03 มกราคม 2552 เช็คเอ้าท์......แวะร้านโอท๊อป ปากทางปราณบุรี ซื้อของท้องถิ่นขนมปังไส้สับปะรด ขนมหวาน ท๊อฟฟี่มะพร้าว และกรอบรูปทำจาก เปลือกและกากสับปะรด.. เจ้าหน้าที่ที่ร้านน่ารักมากๆ ให้เปิดถุงชิมเลย..ไม่อร่อยไม่ต้องซื้อ...ลูกค้าชอบลอง ชิมไปหลายอย่าง...จนเราก็เกรงใจ...ลูกค้าก็ซื้ออุดหนุน ส่วนตัวอุดหนุนขนมปังชีสเค้กกรอกไส้สับปะรด (เพื่อนฝากซื้อตั้ง 15 กล่อง บอกว่าต้องยี่ห้อ..เป็นรูปสับปะรด 3 ลูกเท่านั้น...)ตั้งแต่ไปปราณฯ กินจนเลิกกินแล้ว ไม่ยกกะรู้ว่ายี่ห้อนี้อร่อย ก็อร่อยจริงๆ นะ แป้งกรอบชีสเค้กเขาหอมเนย..ไส้ก็ไม่หวานเกินไป...เมื่อหยิบชิ้นแรกแล้วต้องตามด้วยชิ้นที่สองตาม...ขอบอกชิ้นเดียวไม่รู้รส...ฮ่าๆๆ ตะกละจริงเรา....อุดหนุนสินค้าท้องถิ่นแล้ว...ขึ้นรถไปเที่ยวกัลล์ ดีกว่า........ตามโปรแกรม ต้องพาขึ้นเขาตะเกียบ ตะกายบันได ไม่รู้กี่ขั้น ไกด์สู้สุดใจ โยคะช่วยได้เยอะ...ไม่หอบให้เสียฟอร์มหรอก..เหนื่อยก็หยุด ทำเป็นมองวิวไงตัวเอง...หอบไม่หนักหรอก...ฟิตมาแล้ว...ลูกค้าฝรั่ง ดูถูกเขาไม่ได้นะ...เขาออกกำลังกายมามากกว่าเรา...เราต้องลุยได้ทุกสถานการณ์...ถึงข้างบน นำชมด้านในเจดีย์บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ 
ประสบการณ์เสี่ยงทายช้าง...เล่นเอาไกด์แทบตกเขา..เพราะอะไร..โปรดอ่าน...ต่อ
เผอิญเห็นช้างเสี่ยงทาย เป็นช้างโลหะ มีห่วงบนหลังช้าง ผู้เสี่ยงทาย ผู้ชายใช้นิ้วก้อย มือข้างที่ถนัด ผู้หญิงใช้นิ้วนาง อธิบายว่าใช้เสี่ยงทาย อธิษฐานขอสิ่งใดให้ลูกค้าลอง ขอครั้งแรกให้ยกขึ้น ครั้งที่สอง อธิษฐานเรื่องเดิม ถ้าจริงถ้าสำเร็จ ขอให้ยกไม่ขึ้น ... ลูกค้าฝรั่ง ทำหน้างง (ฟังไกด์พูดไม่รู้เรื่อง ..หรือเปล่า ......ที่จริงแล้วคือ ไม่อยากเชื่อต่างหากล่ะ) ก็เลยบอกว่า พิสูจน์เอง นศ.สาวสวยผมทองขอลองคนแรก ก็บอกว่า คุณไม่ได้เป็นพุทธไม่ต้องยกมือไหว้ก็ได้ แต่ตั้งจิตให้มั่นคงอธิษฐานแล้วยก (ตอนนั้นคนไทยเข้ามาไหว้พระไม่ได้สนใจอะไร พอฝรั่งทำอะไรก็มองหมด) พอครั้งที่สอง เธอยกไม่ขึ้น ตาแดงๆ มองมาที่เรา บอกว่าเหลือเชื่อ..แล้วก็ร้องไห้ กรรมของไกด์ บอกว่าเป็นอะไรป่าว เขาบอกไม่เป็นไร ขอบคุณหลายๆ เด้อ (ไว้จะมาบอกส่วนตัวว่าขออะไรไป) คนอื่นทำหน้าเจื่อนเลย ไม่เชื่ออย่าลบหลู่...นศ.สาวจีนเขาคนเอเชียก็ลอง อาจารย์สองสามีภรรยาลองยกเช่นกัน รอบสองยกไม่ขึ้นกันหมด อเมซิ่งไทยแลนด์ค่ะท่าน อีกสองคนนั่งทำตาปริบๆ ไม่กล้าลอง ........(โปรดใช้วิจารณญานในการอ่าน)..........ออกจากเจดีย์ ถ่ายรูป ลงมาเดินเล่น ซื้อของที่ระลึกกัน พาไปกินข้าวริมทะเลแถวชะอำ....ปล่อยให้เดินเล่นริมทะเลอีก ชอบอกชอบใจ (ไกด์จะได้มีเวลากินมั่งไง)
มัคคุเทศก์น้อย มอมแมม ตามประสาเด็กบ้านๆ ไม่เคยเห็นฝรั่ง...สนุกสนานค่ะ
ออกจากประจวบฯ รถติดแถวเพชรบุรี เป็นระยะ ไปถึงราชบุรี โรงงานทำโอ่ง 4 โมงเย็น จริงๆ ยังเป็นวันหยุด แต่เป็นธุรกิจแบบครอบครัวคยังมีคนปั้นกระถาง เขียนลาย เด็กน้อยช่วยพาเดินรอบๆ ดูคนปั้นโอ่ง ได้จับได้ปั้นเป็นกระสัย พาไปดูเตาเผาด้วย ลูกค้าเลือกซื้อถ้วยกาแฟสีสรรสดใส 
กรุณา...มองเพ่งๆ ด้านบนเป็น ทีเห็นเป็นจุดๆๆ คือ...ฝูงค้างคาวร้อยล้านนนนนนน จริงๆๆๆๆๆ
ออกจากโรงงานโอ่ง คำนวนดูเวลาแล้ว ลูกค้ายังไม่น่าจะหิว กว่า ยังมีเวลาเหลือ เลยพาไปดูค้างคาวร้อยล้านบินออกจากถ้ำที่เขาช่องพราน อุแม่เจ้า ไกด์ก็เพิ่งไปเหมือนกัน ... ร้อยล้านพันล้านไม่รู้ บินเป็นทางดำๆ ออกจากปากถ้ำเลย ลูกค้าก็ตื่นตาตื่นใจ เหม็นๆ หน่อย พากลับเข้าเส้นทางนครปฐม ลูกค้าขอกินผัดไทย เบื่อทะเลเต็มทนแล้วมั้ง คิคิ...เลยพาไปกินที่นครชัยศรี ได้กินสมใจ พาส่งที่พัก...เข้าเช็คอินเรียบร้อย ลูกค้าบอก อาทิตย์หน้า... (เธอต้องมารับนะ... ) ก็จบงานช่วงแรกด้วยดีค่ะ
ยังมีต่อ....
