ทุกอย่างมันอยู่ที่เจตนา ถ้าทุกคนเจตนาดีต่อกัน มีจิตที่เป็นบวกก็สามารถยิ้มให้กันและทำงานร่วมกันได้ไม่มีการแบ่งกลุ่มแบ่งพวก ชาติบ้านเมืองกำลังต้องการความสามัคคี ร่วมมือร่วมใจกันอยู่มิใช่หรือ

                         

ด้วยความต่างที่เคยเล่าให้ฟังในตอนความต่างของนักเรียนสองสังกัด  มีอยู่ความต่างหนึ่ง คือ ผู้ปกครองของนักเรียนโรงเรียนเทศบาลเชิงทะเล  ที่ต่างมีใจที่ตรงกับผู้เขียนและครู  คือ อยากช่วยเหลือโรงเรียน แต่ไม่รู้ว่าจะเริ่มตรงไหนอย่างไร  เพราะนักเรียนที่นี่ถูกสร้างเงื่อนไข คือเรียนแบบให้เปล่าตามนโยบายของรัฐจริง ๆ  แต่ข้อเท็จจริง ท่านไปถามโรงเรียนดัง ๆ ที่ไหนก็ได้ การศึกษาคือการลงทุนทั้งนั้น ถ้าต้องการคุณภาพ แต่ถ้าเรียนเพื่อให้จบการศึกษาขั้นพื้นฐานออกไป  เรียนแบบให้เปล่าก็ได้ที่ครูสอนบ้างไม่สอนบ้าง  ครบ ๙ ปี  ออกจากระบบไป  ถามว่าเยาวชนกลุ่มนี้ใครจะรับรองได้ว่าเป็นพลเมืองที่มีคุณภาพของประเทศ  พ่อแม่ผู้ปกครองต้องการให้ลูกเรียนสูง ๆ เพื่อมีงานที่ดีในอนาคตทั้งนั้น    

ดังนั้น  การที่โรงเรียนหนึ่งโรงที่มีอาคารอันสง่างามวางเด่นอยู่นั้น  ใช่ว่าเด็กจะมีคุณภาพ มันต้องมีการจัดการ มีกิจกรรมที่หลากหลายเข้ามาให้เกิดการเรียนรู้  ทั้งตัวครูและตัวเด็ก  เช่น  การฝึกอบรมต่าง ๆ   เข้าค่ายวิชาการ  กิจกรรมพัฒนาผู้เรียน  ทัศนศึกษานอกสถานที่  กิจกรรมวันสำคัญต่าง ๆ  แม้แต่สื่ออุปกรณ์ต่าง ๆ ที่เหมาะสมกับกิจกรรม เป็นการเรียนรู้ทั้งสิ้น  แต่กิจกรรมที่เป็นการพัฒนาเชิงคุณภาพที่ส่งผลต่อตัวนักเรียนโดยตรงจะไม่ค่อยปรากฎในแผนงบประมาณของท้องถิ่นสักเท่าไร  โรงเรียนจึงไม่มีงบประมาณที่จะดำเนินการ นี่เป็นช่องทางให้ผู้ปกครองมีส่วนช่วยได้ช่วยเหลือ

"start  by starting"  จงเริ่มด้วยการเริ่มต้น  ชมรมผู้ปกครองเกิดขึ้นจากแนวคิดเครือข่ายชมรมผู้ปกครองโรงเรียนเทศบาลปลูกปัญญา ซึ่งเป็นพี่ใหญ่ในการจัดการศึกษาที่มีชื่อเสียงของท้องถิ่นภูเก็ตและเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปเป็นพี่เลี้ยงให้    เมื่อได้พี่เลี้ยงดีเราก็เดินต่อไป  จัดตั้งชมรมผู้ปกครองขึ้นในปี ๒๕๕๐

เริ่มจากการคัดเลือกกรรมการห้องเรียน ๕ คนต่อหนึ่งห้องเรียน มีประธาน รองประธาน เลขาฯ  กิจกรรม เหรัญญิก  ขั้นตอนนี้เราให้ครูประจำชั้นเป็นผู้ดำเนินการประชุมผู้ปกครองรายห้องเรียน จนได้กรรมการครบทุกชั้นเรียน  ขณะนั้นมีห้องเรียนอยู่ ๑๒ ห้องเรียน  จึงได้คณะกรรมการชมรมผู้ปกครองมาทั้งหมด ๖๐ คน  ใน ๖๐ คนนี้ก็มาเลือก ประธาน  รองประธาน เลขาฯ  กิจกรรม และเหรัญญิก  เป็นบอร์ดบริหารชมรม ฯ ประธานชมรมผู้ปกครองคนแรก  คือ คุณนพพร  นาราภักดี  คนปัจจุบัน คือ คุณอรุณ  คำวิเศษณ์ 

การมีชมรมผู้ปกครองเป็นเรื่องราวที่น่าประทับใจของผู้เขียน แต่หวาดหวั่นใจของผู้บริหารเทศบาล  ผู้เขียนเข้าไปคลุกคลีกับเขาทุกเรื่องทั้ง ๆ งานของโรงเรียนทั้งหมดได้มอบให้ ผอ.โรงเรียนคนใหม่ได้ดูแลแล้ว  แต่ด้วยจิตผูกพันจึงเข้าไปอำนวยการ การทำงานในทุกเรื่อง  ถ้าเขามีปัญหาเขาจะปรึกษา  และให้ข้อเสนอแนะกันไป 

มาดูผลงานของชมรมผู้ปกครองกันบ้าง  เขาทำหน้าที่การผู้ปกครองได้เยี่ยมยอดมาก จัดงานวันเด็ก ปีใหม่ ให้เด็ก ๆ และที่อือฮาน่าดู ก็คือเปิดประเด็นจัดหารายได้ให้โรงเรียนโดยจัดคอนเสริทหลวงไก่ ขายบัตรล่วงหน้า ได้เงินทุนมาแสนกว่าบาท นับเป็นความภูมิใจของโรงเรียนตั้งใหม่เล็ก ๆในดินแดนที่ไม่ค่อยมีคนรู้จัก  แต่ที่ได้มากกว่านั้นคือ ความสามัคคีในกลุ่มผู้ปกครอง  มีจิตสาธารณะมากขึ้น  คนที่ไม่เคยเสียสละ  ก็รู้จักเสียสละ  คนที่โจมตีโรงเรียนก็เริ่มมีเสียงแผ่วลง  คนที่รับฝ่ายเดียวก็เริ่มให้และแบ่งปันมากขึ้น ฝ่ายการเมืองที่มองอย่างหวาด ๆ ว่ากลุ่มชมรมผู้ปกครองมันจะมาเป็นใหญ่ในท้องถิ่นหรือเปล่า  ก็เริ่มมีรอยยิ้ม  เห็นไหมว่า  ทุกอย่างมันอยู่ที่เจตนา ถ้าทุกคนเจตนาดีต่อกัน  มีจิตที่เป็นบวกก็สามารถยิ้มให้กันและทำงานร่วมกันได้ไม่มีการแบ่งกลุ่มแบ่งพวก ชาติบ้านเมืองกำลังต้องการความสามัคคี ร่วมมือร่วมใจกันอยู่มิใช่หรือ