ต้องให้กำลังใจ Empower นักศึกษาให้ฮึกเหิม มีความมั่นใจในการสอบ และเตรียมตัวด้านวิชาการให้เข้มแข็ง เรารู้ว่าหนักหนาพอสมควร เพราะเป็นการสอบ ๘ รายวิชาในสองวัน ทุกวิชาต้องผ่านหมด จึงจะเรียกว่าสอบผ่าน
พรุ่งนี้จะทำสิ่งดีๆให้ชีวิต...
แม้ว่าจะมีคนบอกว่าทำดีไม่ต้องรอ แต่การทำสิ่งดีให้แก่ชีวิตในครั้งนี้ เป็นความตั้งใจทำให้แก่นักศึกษาพยาบาลปี๔ ของเรา ที่เหน็ดเหนื่อยกับการสอบรวบยอด การสอบครั้งนี้อาจเรียกว่าเป็นการสอบออก(Exit - exam) ก็ว่าได้ เพราะใครสอบไม่ผ่าน จะไม่สำเร็จการศึกษา เป็นมาตรการควบคุมคุณภาพการผลิตพยาบาล
มาตรการนี้นำใช้ในสถาบันพยาบาลที่มาสมทบกับมหาวิทยาลัยมหิดลด้วย ไม่ใช่แต่สถาบันสมทบทั้งหลายจะวิตก สถาบันหลักเองก็มีอารมณ์เดียวกัน ดังนั้นคุณครูทั้งหลาย จึงต้องช่วยกัน ตั้งแต่ขั้นวางแผนการสอน ให้ได้มาตรฐาน และตรงกับกรอบโครงสร้างที่เป็นมาตรฐานของสภาวิชาชีพ ในขั้นตอนวางแผนนั้น ทางสถาบันหลักดูครั้งเดียวช่วงที่สถาบันสมทบ เสนอหลักสูตรมาให้รับรอง แต่ได้ติดตามจากการรายงาน และ การตามเยี่ยมสถาบันสมทบ
อย่างไรก็ตามการสอบออก น่าจะเป็นหนทางคัดกรองบัณฑิตที่มีคุณภาพออกไปสู่สังคมที่ใช้ได้วิธีหนึ่ง และเป็นการประกาศว่าบัณฑิตของสถาบันสมทบ ที่มารับปริญญาเดียวกับบัณฑิตของสถาบันหลัก มหาวิทยาลัยมหิดลมีมาตรฐานใกล้เคียงกัน อันจะทำให้ผู้บริหารสถาบันสบายใจอยู่พอสมควร
จึงไม่ต้องสงสัยว่าทั้งนักศึกษา และอาจารย์กังวลเพียงใด ดังนั้นเป้าหมายหลักของการทำสิ่งดีๆ ให้แก่ชีวิต ครั้งนี้คือทำให้นักศึกษาที่เพิ่งเสร็จจากการสอบสัมผัสได้ถึงความรู้สึกอาทรที่คุณครูมีให้ และ ผ่อนคลายความตึงเครียด ราวกับพี่เลี้ยงนักมวยที่ต้องให้น้ำนักมวยเมื่อจบยก และยกหน้าจะเป็นยกสุดท้าย นั่นคือการสอบขึ้นทะเบียนประกอบวิชาชีพ ซึ่งเป็นดัชนีชี้วัดคุณภาพการจัดหลักสูตรของทุกสถาบัน ตามเกณฑ์สกอ.
ครูจึงยิ่งต้องให้กำลังใจ Empower นักศึกษาให้ฮึกเหิม มีความมั่นใจในการสอบ และเตรียมตัวด้านวิชาการให้เข้มแข็ง เรารู้ว่าหนักหนาพอสมควร เพราะเป็นการสอบ ๘ รายวิชาในสองวัน ทุกวิชาต้องผ่านหมด จึงจะเรียกว่าสอบผ่าน
ครูทุกคนก็เครียดเวลาให้คะแนนเด็ก คงไม่มีครูที่ไหนหรอกที่อยากให้นักเรียนของตัวเองสอบตก แต่เหมือนเด็ก ๆ หลายคนจะไม่ค่อยเข้าใจ ^^
สวัสดีครับอาจารย์ ดอกแก้ว
ขอบคุณความดีที่ไม่ต้องรอ
ขอบคุณกำลังใจให้ฮึกเหิม
ขอบคุณแทนนศ.พยาบาล
จากคนงาน รพ.ที่ห่วงใย
สวัสดีค่ะคุณครูดอกแก้ว
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ ปลื้มจริงๆ ปลื้มทุกคราที่ทุกครั้งได้ยินได้เห็น ผู้ที่ทำหน้าที่"สอน" ได้เอ่ยออกมาเช่นนี้ แป๋มรักและศรัทธาในวิชาชีพครู จึงรักและศรัทธาคนที่เป็นครูด้วยหัวใจเช่นกันค่ะ...ขอบคุณที่มอบความสุขใจให้หนูยามดึกนะคะ
ขอบคุณสำหรับทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยม ดิฉันรักจะเป็นครูมาแต่เด็ก ชีวิตให้โอกาสมาเป็นครูพยาบาล มีความสุขทุกครั้งที่ได้สอน และรู้สึกงานสอนเป็นโลกที่อิสระมากสำหรับคนเป็นครู เราสามารถจะสร้างสรรค์การสอนของเราเพื่อให้เด็กได้ตามที่ใจฝัน นั่นคือแง่มุมของเรา แต่ผลจะได้ตามฝันหรือไม่ต้องติดตาม อย่างไรก็ตามดิฉันเชื่อมั่นในความปรารถนาดี และมุ่งมั่น สิ่งเหล่านี้ลูกศิษย์สัมผัสได้ เพราะเราไม่ได้ทำตามหน้าที่ แต่ทำด้วยใจค่ะ