เรื่องเกิดขึ้นในเย็นวันนี้ ขณะที่ Lin Hui กำลังรดน้ำต้นไม้ ได้ยินเสียงคนมายืนหน้าประตูรั้วหน้าบ้าน พร้อมเสียงเรียกดังฟังชัด เจ้ เจ้ เจ้ ทำให้หันตามเสียงเรียก เห็นผู้หญิงสองคนยืนอยู่หน้าประตูรั้วพร้องกล่องทรงสูง ที่บรรจุสินค้ามาขาย เพื่อไม่ให้เสียน้ำใจก็เดินไปหา ได้ยินเสียงคุยกันว่า หัวหน้ากำลังตามหาหม้อที่หายไป 5 ใบ เราไม่ได้ขโมย แต่เราได้เกินมา 5 ใบ แปลกใจที่ทั้งสองคนไม่ได้เสนอขายสิ้นค้าที่หอบมา ซึ่งเป็นหม้อ เหมือนพนักงานขายทั่วไป ที่มาขายสินค้าที่เคยมากดกริ่งเรียกเจ้าของบ้านให้ช่วยซื้อสินค้า นึกในใจวันนี้ว่าทำไมไม่เรียกให้ซื้อสินค้า แต่ดูพนักงานขายแล้วน่าสงสารมากแต่งตัวปอนๆ นุ่งผ้าถุงใส่เสื้อแขนยาว มีผ้าคลุมหัวพาดลงมาที่คอและตวัดกลับไปที่ไหล ดูแล้วเหมือนคนทำสวนทำไร่ทำนา ไม่เหมือนพนักงานงานขายของเลย พอมาถึงหน้าประตูได้ยินทั้งสองคนบอกว่าเขามาขายของ เป็นพนักงานบริษัทกินเงินเดือน วันนี้เขามาขายหม้อ จากนั้นอีกคนก็พูดขึ้นว่า เจ้ เจ้ ขอน้ำกินหน่อย Lin Hui ก็เลยบอกว่ารอประเดี๋ยวนะจะไปเอาน้ำเย็นๆ มาให้ หลังจากไปเอาน้ำจากตู้เย็นพร้อมแก้ว มาให้โดยรินน้ำใส่แก้วแล้วส่งผ่านช่องรั้วประตู คราวนี้เห็นผู้หญิงอีกคนเดินมาสมทบ คนแรกที่รับแก้วน้ำรีบยื่นให้คนมาใหม่ดื่มทันที่ ดูเหมือนเธอเป็นหัวหน้าคุม พนักงานขายอีกทีเธอรีบรับแก้วน้ำไปดื่มแต่ไม่หมด เธอเทน้ำทีเหลือทิ้งกลางถนน จากนั้นยื่นแก้วมาให้เพื่อเติมน้ำให้คนถัดไปดื่ม จนครบ จากนั้นเธอผู้มาใหม่ก็พูดขึ้นว่ากำลังตามหาหม้อที่หายไปห้าใบ ยืนอยู่สักครู่แล้วเธอก็เดินจากไป คราวนี้สองคนนี้ก็ยังคงยืนอยู่หน้าบ้านแบบว่าลังเล ไม่กล้าเดินไปขายที่อื่น จากนั้นก็เิปิดกล่องที่บรรจุหม้อ แล้วเอาหม้อออกจากกล่อง ให้ดูปรากฏว่าเป็นหม้อชุดเรียงจากเล็กไปหาใหญ่ชุดละ 5 ใบ แต่ในกล่องใบนั้นบรรจุหม้อชุด 2 ชุด เขารีบพูดว่าหม้อชุดที่หายไป 5 ใบอยู่ที่เขา และบอก Lin Hui ว่าฉันไม่ได้ขโมยมานะ ฉันได้เกินมา 5 ใบ พูดในทำนองขอความเห็นใจ Lin Hui เฉยๆ เลยถามว่ามาจากไหนกัน ทั้งสองบอกว่ามาจาก มหาสารคาม พวกเรายากจน อึ้งไปเลย นึกในใจความยากจนไม่ใช่ ความผิด แต่ทีผิด คือความไม่ซื่อสัตย์ต่างหาก Lin Hui จึงบอกไปว่า คนเราต้องมีความซื่อสัตย์นะ แล้วก็เดินกลับเข้าบ้านเอาเหยือกน้ำพร้อมแก้วไปเก็บ แล้วมารดน้ำต้นไม้จนเสร็จ ใจกังวลเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเล็กน้อย ทำไม่เอาความยากจนมาอ้างทั้งๆ ที่มันไม่ใช่เหตุที่ทำให้ไม่ซื่อสัตย์ คิดหรือว่าหัวหน้าไม่รู้ เพราะเห็นสีหน้าและแววตาคนที่เป็นหัวหน้า รู้ได้ทันที่เลยว่าเป็นคนฉลาดคุมคนเป็นปกครองคนเป็น งานนี้คนที่ไม่ซื่อสัตย์เห็นทีต้องรับกรรมที่มีเจตนาที่ทำทั้งๆ ที่รู้ ความจนไม่ใช่สาเหตุที่ทำให้ไม่ซื่อสัตย์
สวัสดีค่ะอาจารย์
* ซื่อกินไม่หมด คดกินไม่นานนะคะ
* บางคนคิดว่าได้มากแต่สุดท้ายได้เพียงครั้งเดียวจากนั้นก็หมดอดกินไปนานแสนนาน
* เตี่ยสอนว่าถ้าเอ็งโกงเขาเอ็งก็ต้องไปอยู่ในที่ๆ ไม่มีใครรู้จักจึงจะชูคออยู่ได้อย่างหวาดหวั่นว่าจะมีใครมาเห็นและรู้จักเอ็ง
* ปลาทองคงแข็งแรงดีแล้วนะคะไม่ได้เข้ามานานมากค่ะ
* ขอให้อาจารย์สุขกายสุขใจนะคะ
สวัสดีค่ะ พี่อาจารย์ Lin Hui และ คุณครู พรรณา
.....เธอรีบรับแก้วน้ำไปดื่มแต่ไม่หมด เธอเทน้ำที่เหลือทิ้งกลางถนน จากนั้นยื่นแก้วมาให้เพื่อเติมน้ำให้คนถัดไปดื่ม จนครบ.....
เธอน่าจะเทน้ำพอดีกิน นะคะ...
Venus&Jupiter คิดว่า ถ้าจะซื้ออะไร ของนั้นก็จะอยู่กับเรา ได้เห็นอยู่ตลอดเวลา ถึงแม้จะได้ใช้ หรือไม่ได้ใช้ของนั้น เมื่อเราเห็น เราก็มักจะคิดถึงเวลาที่ได้มันมา แล้วถ้าเกิดได้มาเพราะเมตตา แต่ไม่ชอบใจ ก็จะเป็นสิ่งที่เตือนให้ใจเราไม่มีความสุข เพราะไม่ใช่สิ่งดีๆ ที่อยู่ในความทรงจำค่ะ
วันนี้ น้องปลาทองทำกิจกรรมอะไรบ้างคะ
คล้ายๆกรณีแม่ที่โขมยนมผงในห้าง
ปลาทองค่อยๆ ดีขึ้นค่ะ วันที่ 13 ต้องไปเจาะเลือดตรวจอีกค่ะ ขอบคุณอีกครั้งที่เป็นห่วง Lin Hui เสมอมาค่ะ