ไปบ้านเจ้าพ่อทั้งทีมีหรือจะให้อด

     เมื่อวาน พอลล่า หน้าตาดี ไปทำงานที่ภูเก็ต ก็เลยนัดจะพาไปหาอะไรทานกัน เช็คข้อมูลจนรู้ว่ามีใครจะไปรับพอลล่า ปรากฏว่าเป็นน้องบุญมา ซึ่งทำงานอยู่ที่โรงพยาบาลวชิระ และรู้จักกันมาตั้งแต่สมัยเป็นนักเรียนโรงเรียนสตรีภูเก็ต  น้องพอลล่าลงจากเครื่องเจอคนมารับ ก็ใช้คำถามที่ผมโม้เอาไว้ว่า ไปถึงภูเก็ตถามใครก็รู้จักอัยการชาวเกาะ  ถามน้องบุญมาว่า รู้จักอัยการบัณฑูรไหม  เจอลูกอำว่าไม่รู้จัก ฮา....

     ผมไปรอน้องพอลล่าที่โรงแรมเมโทรโพล ได้ความว่าน้องมาเป็นวิทยากรร่วมกับคุณหมอ แต่คุณหมอจะมาถึงตอนบ่าย ๒ โมงครึ่ง แต่น้องเขามาถึงกอ่นตั้งแต่บ่ายโมงสิบนาที ผมรีรอๆอยู่ว่าจะพาออกไปหาของกินกัน แต่เนื่องจากพอลล่าอยากรอวิทยากรอีกคนหนึ่งก่อน เลยบอกว่าไปเที่ยวบ้านผมก่อนดีกว่า จากนั้นจึงแจ้นไปซื้อ "โอเอ๋ว" เป็นของหวานซึ่งทำจากกล้วยดิบ ใส่น้ำเชื่อม ถั่วแดง น้ำแข็งไส หวานเย็นชื่นใจ ดูในรูปก็รู้ (ยั่วคนไม่ได้ไป ฮ่าๆๆ) กับมีขนมพื้นเมือง มีบีผ้าง(แบบข้าวพองแต่มีหอมเจียวด้วย),ม่อหล้าว (เป็นขนมพองๆกลวงๆแต่นอกเคลือบงาเต็มทั้งอัน) กับขนมตุ๊บตั๊บ แต่ที่ภูเก็ตเรียก "กองถึง"   นี่เอามาให้ดู ในรูปพอลล่าสนใจผักเหมียงที่ผมปลูกไว้ข้างบ้าน กับภาพมุมขวาห้องน้ำในป่าหิมพานต์ อิอิ

กับให้ดูบรรยากาศข้างบ้าน ตอนกินหนม อิอิ รู้ว่ามีคนอิจฉาตาร้อน แต่ก็ช่วยไม่ได้ อิอิ

เท่านั้นยังไม่พอครับพี่น้อง ตกค่ำก็พาพอลล่าไปทานข้าว อาหารทะเล คุณแอ๊ดก็ทำแกงส้มปลาสำลี ไปให้ลองหม้อหนึ่ง อร่อยไม่อร่อยก็เหลือแต่น้ำแกงติดก้นถ้วยกับสับประรดภูเก็ตชิ้นเดียว ที่คนตักช้อนสุดท้ายมองไม่เห็นชิ้นสับปะรด ฮ่าๆๆ

ในภาพยังไม่เห็นกับข้าว แค่นี้ก็ขนตาเกือบไหม้กันแล้วมั๊ง...อิอิ ไว้รอดูจากบันทึกของพอลล่าแล้วกัน เพราะหลังจากกับข้าวมาผมไม่ได้ถ่ายรูปแล้ว กินอย่างเดียว อิอิ บอกก็ได้พาพอลล่าไปกินหญ้า ฮ่าๆ เขาเรียกหญ้าช้องเอามาทำเบือทอด,มีผัดผักเหมียง,มีหัวปลาอบเผือก,มียำกุ้งเสียบ,ส้มตำปูม้า.....

ยังมีใครอยากไปภูเก็ต ยกมือขึ้น...อิอิอิอิอิอิ