ดีค่ะ เห็นด้วย คิดเหมือนตอนที่ครูต้อยยังไม่ได้ลองทำคะ

ครูต้อยเคยเฝ้าสังเกตพฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยเบาหวาน และมองดูตัวเอง พบว่า มันเป็นเรื่องยากไปเสียหมดเลย ไม่ว่าคุณหมอจะแนะนำอะไรให้ และเมื่อวันเวลาผ่านไป เขาเหล่านั้นรวมทั้งครูต้อยเองจะพูดคล้ายๆกันว่า อยากให้เวลามันหมุนกลับ

บทเรียนของใจที่มีอัตตามากหรือมีความขี้เกียจมากยังไม่ได้วิเคราะห์ค่ะอิอิ...

หากผลของมันก็ทำให้ตัวเองทำคำว่าเหมือนเดิมหายไปมากทีเดียว

เคยถามตัวเองบ่อยนะคะว่า 1วันมี 24 ชั่วโมง ฉันใช้เวลาไปอย่างไรบ้าง ฉันให้เวลาพิจารณาตนเอง ไตร่ตรองตนเองมากน้อยเพียงไร

และแล้วฉันก็พับเวลาใส่กระเป๋า จนลืม วันเดือนผ่านไป ......และผ่านไป...พอได้สติ ฉันก็มิอาจคว้าเวลาคืนมา....

บ่นมากไปปล่าววว... แต่ก็บ่นด้วยความปราถนาดีนะคะ ดีค่ะ 

..ลองดูค่ะ...ไม่ลองขึ้นบันไดขั้นที่ 1ดู จะรู้ไหมว่าขั้นที่ 1 มันต้องก้าวขาแค่ไหน 555+  ขอบคุณค่ะ