จากบันทึก ค่ายเบาหวานสุข แบบไม่หวานครั้งที่ 2/9ของโรงพยาบาลสมุทรสาครhttp://gotoknow.org/blog/krutoiting/239716
จากบันทึกนี้ตั้งใจจะบันทึกวิธีออกกำลังเท้าแบบเบาๆ สำหรับผู้ป่วยเบาหวาน ในยามว่าง นั่วดูทีวีไป บริหารเท้าทั้งสองข้างให้มีความยืดหยุ่น และมีสุขภาพเท้าที่ดี
ด้วยอุปกรณ์การออกกำลังกายราคา 10 บาท
สงสัยใช่ไหมคะว่าเครื่องออกกำลังกายอะไรหว่า ราคา 10 บาท จริงซิ ยุคเทคโนโลยีก้าวไกล ราคาของเพียง 10บาทนี้ซื้ออะไรได้บ้าง ....เชื่อเถอะ ...ซื้อสุขภาพเท้าดีๆคืนมาได้ไงคะ...
ขั้นตอน และวิธีการง่ายๆดังนี้
1.หาซื้อหนังสือพิมพ์ที่ชอบๆสัก 1 ฉบับ 555+
2.ทดสอบสายตาก่อน อ่านซักหน่อยจะได้มีกำไร อิอิ
3.หยิบหน้าที่ไม่ชอบอ่านออกมา 1 คู่ เท่านั้นนะ ขอบอก ...
....ไม่งั้นหน้ามืดไม่รู้ตัว เดี๋ยวจะหาว่าหล่อนไม่เตือน
4.แบ่งกระดาษ 1 คู่ เป็น 2 แผ่น เก็บไว้ 1 แผ่น
5.วางที่ใต้เท้าทั้งสองข้าง 1 แผ่น (อ้อ..ลืมบอก ต้องพาตัวเองไปนั่งบนเก้าอี้ ที่สามารถวางเท้าได้ถึงพื้น)

6.ใช้นิ้วเท้าทั้งสิบนิ้ว ทำการย่อยแผ่นกระดาษ ให้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย จนหมดมากเท่าไรยิ่งดี
7.ต่อจากนั้น..เป็นขั้นตอนการทำความสะอาดพื้น
-จำได้ไหมที่บอกว่าให้เก็บกระดาษที่แบ่งครึ่งไว้.....
-ตอนนี้ก็ให้เอามาวางไว้ใกล้ๆกองกระดาษที่ถูกย่อยแล้ว
-และออกกำลังนิ้วเท้าอีกครั้งด้วยการใช้นิ้วเท้าทั้งสอง หยิบชิ้นกระดาษขึ้นมาทีละชิ้น แล้ววางลงบนแผ่นกระดาษ หยิบจนหมดพื้น
-ใช้เท้าทั้งสองข้างห่อกระดาษที่กองให้เป็นลูกบอลเลยนะคะ บีบให้แน่นด้วยเท้า
8.ทำการคลายกล้ามเนื้อเท้าด้วยการยกส้นเท้าทั้งสองให้สูงขึ้นจากพื้น ทำท่าเหมือนใส่รองเท้าส้นสูงหนะ
แล้วก็ทำการหมุนข้อเท้าไปโดยที่ปลายเท้าทั้งสองยังวางติดพื้นอยู๋นะ หมุนไปทางซ้ายสัก 10 รอบ
ไป ทางขวาอีก 10 รอบ
9.วางส้นเท้าลง แล้วก็หมุนปลายเท้าไปทางซ้าย วนไปซัก 10 รอบ และฃขวาอีก 10 รอบ
10. ขั้นสุfท้าย ก็งอหลังเท้าให้ปลายเท้าชี้ลงพื้น นับ 1-10
และเชิดปลายเท้าขึ้น โดยที่ส้นเท้าแตะพื้น นับ 1 -10 เป็นอันจบการออกกำลังเท้า ด้วยอุปกรณ์ราคา
10
บาท.....ลั่น ลัน ล้า...สบายกว่ากันเยอะเลย
ขยับเท้าดีกว่า
ประโยชน์ นอกจากจะทำให้เส้นสายคลายลง ลดความตึงที่นำไปสู่การปวดเมื่อย ขาดการยืดหยุ่น แล้ว ยังช่วยให้การไหลเวียนของโลหิตที่จะไปเลี้ยงปลายเท้า ปลายนิ้ว ได้ดี ทำให้ไม่ต้องชาที่เท้า เดินเหินได้สะดวก คล่องมากขึ้น

เข้าใจคิดนะครับคุณครู krutoi
