คนหน้าตาดีพบคนหน้าตาใจดี..

สายการบินไทย เที่ยวบินที่ TG 1213 วันที่ 28 มกราคม 2551 ได้นำพาพอลล่ามาถึงสนามบินภูเก็ตเวลาประมาณ 1330 น. ไม่ได้เป็นครั้งแรกที่ต้องเดินทางคนเดียว...แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่ได้เดินทางไฟลท์กลางวัน ได้มองเห็นปุยเมฆขาว...ข้างหน้าต่างเครื่องบิน...เหมือนอยู่บนสรวงสวรรค์ อะไรจะปานนั้นคะ ...พอลล่ามองออกไปนอกหน้าต่าง หลังจากที่อิ่มและหลับไปสักครู่หนึ่ง...มีเสียงจากกัปตันบอกว่า"เรากำลังจะนำท่านลงสู่สนามบินนานาชาติภูเก็ต"...พอลล่าจึงตื่นและมองออกไป นอกหน้าต่างเครื่องบิน บินผ่านปุยเมฆขาว..สวยงาม น่าประทับใจ..ช่างเป็นสัญญาณที่ดีว่าพอลล่าน่าจะได้พบเจอกับสิ่งที่ดีงามที่จะเกิดขึ้นระหว่างที่มาทำงานการพัฒนาโรงพยาบาลคุณภาพด้วยความรักที่จังหวัดภูเก็ต.... หวังใจไว้อย่างนั้น... และแล้วเครื่องบินได้ลงสู่สนามบินนานาชาติภูเก็ตอย่างสวัสดิภาพค่ะ .......

ก่อนหน้าวันเดินทาง 1 วัน พอลล่าและผองเพื่อนสมาชิกแก๊งค์หน้าตาดีได้ไปทานข้าวกับลุงเอก และท่านอัยการชาวเกาะ.. นัดหมายกันว่าจะมาภูเก็ตเที่ยวบินไหน... 

เป็นสิ่งดีๆ สิ่งแรกที่พอลล่าจะได้รับที่ภูเก็ตเพราะจะได้พบท่านอัยการชาวเกาะผู้ใจดี มีอารมณ์ศิลปิน....อิอิ ...เดินออกมาที่ทางออก พบกับพี่บุญมา ผู้ประสานงานรพ.วชิระภูเก็ตและทีมงานสสจ.ภูเก็ตมารับ แต่เอ๊ะ !!!...ทำไมพี่เขาไม่สนใจเราล่ะ มองใครอยู่นะ...และแล้วพี่ๆเขาบอกว่า..อาจารย์มาเครื่องบินลำเดียวกับดาราเลยเห็นไหมคะ พี่มัวแต่มองดาราอยู่เลยลืมอาจารย์ไปเลยค่ะ แป่ววววว..... เฮ่อ...นี่ก็ดารานะคะ ..พอลล่า นะคะ อิอิ... หรอคะ พอลล่าไม่เห็นเลยใครคะ อยู่ไหน ?? แน่ะ จริงๆก็สนใจดาราเหมือนกัน อิอิ ก็ลิฟต์กับแฟนเขามาเที่ยวมั้งคะ ...ว่าแต่อาจารย์พอลล่านัดใครไว้ไหมคะ ที่ภูเก็ต นัดพี่บันฑูร..หรือปล่าวคะ...พอลล่าทำหน้างง ???? เอ่อ....ไม่มีนี่คะ ไม่ได้นัดค่ะ... แต่ใครหรอคะคุณบันฑูร...ก็ท่านอัยการจังหวัดไงคะ...อ๋อ...........(กรุณาอ๋อ...ยาวๆ ค่ะ )  แป่วววววววววววว นึกว่าใคร อิอิ...นัดค่ะ แต่ไม่ได้ให้ท่านมารับนะคะ ..เกรงใจ........ค่ะ

