"เสียงของเด็กๆเป็นเสมือนยาวิเศษที่สมานหัวใจของผู้ที่ได้อยู่ใกล้ชิดให้เบิกบาน"

       

        วันนี้เทียนน้อยได้มีโอกาสไปแวะร้านหนังสือร้านโปรด  ไปเลียบๆมองๆเล่มโน้นทีเล่มนี้ที    สายตาก็เลยไปเจอ หนังสือเล่มนี้ค่ะ 

 

 

 ตัดสินใจซื้อโดยฉับพลัน

 

แม่ติ๋ว  ชีวิตนี้อยู่เพื่อใคร

อยากเล่าความในใจ

 

     คงต้องบอกว่า...หนังสือเล่มนี้เกิดขึ้นมาได้ก็เพียงเพื่ออยากจะบอกว่า“ตัวเองไม่ใช่คนดี”และรู้สึกละอายใจทุกครั้งที่ถูกมองว่าเป็นคนดี

       และที่สำคัญสิ่งที่ตนเองทำนั้นมันไม่ใช่“งาน”แต่มันเป็นวิถีชีวิตที่มีทั้งรักไม่รักมีการให้มีแบ่งปันมีอภัยมีให้โอกาสทั้งที่เฮ้ย!มีนน่านักฮึ่มฮึ่ม

       แต่สิ่งเหล่านั้นมีนได้หลอมให้หลายคนมาอยู่รวมกันเป็นครอบครัวครอบครัวหนึ่งของสังคมไทยซึ่งมันเป็นการรับผิดชอบต่อชาติแผ่นดินในการที่มนุษย์ได้ดูแลรับใช้เรียนรู้เพื่อรู้แล้วนำไปใช้ประโยชน์ต่อคนยากจนต่อคนไม่รู้คนที่เจ็บป่วยจากปัญหาและภาระ

            เราเองก็ทำตาม “คำสอนของพ่อ” สิ่งที่ค้นพบคือความสุขอยู่ไม่ไกลจากเราเลย ไม่ต้องไปแสวงหาในที่ใด เพียงรู้จักการแบ่งปันเราจะเห็นความสุขในดวงตาของผู้รับและความสุขนั้นมันได้ส่งผลสะท้อนในหัวใจของผู้ให้มากกว่าผู้ได้รับเสียอีก หลายครั้งหลายคราที่ต้องตอบคำถามเรื่อง “แรงบันดาลใจ”

     ซึ่งจริงๆแล้ว “แรงบันดาลใจ” มันคือพลังแฝง เป็นพลังเงียบที่มีอำนาจ มีเรี่ยวแรง ในการกำหนดบทบาทกำหนดชีวิตให้คนคนหนึ่งหรือหลายๆคนกระทำในสิ่งที่ตั้งใจด้วยความมุ่งมั่น ด้วยความเชื่อมั่น และเต็มเปี่ยมไปด้วยความสุขโดยปราศจากข้อกังขาและเงื่อนไขใดๆ

     และบรรทัดถัดจากนี้ไปในหน้าอื่นที่คุณจะอ่าน...คุณคงจะได้รู้ว่า ติ๋วไม่ใช่คนดีอะไรมากมายนักหรอก...ก็แค่คนธรรมดาคนหนึ่งที่อยากช่วยให้เด็กๆ...ลูกๆทุกคน...มีคุณค่ามากขึ้นในสังคมนี้ค่ะ

 

                                     แม่ติ๋ว-สุธาสินี น้อยอินทร์

                                          บ้านโฮมฮํก

       

                           

                            เด็ก  เด็ก คือ นกตัวน้อย

บินล่องลอยตามหาความฝัน

ที่อยู่ภายใต้ดวงตะวัน

ที่ผูกพันต่อกันมาเนิ่นนาน

วัยเยาว์คือวัยอันสดใส

หัวใจ...โบกโบยอย่างเสรี

มีหวังมีรักในสิ่งดี โลกนี้ คง...งดงาม

 

 

 

 

  

เสียงเล็กๆจากเด็กน้อย

ผู้ตามหาความรัก

 

