ลูกเอ๋ย...วันนี้จะเล่าเรื่องเกี่ยวกับคุณครูในโรงเรียนของพ่อที่เคยเรียนตั้งแต่ชั้น ป. 1 ถึง ป.4 นั้น ในโรงเรียนบ้านนอกนั้นจะมีครูใหญ่เพียงคนเดียว ท่านทำหน้าที่ทุกอย่างเป็นทั้งครูใหญ่ครูน้อย ภารโรง
ตอนเช้าคุณครูเดินเท้ามาถึงจึงเริ่มเรียนสอนกันตั้งแต่ ป. 1 ถึง ป. 4 โดยเฉพาะ ป. 3 และ ป. 4 นั้นคุณครูจะเขียนคำสั่งบนกระดานดำแล้วปล่อยให้นักเรียนเรียนรู้ตามมีตามเกิดแล้วท่านก็มาตรวจตำตอบทีหลัง ช่วงนี้ท่านก็ไปสอน ป . 2 และ ป. 1 จะอยู่ดูแลมากเวลาหน่อย
ด้วยเหตุนี้เองบาทีคุณครูเอาไม่ทันก็บอกนักเรียนชั้นป . 4 ลงไปช่วยสอนแทน และคุณครูก็คดห่อข้าวมีกินตอนเที่ยงที่โรงเรียนด้วยละ นาน ๆ จะมีครูน้อยมาบรรจุใหม่บ้างก็ทนอยู่ไม่ได้นาน เพราะครูที่มาบรรจุใหม่นั้นไม่สะดวกหลายอย่างเช่น ต้องไปอยู่อาศัยกับบ้านผู้ใหญ่บ้านหรือกำนัน ที่นี่ไม่มีบ้านพักครู อยู่กินกันเหมือนชาวบ้าน
การเดินทางต้องเดินด้วยเท้า มีเกวียน นาน ๆ จะมีคนขี่ม้ามาจากเมืองผ่านมาเยี่ยมและผ่านไป ต่อมามีครูหนุ่มมาบรรจุใหม่เมื่อต้องไปอยู่อาศัยในบ้านของผู้ใหญ่เลยได้แต่งงานกับลูกสาวผู้นำหมู่บ้านนั้นเป็นเหตุให้ต้องอยู่เป็นครูสอนที่นั้นแล.
สวัสดีครับต้องช่วยกันอนุรักษ์
สวัสดีครับ คุณเบดูอิน
สิ่งที่เล่ามาอาจไม่มีให้เห็นแล้วละในปัจจุบัน
ขอบคุณครับ
เป็นสิ่งที่ครูต้อยเคยพบเห็นมา และประสบกับตัวเอง ต้องเอาข้าวไปกินเอง ห่อใบตอง วางใบตองบนกระดาษ หนังสือพิมพ์ แล้วห่อไปโรงเรียน ข้าวไม่บูด หากเอาสวยคดข้าวใส่กล่องพลาสติก ข้าวมักบูด และถ้าใส่ปิ่นโต ก็ดี แต่ลืมเอากลับบ้านบ่อย
ทุกวันนี้ครูต้อยก็ยังซื้อข้าวไปทานที่โรงเรียน เพราะถ้าเดินไปซื้อกลางวันทานหน้าโรงเรียน บางทีก็หมดเวลาพักแล้ว ขอบคุณค่ะ
สวัสดีครับ คุณ krutoi
ได้เห็นวิถีชีวิตคุณครูตัวจริงเสียงจริงเลยนะนี่
ขอบคุณครับผม