาก็แค่ให้รู้ไม่ต้องไปคิดอะไรต่อ ลองดูกันนะครับว่าผลมันจะเป็นอย่างไร...