เราต้อง " เป็นแก้วมหัศจรรย์ที่เติมน้ำเท่าไรก็ไม่มีวันเต็ม " ประเด็นนี้สำคัญมาก ไม่เฉพาะแต่คนที่ทำงานใหม่ๆ เหมือนน้องๆ หรือแม้แต่คนที่ทำงานมานมนาน บางคนนานจนใกล้จะเกษียณ หรือบางคนแม้ปลดระวางไปแล้ว ก็มักจะพานพบเสมอๆ
เพราะเมื่อไรก็ตาม เมื่อเราเป็นแก้วที่มีน้ำเต็ม ก็เหมือนกันคนที่
- ยึดติดอยู่กับความรู้เดิม-ประสบการณ์เดิมของตนเองมากจนเกินไป
- เชื่อมั่นในความสมารถของเองสูงมากจนเกินไป (ย้ำว่ามากจนเกินไปนะครับ)
- คิดว่าตัวเรานั้นเก่งแล้วไม่มีใครเทียมทาน
- ไม่ยอมรับหรือไม่ฟังความคิดเห็นของคนอื่น ที่ต่างจากความคิดเห็นของเรา
- ไม่รับรู้โลกรอบตัวที่ปรับและเปลี่ยนไปตลอดเวลาไม่เคยหยุดนิ่ง
เราก็จะขาดโอกาสที่จะได้รับสิ่งดีที่จะผ่านเข้ามาในวงจรชีวิตของเรา ไม่ว่าจะเป็นโอกาสในการเรียนรู้เรื่องราวดีๆ โอกาสที่จะได้ต่อยอดความรู้ของเรา และอะไรอีกมากมายที่เราจะหมดโอกาส แม้แต่การพัฒนาตนเอง เพราะเราเป็นน้ำที่เต็มแก้วเสียแล้ว รับหรือเติมอะไรอีกไม่ได้ สิ่งต่างๆ ก็มีแต่จะล้นออกมานอกแก้วไปเสียหมด
น้องๆ นักส่งเสริมการเกษตร จงระลึกอยู่เสมอนะครับว่า การสร้างเสริมประสบการณ์ให้กับชีวิตหรือการเรียนรู้ของคนเรานั้น สามารถทำได้ตลอดเวลา ทุกขณะ และตลอดไป เพียงแต่ขอให้เราเปิดใจยอมรับ และเปิดรับเพื่อที่จะรับรู้ แล้วนำสิ่งดีๆ ที่พานพบเหล่านั้น มาปรับปรุงและพัฒนาตัวของเราเอง เพื่อพัฒนางานส่งเสริมการเกษตรอันเป็นอาชีพที่รักของเรา ส่งผลให้เรามีขีดความสามารถที่จะทำงานได้ในทุกสภาวะ และทุกสถานการณ์ แม้ว่าโลกรอบตัวเราจะเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร ก็ไม่ให้ทำเป็นข้อจำกัดในการทำงานของพวกเรา
" จงเป็นแก้วมหัศจรรย์ ที่เติมน้ำเท่าไรก็ไม่มีวันเต็มให้ได้นะครับ"
อ่านตอนต่อไป สอนงานผ่านบล็อก : 3. เสมอต้นเสมอปลาย
บันทึกมาเพื่อการ ลปรร. ครับ
วีรยุทธ สมป่าสัก 20 ก.พ. 52
ดีใจจริงๆ ที่น้องฯ ทำตัวเป็นแก้วมหัศจรรย์ค่ะ พี่ขอสนับสนุนค่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ พี่ยุทธ
บางครั้งและบางคน ก็ตกอยู่ในภาวะ ขี่หลังเสือแล้วลงไม่ได้ หรือหาทางลงไม่ได้ เป็นภาวะติดยึด และหลงผิดว่า ตนเองชัดเจนแล้ว แน่นแล้ว ไม่มีใครเทียมทาน จนหลงลืมว่า ในความเป็นจริง สูงสุดย่อมคืนกลับสู่สามัญ ...
....
สบายดี นะครับ
สวัสดีค่ะ
การเป็น แก้วมหัศจรรย์ที่เติมน้ำเท่าไรก็ไม่เต็ม นี้....คงต้องอาศัยการฝึกฝนมากเช่นกันนะคะ
ต้องตระหนัก เรียนรู้ และเข้าถึงให้ได้ก่อน ... เพราะคนโดยมากเมื่อได้เรียนรู้สิ่งใดแล้ว ทำงานและมีประสบการณ์กับงานใดระยะหนึ่งแล้ว ก็มักจะกลายเป็น "น้ำล้นแก้ว" ไปโดยไม่รู้ตัว...
ชอบข้อคิดเห็นดี ๆ และเรียบง่ายค่ะ
(^__^)
ขอบคุณค่ะ แวะมาเติมน้ำใส่แก้วค่ะ วันก่อนยังถกกะพรรคพวกว่า จะพูดว่าน้ำที่เต็มแก้ว หรือแก้วที่มีน้ำเต็ม
" เป็นแก้วมหัศจรรย์ที่เติมน้ำเท่าไรก็ไม่มีวันเต็ม "