ท่านโทรมาบอกว่าให้พี่มารับ.... พี่ถามว่าคนไหน เพราะอาจารย์ที่จะมาชื่อ วราวุธ วราภรณ์ ดวงสมร...ท่านอัยการบอกว่า...ไม่ทราบชื่อจริง ทราบแต่ว่า..ชื่อ "พอลล่า " อิอิ...พี่บุญมาเลยบอกว่า อ.วราภรณ์ ...ฮ่าๆๆๆ หายกันนะคะ ท่านอัยการ อิอิ

เจอ..แล้วค่ะ ท่านบันฑูร...อิอิ...นึกว่าใคร

กอดกันให้คนอื่น..งง !! อิอิ...อารายกันคะ

มาถึงโรงแรม เมโทรโพล....ระหว่างทางได้ยินพี่บุญมาโทรศัพท์คุยกับท่านอัยการเป็นระยะๆ เดี๋ยวเจอกันที่โรงแรมนะคะ... ระหว่างที่พอลล่ากำลังลงทะเบียนเข้าพัก..ได้ยินเสียงคุ้นๆดังมาข้างหลัง..หันไป พบชายหน้าตาใจดีคนหนึ่งยืนกางแขนสองข้าง....พร้อมที่จะกอดแล้วคะ อิอิ...ท่านอัยการนั่นเอง....ดีใจจังเลยค่ะ กอดๆๆๆๆได้อีกค่ะ...แล้วก็นัดหมายกันว่าจะไปเที่ยวบ้านท่านตอนเย็นหลังจากที่จัดการเรื่องสถานที่ห้องประชุมเรียบร้อยแล้วค่ะ

ห้องประชุมที่ยังไม่เสร็จเรียบร้อยค่ะ

ตกเย็นทีมเราก็ไปชมบ้านท่านอัยการกันค่ะ ได้รับประทานขนมพื้นเมืองแสนอร่อย หวาน แต่ชื่อเรียกยากมาก แบบว่าความจำไม่ค่อยดีค่ะ จำไม่ค่อยจะได้เลยค่ะ (แต่ทานได้ อิอิ)เป็นภาษาจีนฮกเกี้ยน ชื่อขนมโอ๋วเอ๋ว...ใชไหมคะท่านอัยการ...แอบไปขโมยรูปจากบันทึกท่านดีกว่าค่ะ อิอิ... ขอบอกว่าห้องน้ำบ้านท่านอัยการจำลองป่ามาไว้ที่บ้านเลยค่ะ ได้อาบน้ำตกด้วยค่ะ เจ้าของบ้านคงเป็นคนโรแมนติกและใส่ใจรายละเอียดมากๆเลยค่ะ มีของกระจุ๊กกระจิ๊กทุกมุมของบ้านเลยค่ะ น่ารักจังเลย.. ทีมีเยอะคือ ลิงและไก่ค่ะ เพราะเจ้าของบ้านเขาเกิดปีลิงกับปีไก่ค่ะ ...

ขนม...ชื่อเรียกยาก จำยาก แต่ทานไม่ยากฮ่าๆๆๆ เอิ๊กซ์

วิว..ม้าหิน..ข้างบ้านที่(เคย) มีงูเหลือมยักษ์..อิอิ และในห้องน้ำที่แสนจะโรแมนติก..

 

หลังจากนั้น ได้ไปชมพระอาทิตย์ตกดินที่แหลมพรมเทพค่ะ สวยงามมากๆค่ะ แต่ไม่ได้พกกล้องดิจิตัล ติดตัวไปค่ะ เลยใช้มือถือถ่ายไว้ค่ะ แต่ความสวยงามความประทับใจ..ติดตรึงอยู่ในใจและในสมองอย่ามิรู้ลืมเลยค่ะ คนเยอะมากเลย รถติดคล้ายๆกรุงเทพเลยค่ะ

สวยไหมคะ

อีกมุม ค่ะ

มีอีกค่ะ

เก็บไว้ในความทรงจำที่ดีตลอดไปค่ะ ....

มีสิ่งมหัศจรรย์เกิดขึ้นที่นี่ค่ะ ไว้จะมาเล่าวันหลังนะคะ

มีเรื่องเยอะแยะมากมาย...ประทับใจมากๆค่ะ รัก(คน)ภูเก็ตซะแล้ว....