ชักธง เพื่อเป็นสัญญลักษณ์ว่าอยู่กันมายืดยาว

วันที่๑๕ กุมภาพันธ์ เป็นวันที่มีความหมายต่อแม่ต้อยเป็นอย่างยิ่ง เนื่องด้วยเป็นวันคล้ายวันเกิดของคุณยายซึ่งบัดนี้อายุครบ ๙๕ ปีพอดี และนอกจากนั้น นานมาแล้ว ในวันนี้....ยังเป็นวันที่เป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างครอบครัว และมีชีวิตที่ต้องรับผิดชอบมากขึ้นในฐานะของภรรยา และแม่ของลูกๆ

                           เมื่อลูกชายคนโตอายุประมาณ ๑๓- ๑๔ปีเขาเคยมีโอกาสเข้าเรียนหนังสือในระดับมัธยมต้นที่โรงเรียนในประเทศสหรัฐอเมริกา เนื่องด้วยแม่ต้อยมีพี่สาวอยู่ที่นั่น ในมลรัฐนิวเจอรซี่  แม่ต้อยยังจำได้ว่าในช่วงนั้นได้ไปเยี่ยมลูกชายบ่อยๆ และจะอยู่เป็นเวลานานๆเพื่อเป็นเพื่อนและให้กำลังใจลุกชายที่ตอนนั้นยังเป็นวัยรุ่น คงต้องการความใกล้ชิดและกำลังใจจากพ่อแม่ ( ที่จริงแม่ต้อยก็อยากไปเที่ยวด้วยนั่นแหละคะ อิอิ อันนี้เป็นข้ออ้างที่ค่อนข้างงดงามนะคะ)

                           ในยามว่างแม่ต้อยถือโอกาสเดินเล่นในหมู่บ้านบริเวณนั้น ซึ่งพวกฝรั่งนี่ต้องขอชมว่าเขาจัดบริเวณบ้านได้สวยงามน่ารักทีเดียว บ้านที่พี่สาวอยู่ จะอยู่บนเขาริมทะเลสาบจึงมีทิวทัศน์ที่งดงาม ต้นไม้สูงใหญ่แปลกๆปลูกทั่วบริเวณ ประดับด้วยดอกไม้สีเหลือง ขาว ชมพู เป็นพุ่มๆ น่าเดินเล่นมากคะ

                           สิ่งหนึ่งที่แม่ต้อยสังเกตเห็นคือบางบ้านเขาจะมีเสาธงสูงใหญ่หน้าบ้านและมีธงสีแปลกๆปลิวไสว  บางบ้านก็มี บางบ้านก็ไม่มีน่าแปลกใจจริงๆ ธงที่เขาติดไว้ไม่ใช่ธงชาติด้วยนะคะ

                           เมื่อแม่ต้อยกลับมาจึงถามพี่สาวว่า เขามีเสาธงไว้ทำไม? และทำไมสีไม่เหมือนกัน ? ทำไมบางบ้านมี ? ทำไมบางบ้านไม่มี?( ช่างซักแบบนี้น่าพาไปไหน มาไหนด้วยไหมเนี่ย..)

                     อ้าว..อ้าว การช่างซักทำให้แม่ต้อยเลยรู้ว่าที่เมืองฝรั่งที่ได้ไปเห็นนั้น( เห็นมาตั้งนาน เพิ่งเก็บมาเล่า ป่านนี้เขาเลิกทำหรือยังไม่รู้นะคะ) เขาจะแสดงสัญลักษณ์ไว้ที่หน้าบ้านว่า หากบ้านหลังใดมีธงติดไว้ที่หน้าบ้าน หมายความว่า “ บ้านหลังนี้ สามีและภรรยาได้อยู่ร่วมกันมาเป็นคู่ทุกข์ คู่ยากกันมานานมากกว่า ๒๕ปีแล้ว ”

              เสาธงที่สูงตระหง่านหน้าบ้านจะเป็นเครื่องหมายเตือนใจให้ลูกหลานได้ชื่นชม และเป็นตัวอย่างที่ดีของการใช้ชีวิตร่วมกันในหมู่บ้านของเขา   

 

              ที่จริงแม่ต้อยลืมไปแล้วว่าแม่ต้อยเองก็ได้ใช้ชีวิตครอบครัว ใช้ชีวิตร่วมกันมานาน คงจะนานมากจนลืม ..( แหะ แหะ)

จนกระทั่งเช้าวันนี้ที่ตื่นมาเห็นแจกันดอกกุหลาบสีแดง วางบนโต๊ะหน้าบ้าน นึกแปลกใจ จึงถามคนที่บ้านว่านี่ของใคร?

 คนที่บ้านบอกว่า  มีคนขับมอเตอร์ไซด์ เอามาส่งให้ตั้งแต่หกโมงเช้า  ด้วยความสงสัยจึงก้มลงอ่านที่บัตรที่ติดไว้ ก็ถึงบางอ้อ...มีคนส่งมาเตือนว่าวันเรานี้อยู่ด้วยกันมานาน นานแล้วนะ ๓๔ ปีแล้วจำไว้ให้ดี!!!!      55555

หากบวกลบคูณหาร ด้วยวิชาเลขคณิตธรรมดาก็คงพอเดาอายุแม่ต้อยได้ละนะคะทีนี้

และแม่ต้อยก็เลยคิดอีกอย่างหนึ่งว่า  คงถึงเวลาที่จะชักธงไว้หน้าบ้านสู้กับฝรั่งเสียที

ดีไหมคะ?

   กุหลาบแดงคะ