บันทึกปิดท้าย "การเขียน" ทั้งหมด
- เค้าว่า "การเขียน" รักษาโรคได้ ... เรามาเขียนบันทึกใน Gotoknow กันดีไหมครับ :)
- "การเขียน" ส่งผลต่อการประสบความสำเร็จในชีวิต (จริง ๆ นะ)
- 8 ขั้นตอนสู่ "การเขียน" เพื่อพัฒนาชีวิตและจิตวิญญาณ
- "การเขียน" คือ "การปฏิบัติธรรม"
หากอยากเขียน แต่ไม่ทราบว่า เขียนเรื่องอะไรดี มีหัวข้อมากมายที่อยากนำเสนอ
-
ความฝัน ความฝันคือข้อมูลที่ตกค้างจากการประมวลผลของสมองในเวลากลางวัน บางครั้งการได้เขียนสิ่งที่เกิดขึ้นในความฝันอาจทำให้คุณค้นพบอะไรบางอย่างที่คุณคิดไม่ถึงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น จนนำไปสู่การคลี่คลายไปในทางที่ดีขึ้นได้
-
ความรู้สึก ไม่ว่าจะเป็นความโกรธ เศร้า ตกใจ เสียดาย หรือ ความกลัว เขียนทุกอย่างลงไปได้ตามที่คุณรู้สึกลึก ๆ ข้างใน และพยายามเขียนถึงที่มาของความรู้สึกเหล่านั้น
-
ความอยาก สิ่งที่คุณหวังไว้ในอนาคตและเป้าหมายชีวิต ของคุณ รวมทั้งสิ่งที่คุณคาดว่าจะได้รับจากสิ่งนั้น
-
ความผิดหวัง ความผิดพลาด ความเปลี่ยนแปลง และการลาจาก
-
ความสำเร็จสมหวัง ความรัก ความประทับใจ และสิ่งที่สะกิดใจ ทำให้คุณรู้สึกซาบซึ้ง และเป็นหนี้บุญคุณ
-
ความเป็นไปในชีวิตและการเติบโตขึ้นของคุณ
-
สิ่งที่ชอบและเกลียด และความรู้สึกต่อสิ่งเหล่านั้นโดยละเอียด
...................................................................................................................................
ทั้งหมดเป็นแค่ "ตัวอย่าง" ที่นำไปสู่เรื่องที่เราสามารถตัดสินใจเขียนได้
หากเป็นส่วนตัวมาก ๆ เราก็แค่ไม่แสดงผลการเขียนออกไปสู่สาธารณชนเท่านั้นเองครับ
ลองหาเรื่อง "เขียน" กันนะครับ
สักวันหนึ่ง เราจะพบว่า เราสามารถจัดการและบริหารความรู้ได้ดีขึ้น ครับ
ขอบคุณครับ :)
....................................................................................................................................
แหล่งอ้างอิง

ฐิติขวัญ เหลี่ยมศิริวัฒนา. "สมุดชีวิต การเขียนเพื่อพัฒนาชีวิตและปลดปล่อยจิตวิญญาณ", Secret. 1, 13 (10 มกราคม 2552) : 44 - 47.
.....................................................................................................................................
อาจารย์เขียนเหตุผลทั้งหมด ตอบคำถามของพี่ได้ทั้งหมดเลยค่ะ รวมถึงบางเรื่องที่เขียนไว้ให้ตัวเองอ่านคนเดียว หรือเขียนให้คนที่เป็นบั๊ดดี้อ่านด้วยอีก 1 คน หรือเขียนให้หลายๆ คนอ่าน ฯลฯ แล้วก็ เขียน(คิดเป็นเรื่อง) เอาไว้ในใจก็มี...
ขอบคุณเจ๊า..^_^
เป็นอย่างนั้นเลยหรือครับ พี่หม่อม ดาวลูกไก่ ชื่นชมยินดี :)
ขอบคุณครับ
ยินดีครับ คุณพยาบาล สีตะวัน :) ... สู้สุดใจครับ
นานแล้ว ไม่ค่อยได้เขียนเรื่องยาวๆ ค่ะ
เพราะ
คิดไม่ออก บอกไม่ได้ :)
ไม่ค่อยมีเวลา สารพัดข้ออ้าง :)
ว่าๆ จะเริ่มเขียนอีก พอดีเลย
มีบันทึกนี้ของอ.เสือ อิ อิ ไกด์ๆ
...
ไปกินข้าวเที่ยง ที่ไหนคะ รำบ่? คะ ...
สวัสดีครับ คุณ poo :)
ใช่ครับ เวลาจะเขียนก็ย่อมมี "ข้ออ้าง" ทำให้งานไม่สำเร็จเสมอ อิ อิ
เที่ยงนี้ กลับมาทานที่ทำงานครับ ข้าว + ไข่ต้ม + หมูยอ (ตามฐานะ)
ขอบคุณครับ :)
สวัสดีครับ pa_daeng :)
สบายดีนะครับ ...
บันทึกนี้หาเรื่องให้เขียนน่ะครับ
ขอบคุณครับ :)
สวัสดีค่ะอาจารย์ การบ้านยังไม่กล้านำเสนอ
เพราะอ่อนด้อย น้อยประสบการณ์ ยังไม่เป็นผู้มีองค์ องค์ยังไม่ลง นะคะ
(องค์ความรู้) เอาแบบตรงๆทื่อ ตามที่เราได้ ได้ไหมคะ
บางครั้งเขียนก็ไม่แน่ใจว่าคนอื่นจะอ่านด้วยได้ไหม ความฝัน ความหวัง
อาจกลายเป็นเรื่องเพ้อฝัน...ไป
น้องคุณครู krutoi :)
เว้ากันซื่อ ๆ เลยครับ ... แค่นำประสบการณ์ ความรู้สึก นึกคิดที่ผ่านมาจากการเขียนบันทึกใน Gotoknow ออกมาเป็นตัวอักษรเท่านั้นเอง
ลุย !!!
ขอบพระคุณครับ ท่านอาจารย์ ศน.เอื้องแซะ :) ...
หากเป็นประโยชน์ ก็ถือเป็นกุศลกรรม ครับ
สวัสดีครับ น้อง °o.O ปลายฟ้า O.o° :)
เด็กดีไม่ต้องฉายาให้กับคุณครู ครับ :)
นานแล้วแฮะ ... ขอนึกก่อนนะครับ
ขอบคุณครับ :)
ขอบคุณบันทึกดีๆค่ะ
ขอบคุณครับ ;)...
มาส่งข่าวค่ะว่า บันทึกนี้ของอาจารย์ได้เป็นที่อ้างอิงของคนม.อ.ด้วยนะคะ ที่ http://share.psu.ac.th/blog/document/39056
เย้ เย้ ขอบคุณครับ พี่ โอ๋-อโณ 555