ถึงแม้งานนั้นเราไม่อยู่แต่ก็มีผู้รับผิดชอบทำงานอย่างเต็มความสามารถอยู่แล้วละ

ยามเช้าที่สดใสวันนี้แสงแดดสาดส่องลงมาเป็นลำแสงที่งดงามยามเช้ามองเห็นเป็นสีทองส่องลอดไปตามสุ่มทุมพุ่มแมกไม้ใบหญ้าแล้วไปต้องหยาดหยดน้ำค้างกลิ้งไปมาก่อนลมพัดผ่านพาน้ำค้างร่วงหล่นลงสู่ดินกลายเป็นการรดน้ำที่โคนต้นพืชเล็ก ๆ

ก่อนหน้านั้นผมตื่นนอนก่อนตีสี่เล็กน้อย  คือฝันแล้วพลันก็ตื่นขึ้นมาจำความฝันได้ว่าได้แหวนงามนำมาสอดใส่นิ้วมือนะ  เออ...ช่างฝันไปอาจเป็นเพราะการกินมากนอนมากละมั้งนี่

        เมื่อวานเจอสามงานที่มีชื่อเกี่ยวข้องอยู่  คือหนึ่งคืองานสอนประจำรายวิชาที่ต้องทำหน้าที่สอนตามปกติเริ่มตอนสิบโมงเศษไปถึงเที่ยงวัน  สองงานสัมมนาทางวิชาประวัติศาสตร์เชิญคณาจารย์ภายนอกเข้ามาพูดคุยเริ่มแต่เก้าโมงเศษไปถึงสิบหกโมงครึ่ง  และสามคืองานประชุมภาควิชาที่เลื่อนมาตรงกับวันนี้เริ่มประชุมบ่ายโมงครึ่ง 

 ผมตั้งใจว่าจะเข้าร่วมในทุกงานละจะไม่ขาดสักงานว่างั้นเถอะ  แต่สิ่งที่ได้เข้าร่วมจริงคือการสอนและงานประชุมภาควิชาที่ครบองค์ประชุมแล้วจึงประชุมได้ 

 พอเลิกประชุมแล้วก็เหลือเวลามีน้อยไปที่จะเข้าร่วมสัมมนาเลยเสียดายที่ไม่ได้เข้าร่วมรับฟังข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่มีประโยชน์ 

 ทำให้ได้คิดว่า...เราไม่สามารถแบ่งภาคไปให้ครบงานได้ก็ต้องตัดสินใจเลือกที่เหมาะสมในช่วงจังหวะเวลานั้นที่จะเข้าร่วมงานไหนดี  เมื่อองค์ประกอบอื่น ๆ ถึงแม้งานนั้นเราไม่อยู่แต่ก็มีผู้รับผิดชอบทำงานอย่างเต็มความสามารถอยู่แล้วละ