หนังสือเรียนภาษาไทย.....ผมอยากให้....
เป็นบรรทัดฐาน
คำว่า "บรรทัดฐาน" หรือ "ปทัสถาน" หรือ " ปทัฏฐาน"
หมายถึงแบบแผนสำหรับยึดถือเป็นแนวทางปฏิบัติ
ผมสอนนักเรียนหลายระดับชั้นมีทั้ง ม.๑
ม.๒ ม.๔ และ ม.๖
ไม่นับรวมกิจกรรมลูกเสือและชุมนุมอนุรักษ์เพลงพื้นบ้าน
ในบางวิชาผมทำเอกสารสอนเอง ไม่พึ่งหนังสือเรียน
แต่บางรายวิชาก็ต้องอาศัยหนังสือเรียน ในบรรดาหนังสือเรียนเหล่านี้
มีบางเล่มที่ผมใช้แล้วพบข้อผิดพลาด จะขอนำมาเล่า ให้เจ้าของหนังสือ
กลับไปพิจารณา
แต่ผมจะไม่เอ่ยชื่อนะครับเดี๋ยวจะเสียหายกัน
หนังสือที่ผมใช้สอนเป็นวิชาพื้นฐานภาษาไทยม.๖
รหัสที่ผมสอน ท ๔๓๑๐๑ และ ๔๓๑๐๒ เป็นของสำนักพิมพ์หนึ่ง
มีข้อผิดพลาดที่ผมขอยกตัวอย่างมาบางจุดดังนี้ครับ
๑. กล่าวถึงชื่อกวีในรัชกาลที่ ๔
ไม่เหมือนเล่มอื่นคือ ชื่อพระยาอิศรานุภาพ (จีน)
ที่ผมเคยอ่านพบมีแต่พระยาอิศรานุภาพ(อ้น) เพราะท่านแต่งอุเทนคำฉันท์
สุธนคำฉันท์
สุธนูคำฉันท์และนิราศพระพิพิธสาลีไปชุมพรและไชยา
๒. นอกจากนี้ยังกล่าวว่ารัชกาลที่ ๖
ทรงตั้งวรรณคดีสโมสรขึ้นเมื่อปี พ.ศ.๒๔๕๐แต่ที่ผมเคยศึกษามาน่าจะเป็นปี
พ.ศ.๒๔๕๗
ยังมีส่วนผิดพลาดอีกแต่ผมขอกล่าวเพียงเท่านี้
เพื่อเป็นข้อคิดแนวทางสำหรับผู้จัดพิมพ์หนังสือเรียนภาษาไทย
เพราะเยาวชนลูกหลานเราจะต้องได้เรียนรู้ในสิ่งที่ถูกต้องไว้เป็นบรรทัดฐานถ้าหนังสือเรียนภาษาไทยมีข้อมูลผิดพลาดเสียเองลูกหลานก็จะจำอะไรผิดๆติดตัวไป...เป็นบาปเป็นกรรมเสียเปล่าๆครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์พิสูจน์
โชคดีมีความสุขน่ะค่ะ
ขอบคุณ ก้านกอคลับ เรื่องและภาพในบันทึกของก้านกอคลับชอบมากเลย