บันทึกถึงพระคุณเจ้า  : หลวงพี่ติ๊ก

P

       ก่อนที่ฉันจะย้ายมาอยู่โรงเรียนวิทยสัมพันธ์ ฉันไม่ทราบมาก่อนว่าโรงเรียนวิทยสัมพันธ์ตั้งอยู่ที่ไหน เพียงแต่ทราบว่าโรงเรียนขาดครูสอนภาษาอังกฤษ และเป็นโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา  และเดินทางเพียง ๗๘ ก.ม.ลดลงจากเดิมเกือบ ๕๐ ก.ม.จึงเลือกย้ายมาที่นี่ด้วยความพอใจ...จากการสังเกตพฤติกรรมของนักเรียนแต่งกายไม่เรียบร้อย พูดไม่ไพเราะ กิริยามารยาทไม่งดงามสมกับเป็นเด็กไทยวัยนักเรียนและขาดโรงเรียนบ่อย 

        การกราบการไหว้ก็ไม่สวยงาม  การอบรมได้เริ่มขึ้นครั้งแรกในชั้นประถมศึกษาปีที่ ๖ ปีการศึกษา ๒๕๔๖ นักเรียนไม่กล้าแสดงออก อายที่จะยกมือขึ้นไหว้อย่างช้า ๆ สวยงามอ่อนหวาน  นักเรียนหญิงคนหนึ่งถึงกับร้องไห้เพราะไม่อยากฝึกไหว้  เมื่อบอกว่าก่อนมาโรงเรียนและกลับบ้านต้องไหว้ผู้ปกครองด้วย  นักเรียนชายคนหนึ่งบอกว่าได้ทำแล้วแต่หัวใจจะวายให้ได้ เนื่องจากไม่เคยทำและผู้ปกครองประหลาดใจ

         การฝึกกราบผู้ใหญ่ซึ่งเป็นการยากมากสำหรับเด็ก  ฝึกแทบทุกวัน ฝึกบ่อย ๆ เมื่อมีโอกาส ฝึกจนถึงทุกวันนี้เมื่อผู้ใหญ่นั่งเก้าอี้นักเรียนต้องเดินเข่านั่งพับเพียบมือประสานไว้บนตักและกราบ  ส่วนการกราบพระนักเรียนได้รับการฝึกมามากมายหลายสำนัก  และมีความเข้าใจตรงกันว่าควรกราบอย่างไร  นักเรียนสามารถทำได้ทั้งหญิงและชาย  นอกจากนี้เมื่อมีแขกมาเยี่ยมโรงเรียนให้ทำความเคารพด้วยการไหว้อย่างนอบน้อมสวยงาม  พบผู้ปกครองหรือคนที่อาวุโสกว่าให้ไหว้ทุกครั้ง 

       ครูจะทักทายและลากันด้วยการไหว้ สวัสดีกันทุกวันและทุกครั้งเมื่อพบกัน เมื่อนักเรียนไหว้ไม่สวยครูจะแนะนำและให้ไหว้ใหม่เป็นการฝึกอยู่เสมอ ๆ และเป็นข้อตกลงร่วมกันว่าพวกเราจะฝึกให้นักเรียนมีมารยาทงาม  พูดจาไพเราะสุภาพและแต่งกายสะอาดเรียบร้อย  และนักเรียนรุ่นน้องจะไหว้รุ่นพี่เมื่อพบกันตอนเช้าและลากลับบ้าน

        นักเรียนตัวแทนของโรงเรียนไปแข่งขันการประกวดโครงงานที่สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาพิษณุโลก เขต ๓ เมื่อถึงเวลาได้ขึ้นไปบนเวทีก่อนที่พิธีกรจะประกาศเรียก นักเรียนได้ทำความเคารพโดยการนั่งลงกราบ  ทำให้พิธีกรสงสัยว่านักเรียนโรงเรียนใดขึ้นไปก่อน  เมื่อเห็นการกราบจึงเข้าใจว่า..”อ้อ..วิทยสัมพันธ์  เพราะเห็นกราบ” หลาย ๆ ครั้งหลายเหตุการณ์นักเรียนจะถูกบันทึกภาพเป็นที่พอใจของผู้มาเยือน

        วันที่ ๒๒ มกราคม ๒๕๕๒  เมื่อนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๒ จะต้องเรียนภาษาอังกฤษ เมื่อครูรับแขกนักเรียนจึงไปร่วมรับด้วย  นักเรียนทุกคนเข้าไปนั่งในห้องประชุมแล้วกราบพ่อครูบา คุณหมอสุธีและคุณราณี และกราบหลวงพี่ติ๊กเป็นลำดับสุดท้าย  และเป็นการกราบพระที่ไม่ถูก หลวงพี่ติ๊กตำหนิเบา ๆ แบบเอ็นดูแกมขบขันว่า “กราบฆราวาสก่อนกราบพระ” ซึ่งเป็นการบ้านข้อสำคัญที่นักเรียนจะต้องร่วมกันคิด

 

ภาคพิเศษ

เชิญแวะดูการฝึกลิง

http://www.krukimpbmind.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=538684034&Ntype=777

ภาคพิเศษ

เชิญแวะดูการฝึกลิง