16 ม.ค. 51 นพ.ศัลยรักษ์ พยัคฆ์ซ่อนนัข แพทย์ประจำศูนย์แพทย์ชุมชนฝั่งแดง ออกตรวจผู้ป่วยส่วนหนึ่งที่นอนอยู่บ้าน..มาหาหมอไม่ได้จากหลายสาเหตุ

                        

                                  วันนี้ เราชวนคุณหมอไปเยี่ยมคนไข้ที่บ้าน 4 ราย ที่เล่าวันนี้ 2 ราย คือ รู้สึกอิ่มใจจังเลย..เป็นวันครูที่น่าจดจำจริงๆ..

                                              

                                     

                          16 ม.ค. 51  นพ.ศัลยรักษ์ พยัคฆ์ซ่อนนัข แพทย์ประจำศูนย์แพทย์ชุมชนฝั่งแดง ได้ออกเยี่ยมผู้ป่วยที่บ้าน ร่วมกับ อบต. อสม. ผู้ใหญ่บ้าน และพวกเราทั้งหมด เหลือไว้คนหนึ่งประจำหน่วยบริการ คนแรกเป็นหญิงอายุ 46 ปี ร่างกายซูบผอมมาก ไม่มีแรงเดินเอง ต้องมีคนคอยพยุงช่วย  ประวัติเดิมจากโรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชธาตุพนม  การวินิจฉัยครั้งสุดท้ายคือ  VSD with Systemic infection (21 พ.ย.51) วันที่ไปเยี่ยมปัญหาทางกาย คือ ผอมมากจากการกินได้น้อย เบื่ออาหาร มีแผลที่มือและเท้า ตรวจร่างกายส่วนอื่นๆปกติ ข้อต่างๆ ปกติ    

ตอนแรกผู้ป่วยจะนิ่งๆ ไม่ค่อยพูด พวกเราใช้ความเป็นคนพื้นที่ ชวนคุยอย่างเป็นกันเอง ใช้คำถามนำให้ผู้ป่วยบอกเล่าถึงอาการตนเองที่เป็นปัญหา ขอดูยาที่ได้มาจากคลินิก และช่วยกันพูดคุย ให้กำลังใจ เชียร์ ให้รับประทานอาหารให้มากขึ้น  สุดท้ายผู้ป่วยบอกเราว่า เบื่อเสียงดังอึกทึกตอนกลางคืน นอนไม่หลับ จุกแน่นและแสบร้อนท้อง เราเห็นว่ามีน้ำตาคลอขณะเล่า คุณหมอบอกว่า มียารักษาอยู่แล้วให้ทานยาต่อเนื่อง ไม่มีโรคร้ายแรง ขอแค่ให้พยายามกินจะได้มีแรงเดินได้เอง  พอคุณหมอพูดจบ เรารู้สึกว่าเห็นแววตาผู้ป่วยมีความหวัง ก่อนลากลับพวกเราบอกว่าจะแวะมาเยี่ยมอีก สัปดาห์หน้า ถ้ากินได้น้อยอาจต้องเพิ่มสารน้ำทางหลอดเลือด  จากนั้น..พวกเราก็มาคุยกันในระหว่างเดินทางไปบ้านผู้ป่วยอีกราย..น้องปูน้อย..ให้ข้อมูลว่า..เค้าป่วยมานาน..สามีก็ดูแลไปแบบตามหน้าที่..ทำอย่างแกนๆ  เหมือนเป็นผู้ป่วยระยะสุดท้าย  ลูกสาวคนเดียวแยกครอบครัวไปอยู่ต่างจังหวัด..คนไข้..ท้อแท้ใจ..น้อยใจ..ฟังจากน้ำเสียง..ก็สัมผัสได้เหมือนกันค่ะ..

                    

            ต่อมาไปเยี่ยมผู้ป่วยสูงอายุ เป็นชายอายุ 72 ปี คุณตาท่านนี้  เราไปเยี่ยมบ้าน2 วันก่อน นอนเงียบไม่ยอมลืมตามาคุยกันเลย เราแนะนำตัวเองว่า เป็นพยาบาลอยู่อนามัยนี้นะคะ มาเยี่ยมคุณตาเพราะทราบว่า ป่วยแต่ไม่ไปโรงพยาบาล คลินิกก็ไม่ไป ข้าวก็ไม่กิน  ลุกไปห้องน้ำเองก็ไม่ได้ เราถามว่า” ถ้าหนูพาคุณหมอมาตรวจให้ที่บ้าน คุณตาจะยอมให้รักษามั้ยคะ?” คุณตาพยักหน้า ขณะที่คุยกับลูกชายที่อยู่ดูแลเพื่อหาข้อมูลเพิ่มเติม จะได้ยินเสียงไอและขากเสมหะเป็นระยะ ๆ

               วันนี้ เราพาคุณหมอไปตรวจคุณตาที่บ้าน(หลังจากประสานข้อมูลจากโรงพยาบาลว่าประวัตินอนโรงพยาบาลครั้งสุดท้ายเป็นอะไร )..ตามสัญญา..ปรากฏว่า คุณหมอวินิจฉัยเบื้องต้น สงสัย Pneumonia R/O Pulmonary TB   ขอให้คุณตาไปนอนรักษาที่ โรงพยาบาลสมเด็จพระยุพราชธาตุพนม โดยจะประสานให้ หน่วย EMS ของ อบต.ฝั่งแดง ไปส่งพร้อมหนังสือส่งต่อจากศูนย์แพทย์ชุมชนฝั่งแดง  คุณตาตกลงยอมไปรักษา ท่ามกลางความดีใจของลูกๆและพวกเรา...ไว้ไปเยี่ยมคุณตาที่โรงพยาบาลแล้วจะมาบอกเล่าต่อนะคะ

We must care for people in a way

that touchs their souls,

so that everyone…including ourselves…

is in some way healed.”