        “หนูอายุ 10 ปีแล้วค่ะ หนูมาอยู่บ้านโฮมฮักกับน้องอีก 2 คน เป็นผู้ชายทั้งสองคนค่ะ พ่อหนูติดยาบ้าตายไปแล้ว แม่หนูถูกส่งมาอยู่มูลนิธิฯกับหนู 7 ปีแล้วค่ะ แม่หนูมีปัญหายาเสพติด และมี เอชไอวี ด้วย แต่หนูกับน้องแข็งแรง มูลนิธิฯส่งแม่หนูไปเรียนทำขนมเพื่อสุขภาพ ที่จังหวัดเชียงใหม่ เป็นเวลา 5 ปีมาแล้ว ที่หนูไม่ได้พบแม่เลย

       หนูคิดถึงแม่ค่ะ หนูอยากให้แม่ได้ยินเสียงหนูทางรายการวิทยุนี้ หนูอยากให้แม่มาอยู่กับหนูที่มูลนิธิฯ ค่ะ หนูจะดูแลแม่เอง”

       เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กหญิงตัวเล็กๆวัย 10 ขวบ ให้สัมภาษณ์ทางสถานีวิทยุ ที่บอกถึงความในใจผ่านเสียงใสๆและมีหยาดน้ำตาเล็กๆไหลริน

*******************************************************************

ปันใจให้รัก

“เด็กๆ” ที่ได้รับความช่วยเหลือจาก “บ้านโฮมฮัก” มูลนิธิสุธาสินี น้อยอินทร์ เป็นกลุ่มที่ได้รับผลกระทบเอดส์ บิดา-มารดา เสียชีวิตแล้ว

เด็กส่วนหนึ่งได้รับเชื้อเอดส์จาก บิดา-มารดา บางส่วนถูกละเมิดทางเพศแล้วได้รับเชื้อเอดส์ และบางส่วนกำพร้า สุขภาพแข็งแรง แต่มีภาวะแทรกซ้อนของโรคชนิดอื่นที่รุนแรง และต้องเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลในส่วนกลางที่มีความเชี่ยวชาญพิเศษเฉพาะโรค เช่น โรคหัวใจรั่ว โรคตา ที่ต้องเปลี่ยนลูกตาตามวันที่โตขึ้น หรือภาวะความเป็นลบในเลือด การตรวจ CD4 เพื่อหาภาวการณ์ดื้อยาในเด็ก กรณีฉุกเฉินเร่งด่วน วัณโรค หัดเยอรมัน อีสุกอีใส หิดฯลฯ ซึ่งเป็นค่าใช้จ่ายที่มีราคาแพง และสูงขึ้นตามภาวะของความอ่อนแอของเด็ก

***********************************************

       หนังสือเล่มนี้ราคาเล่มละ  165 บาท  รายได้ครึ่งหนึ่ง มอบให้ มูลนิธิสุธาสินี  น้อยอินทร์ เพื่อเด็กและเยาวชน

3          หมู่ 12 บ้านประชาสรรค์ ต.ตาดทอง อ.เมือง จ.ยโสธร 35000 

โทรศัพท์  045-722-241 

อีเมล์ : [email protected]

ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) สาขายโสธร  ชื่อบัญชีมูลนิธิสุธาสินี  น้อยอินทร์ เพื่อเด็กและเยาวชน  บัญชีเลขที่ 561-2-21187-7

ธนาคารทหารไทย จำกัด  สาขายโสธร  ชื่อบัญชีมูลนิธิสุธาสินี  น้อยอินทร์ เพื่อเด็กและเยาวชน  บัญชีเลขที่ 437-2-13090-8

ธนาคารกสิกรไทย  จำกัด  สาขายโสธร  ชื่อบัญชีมูลนิธิสุธาสินี  น้อยอินทร์ เพื่อเด็กและเยาวชน  บัญชีเลขที่ 129-2-57021-6

 

มาร่วมด้วยช่วยกันในการแบ่งปันน้ำใจ

แก่เด็กๆแห่งบ้านโฮมฮักกันนะคะ

ด้วยการติดตาม เรื่องราวการต่อสู้ชีวิต สุดแสนยากลำบากท่ามกลางรอยยิ้ม

เพื่อความสุขของเด็กๆแห่งบ้านโฮมฮัก

เพราะมะเร็งไม่ใช่คำตอบสุดท้ายในชีวิตของเธอ.......