เสรีภาพไม่ใช่การตามใจ...แม้แต่ใจของตัวเอง

๑๔ กุมภาพันธ์ กลายเป็นเทศกาลหัวใจที่ใครๆ ไม่อาจปฏิเสธกันได้เสียแล้ว เอาเถอะเมื่อเราไม่อาจทัดทานกระแสน้ำแห่งความปรารถนาภายในลึกล้ำของมนุษย์เรื่องนั้นไปได้ ก็อย่าได้รังเกียจรังงอนแบบปากว่าตาขยิบกันอีกต่อไปเลย ลองเข้าคลุกวงในดูบ้างจะเป็นไร วงในของธรรมชาติความจริงของมนุษย์สามัญ ไม่ได้เลวร้ายอะไรนักหรอก เพียงแต่ว่าขอให้เราแสวงหาคุณค่าของสิ่งที่เราไม่อาจปฏิเสธนั้นให้พบ แล้วช่วยกันบำรุงรักษาคุณค่า ไม่ปล่อยให้ความมืดมัวของอารมณ์เข้าครอบงำ ต่างช่วยกันนำพาเสวนาส่องใจกันในที่แจ้งด้วยสติและปัญญา ก็เชื่อว่ามนุษย์ผู้มีธาตุมโนคติดีงามซุกซ่อนอยู่จะสามารถดำรงจิตวิญญาณที่เข้มแข็ง สร้างเกราะป้องความเสื่อมในชีวิต จิตใจ และพฤติกรรมของตนเองได้

.
เสรีภาพไม่ใช่การตามใจ...แม้แต่ใจของตัวเอง

.
โนโอกาสนี้จึงนำบทกวีมาฝาก บทกวีที่อาจเป็นบางสิ่งบางอย่างของ "คุณค่า" ของความดีงามในจิตวิญญาณของใคร และคุณ...
.
. 
ความรัก  
ศิวกานท์ ปทุมสูติ, ๒๕๔๖ 
.
.
 ความรักมิใช่เรื่องน่ารังเกียจ  
หากรู้เจียดหัวใจให้เหมาะสม 
มิให้รักชักพาเผลออารมณ์  
จนเกินข่มความใคร่ก่อนวัยงาม 

.
  ความรักมิใช่เหตุเทวษทุกข์  
ถ้ามิชั่วชิงสุกเสียก่อนห่าม 
ถ้ารู้จักพิทักษ์ไฟมิให้ลาม  
รักจะพาฝ่าข้ามขวากหนามร้าย 

.
  ความรัก…มิใช่จบที่เตียงนอน  
แต่จะเอื้ออาทรซ่อนความหมาย 
เพียงบุปผาค่าคุณกรุ่นกำจาย  
ถ้ามิด่วนทำลายก่อนเวลา 

.
  ความรัก…มิใช่ของทดลองเลือก  
เบื่อก็ถอดเช่นเกือกแล้วซอกหา 
ความสำส่อนใช่ทักษะเสริมชีวา  
ราคะใช่ราคาของชีวิต 

.
  หนุ่มเอย สาวเอย เพิ่งเคยรัก  
จงค่อยฟูมค่อยฟักให้ศักดิ์สิทธิ์ 
อย่าให้สติปัญญาเธอมืดมิด  
เชื่อว่ารักจักวิจิตรทุกดวงใจ
.
.
.