ิ

แสนสงสารนกน้อยร้องเหวกโหวก

ต้นตาลโยกโอนเอนลมผัดผ่าน

เกี่ยวเกาะกิ่งมองเมียงเคียงต้นตาล

ร้องเนิ่นนานหาคู่อยู่เดียวดาย

ไร้หวี่แววแนวทางอยู่กลางทุ่ง

ไร้ริ้นยุงไก่กามาเช้าสาย

เกาะเกี่ยวกิ่งก้านเก่ากกกันกาย

ถ้าตกตายต้นตาลนี้สูงจัง

พร่ำคำวอนอ่อนหวานขานไพเราะ

เสียงเสนาะจับใจให้ความหวัง

อยู่โดดเดี่ยวเดียวดายร้องเสียงดัง

เรารับฟังสำเนียงเสียงใสดี

นึกถึงคนคอยคู่อยู่อย่างรัก

จริงประจักษ์รักแน่ไม่หน่ายหนี

จิตจดจ่อต่อติดชิดฤดี

ด้วยเรามีใจหนึ่งเดียวเกี่ยวกันแล

คนมีรักรู้ค่าซึ่งความรัก

เฝ้าฟูมฟักรักจริงอย่างแน่วแน่

คนรักจริงใจนี้ไม่ผันแปร

ดังนกแลร้องเรียกหา..คูรัก..เอย.