ใช้นิ้วเท้าทั้งสิบนิ้ว ทำการย่อยแผ่นกระดาษ >>> ผมว่ายากแล้ว
ใช้นิ้วเท้าทั้งสอง หยิบชิ้นกระดาษขึ้นมาทีละชิ้น >>> คิดว่ายากกว่า
ขอบคุณครับ
ขอบคุณค่ะที่แวะมาเยี่ยม กำลังคิดจะแวะไปเช่นกัน แต่ท่านมาถึงเร็วกว่าครูต้อยออกไปอ่านอ่านวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับการคิดแบบประเมิน และโยนิโส ของอ.ดร.หลายท่านจากม.เกษตรศาสตร์ ยังจำชื่อท่านเหล่านั้นไม่ได้ ดูเหมือนว่างานของท่านคณาจารย์ได้รับรางวัลด้วยก็เลยแวะนานหน่อย ขากลับเจอท่านดังตฤณ นักเขียนที่เอาชนะใจคนอ่านอย่างครูต้อยได้ ก็เลยแวะอีก
อยากเรียนว่าวิธีคิดนี่ครูต้อยไม่ได้คิดเองหรอกนะคะ พี่อี๊ด ที่โรงพยาบาลสมุทรสาคร ท่านเอามาฝากให้ทำตอนเข้าค่ายเบาหวาน
แต่ครูต้อยนำมาปฏิบัติ และนำประสบการณ์มาเขียนค่ะ
อ.ลองทำดูนะคะ แล้วจะรูว่า เออ.....ดีจริง 5+
สวัสดีครับอาจารย์ ข้อ 8 - 10 พอไหว ข้อแรก ๆ ต้องพยายามหน่อย ครับ
โอ้โห ครูต้อย
10 บาท แต่เอาเรื่องไม่ใช่เล่นน่ะค่ะ อิอิ
เข้าใจคิดจังเลย ชอบค่ะ
แต่ไม่รู้จะขยันได้ทำมั้ยน่ะค่ะ อิอิ
กอขอเป็นกำลังใจให้ครูต้อย
สู้ ๆ สู้โว้ยค่ะ
ด้วยบันทึกนี้น่ะค่ะ
http://gotoknow.org/blog/kankoklup/244289
555+...ลองเลยค่ะ ที่บ้านของอาจารย์ ทั้งคุณลูก คุณแม่บ้านนะค
นั่งคุยกันไป ออกกำลังเท้าไป สายสัมพันธ์ แน่นแฟ้น
พ่อแม่ลูก ทำกิจกรรมเพื่ออายุยืนยาว อย่างมีสุขภาพดี
ไม่มีอะไรสุขเท่านี้อีกแล้ว ....นะคะ
ขอบคุณค่ะ
น้องเอื้องแซะคะ
เวลาคนเราอายุมากขึ้น
อายุการใช้งานเท้าเราก็มากตามกันไป
แม้หลายคนปฏิเสธว่าไม่คอยได้เดิน นั่น ยิ่งหนักไปใหญ๋ค่ะ
เพราะอีกไม่นาน อาการสบายมันจะติดตัวไปยามแก่เฒ่า อิอิ
สบายจริงๆไม่ต้องขยับ ให้ลูกหลานเขาดูแลป้อนข้าว ป้อนน้ำให้
เวลานี้ หากเราได้ฝึกช่วยตนเองไว้
ยามแก่เฒ่าเวียนมาบรรจบครบหลายๆรอบ
พี่ก็ว่าเราคงมีสุขภาพเท้าที่ดี นำพาร่างเราเข้าออกวัด ทำบุญ ใส่บาตร
ฟังธรรม ถือศีล เจริญภาวนาไป ตามสภาพ
ก็จะดีกว่านี่งๆนอนๆอยู๋กับบ้านนะคะ
และรอฟังผลอยู๋นะคะ ขอบคุณค่ะ
ดีค่ะ เห็นด้วย คิดเหมือนตอนที่ครูต้อยยังไม่ได้ลองทำคะ
ครูต้อยเคยเฝ้าสังเกตพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยเบาหวาน และมองดูตัวเอง พบว่า มันเป็นเรื่องยากไปเสียหมดเลย ไม่ว่าคุณหมอจะแนะนำอะไรให้ และเมื่อวันเวลาผ่านไป เขาเหล่านั้นรวมทั้งครูต้อยเองจะพูดคล้ายๆกันว่า อยากให้เวลามันหมุนกลับ
บทเรียนของใจที่มีอัตตามากหรือมีความขี้เกียจมากยังไม่ได้วิเคราะห์ค่ะอิอิ...
