รับพระพรจากพระพรหม พระพุทธเจ้า พระเป็นเจ้า หรือเอกองค์อัลลอฮฺ

เมื่อเรามีสิ่งใดแล้วเราคิดหรือไม่ว่า...มีไว้ทำอะไร..? ในความมีนั้นมันมีความไม่มีอยู่ด้วย  พูดง่าย ๆ ก็คือความว่างไงละ  และว่างนี้คืออะไร...

ว่าง ๆ ในวันเวลาของคุณคงมีบ้างสินะ  ถ้าไม่มีช่องว่างคงไม่มีตัวตนของเรา

  เพราะมีความว่าง  ความมีสิ่งต่าง ๆ จึงเกิดมีขึ้น  เพราะมีพื้นที่ยังว่างอยู่  เราจึงบันทึกเข้ามาปรากฏในบันทึกนี้ได้  ความว่างแท้จริงแล้วมันมีอยู่  จึงเรียกว่า...อนัตตา..เป็นชื่อสมมุติ  คือทุกสิ่งที่มีชื่อล้วนมีอยู่จริงทั้งนั้น  แต่ไม่รู้จะเรียกชื่ออย่างไรดี  จึงใช้เรียกชื่อสมมุติไปอย่างนั้นถึงแม้ว่าเราจะไม่เคยเห็นแตะต้องสัมผัส

  แต่สิ่งเหล่านั้นมันมีอยู่เพราะมันมีชื่อไงละ  เช่น  ผี  เทวดา  พระเจ้า  เป็นต้นล้วนมีทั้งนั้นละ  นั้นคือถ้าเรามีแล้วจงหาแง่ดีมีประโยชน์ต่อสิ่งนั้นเถิด  คือมีมีพระเจ้าเอาไว้เคารพบูชา  มีจิตเอาไว้ฝึดฝนให้แจ่มใสเบิกบานด้วยธรรมะเพื่อความสะอาด  สว่าง  สงบทางจิตใจ 

 มีร่างกายเอาไว้สร้างแต่สิ่งดีมีคุณค่าต่อสังคมชาวโลก  มีสมองเอาไว้คิดแก้ไขสิ่งชั่วในกลับกลายเป็นดี  มีดวงตาคู่งามเอาไว้มองเห็นแสงสว่างสิ่งสวยงามตามธรรมชาติ

มีหูเอาไว้ฟังเสียงไพเราะเหมือนฟังเพลงที่เราชอบ  มีจมูกเอาไว้สูดดมสิ่งที่ตอนรักปรารถนาดี  มีลิ้มเอาไว้ชิมรสอร่อย

มีมือสองข้างเอาไว้นำมาจูบด้วยปากตนเองแล้วแผ่ขยายกางออกไปจนสุดหล้าอ้าแขนรับพระพรจากพระพรหม  พระพุทธเจ้า  พระเป็นเจ้า  หรือเอกองค์อัลลอฮฺ  นั้นเองแล.