หากผลของมันก็ทำให้ตัวเองทำคำว่าเหมือนเดิมหายไปมากทีเดียว
เคยถามตัวเองบ่อยนะคะว่า 1วันมี 24 ชั่วโมง ฉันใช้เวลาไปอย่างไรบ้าง ฉันให้เวลาพิจารณาตนเอง ไตร่ตรองตนเองมากน้อยเพียงไร
และแล้วฉันก็พับเวลาใส่กระเป๋า จนลืม วันเดือนผ่านไป ......และผ่านไป...พอได้สติ ฉันก็มิอาจคว้าเวลาคืนมา....
บ่นมากไปปล่าววว... แต่ก็บ่นด้วยความปราถนาดีนะคะ ดีค่ะ
..ลองดูค่ะ...ไม่ลองขึ้นบันไดขั้นที่ 1ดู จะรู้ไหมว่าขั้นที่ 1 มันต้องก้าวขาแค่ไหน 555+ ขอบคุณค่ะ
ยัยน้องเอ๋ย......
ของแพงคุณภาพไม่ดี มีถมไป...
เมื่อวานนั่งคำนวน จำนวนครั้งที่ใช้เครื่องซักผ้า บวกค่าน้ำ และค่าไฟ แล้วก็บวกค่าซ่อมถังที่มันเป็นสนิม
พบว่า เรานี่มันตกเป็นทาสเทคโนโลยีไปได้ยังไง
แถมเฉลี่ยค่าซักผ้าแต่ละครั้งยังแพงกว่าจ้างเขาซักอีก แค่นั้นมันยังไม่หนำใจนะน้อง ยังสูญเสียสุขภาพที่ดีไปอีก เพราะไม่ได้ออกกำลังกาย
น่าคิดนะจ๊ะหนูกอ
ก็ไอ้เครื่องซักน๊ะมันราคาเป็นหมื่น ลองตลกคำนวนดูซิ โอ้โฮ..ไม่น่าเห็นแก่ความสบายเลย
ก็เลยพยายามหันมาใช้วิถีแห่งธรรมชาติที่ให้มือให้เท้ามา .....
จะตามไปดูเดี๋ยวนี้แหละค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับเป็นข้อแนะนำที่ดีมาก
แวะมาเยี่ยมมิตรใหม่ค่ะ... ได้ประโยชน์ดีมากเลยเพราะตัวดิฉันเองก็จัดเป็นกลุ่มเสี่ยงโรคเบาหวานเหมียนกัน (ไขมันเยอะแถมไม่ชอบออกกำลังนะคะ)
สวัสดีค่ะ krutoi
น่าจะเป็นครั้งแรกที่หนูแวะเข้ามาทักทายค่ะ
ยินดีที่ได้แลกเปลี่ยนและเรียนรู้ร่วมกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ
พี่มี CD ยางยืด แต่ยังหาโอกาสเอาลงในg2k บ่ได้เลย
ช่วงนี้ เปื่อยๆ แต่ยังไม่ขาดอิอิ
สบายดีนะคะ ..หายดีแล้วใช่ไหมคะ
วันก่อนไปสถาบันฯบ้านสมเด็จฯมาไปกราบเสด็จพ่อ
เนื่องเพราะเคยเป็นศิษย์ที่นี่ และไปธุระด้วยค่ะ
เท่าที่สังเกต ดูเหมือนว่าครูต้อยจะสูงที่สุด (อายุ) 5+
กำลังจะหาโอกาสไปเกษตรบางเขน ไปหาพี่สาวคนหนึ่ง และตามไปหาผู้เขียนวิธีคิดแบบประเมินการคิดแบบโยนิโสกลุ่มหนึ่ง
แล้ววันหนึ่งคงไปหาที่ม.นะคะ
อยากอ่านคำตอบลูกสาวอีกค่ะ
สวัสดีค่ะน้องครูเอ
ออกกำลังกายเป็นสิ่งที่ดีนะคะ
ก็มันดีจึงเลือกที่จะทำ
อ.ขจิตเอาของดีมาให้ ลองดูนะคะข้างล่างนี้
ขอบคุณค่ะ