หนึ่งคืองานสอนคนให้เปรื่องปราชญ์...หนึ่งสอนศาสตร์คุณธรรมศาสนา...ด้วยสองสิ่งช่วยสร้างคนสร้างปัญญา...สร้างคุณค่าสอนศีลธรรมประจำใจ

 

เนื่องในวาระ “วันครู”

16 มกราคม 2552

 

ขอส่งใจน้อมรำลึกถึงพระคุณครูบาอาจารย์ทุกท่านที่ได้สอนสั่ง หากไม่มี “ครู” ผู้เป็นดั่ง “ดวงประทีป” ของชีวิตในวันนั้น ก็คงจะไม่มี “เรา” ในวันนี้

 

หวนคิดถึงวันเวลาที่ผ่านเลย... จากเด็กน้อยจนเติบใหญ่...ครูคนแรกในชีวิตคือ “พ่อและแม่” ที่เฝ้าฟูมฟักทนุถนอมกล่อมเกลี้ยงเลี้ยงดู สำหรับวงศาคณาญาติคือปู่ย่าตายายลุงป้าน้าอานั้นนับได้ว่าเป็น “ครู” คนที่สอง

 

พอโตมาอีกหน่อย (แม่บอกว่า 3 ขวบ 4 เดือน) เราก็ถูกส่งเข้าเรียนที่โรงเรียนเอกชน ได้เรียนชั้นอนุบาลอยู่ 1 ปี แล้วเลยได้เลื่อนชั้นขึ้นป.1 โดยไม่ต้องเรียนอนุบาล 2 ...จำได้ว่าคุณครูแฉล้มคือครูผู้แสนใจดีของเด็กอนุบาลตัวน้อย

 

ช่วงชั้นประถม...ครูที่สอนเรามีหลายท่าน แม้วันวารจะล่วงเลย เรายังคงจดจำรำลึกถึงภาพชีวิตในช่วงนั้นได้ดี ครูรัตนา ครูกันยา และครูกาญจนาคือครูผู้ประสิทธิ์ประสาทวิชาความรู้ อีกทั้งได้บ่มเพาะเสริมสร้างนิสัยอันดีงามหลายเรื่องให้แก่เราและเพื่อนๆ...ทั้งจากการเรียนการสอน ทั้งจากกิจวัตรและกิจกรรมหลาย ๆ อย่างที่มีในโรงเรียน

 

ช่วงชั้นมัธยม...ชีวิตเติบโตขึ้น...ได้เรียนรู้หลากหลายเรื่องราวมากขึ้น ในความทรงจำอันงดงามของเรา...มีภาพของคุณครูหลาย ๆ ท่านที่ได้เมตตาอบรมสั่งสอนประทับอยู่ในใจ ซึ่งหากจะกล่าวนามและพระคุณของคุณครูทุกท่านในที่นี้คงไม่สามารถบรรยายได้หมดสิ้น

 

เมื่อมาเรียนมหาวิทยาลัย... แม้วิถีการเรียนในระดับอุดมศึกษาจะเปลี่ยนไปมากจากช่วงชั้นมัธยม ทว่า... ความรัก ความเมตตา ความกรุณา ที่คณาจารย์มีให้แก่เราเหล่าลูกศิษย์นั้นมิได้ลดน้อยถอยลงเลย ...เรายังหวนรำลึกนึกถึงภาพของครู กริยาท่าทางและถ้อยคำอบรมสั่งสอนของครูบาอาจารย์ทั้งตอนที่เรียนปริญญาตรี ปริญญาโท และแม้กระทั่งตอนเรียนปริญญาโทและเอกที่ต่างประเทศได้ดีเสมอ...เช่นเดียวกันที่เราคงไม่สามารถเอ่ยนามของ “ครู” ผู้มีพระคุณทุกท่านทั้งหมดได้ ณ ที่นี้

 

ช่วงวัยทำงานที่เริ่มขึ้นนับแต่ปี 2527 จนกระทั่งถึงปัจจุบันนี้ เราได้มีโอกาสเรียนรู้จากผู้ที่เรานับว่าเป็น “ครู” ของชีวิตอีกหลายท่าน... ทั้งที่เป็นอาจารย์ในสถานศึกษา นักวิชาการ นักพัฒนา เพื่อนร่วมงาน ปราชญ์ชาวบ้าน แกนนำชุมชน รวมถึงเหล่าเพื่อนพ้องน้องพี่และกัลยาณมิตรในชีวิตอีกจำนวนมาก

ในวาระ “วันครู”วันนี้ ...ขอส่งใจน้อมอำนวยอวยพรแด่ “คุณครู” ผู้มีพระคุณทุกท่าน อีกทั้งขอส่งแรงใจและกำลังใจมายังผู้ที่กำลังทำหน้าที่ “ครู” ตลอดจนผู้ที่มีหัวใจเป็น “ครู” ทุก ๆ ท่านค่ะ ...ขอให้มีความสุขมาก ๆ นะคะ ขอให้มีพลังกาย พลังใจเพื่อทำหน้าที่ "ครู" ผู้ให้ "แสงสว่าง" แก่โลกใบนี้ตลอดไปค่ะ

 

 

ดังประทีปแสงทองของชีวิต   ส่องสถิตย์ ณกลางใจทั่วทุกหน

ใกล้หรือไกลครูท่องไปทุกชุมชน    ดังหยาดฝนสายธารรดหลั่งริน

 

ครูคือผู้นำทางให้คลายโศก    ครูสร้างโลกสร้างศิษย์พร้อมศาสตร์ศิลป์

ครูสร้างคนสร้างชาติสร้างแผ่นดิน    หยาดเหงื่อรินหลั่งรดยังอดทน

 

นี่คือตำนานครูผู้ยิ่งใหญ่    แม้ยากไร้ทนสู้กลางแดดฝน

ขอเพียงสร้างให้ศิษย์รู้ค่าของคน    ยอมพลีตนทนลำบากตรากตรำงาน

 

**หนึ่งคืองานสอนคนให้เปรื่องปราชญ์

หนึ่งสอนศาสตร์คุณธรรมศาสนา

ด้วยสองสิ่งช่วยสร้างคนสร้างปัญญา

สร้างคุณค่าสอนศีลธรรมประจำใจ

 

คือต้นแบบแห่งประทีปนำชีวิต    คือผู้คิดก่อสานงานอันยิ่งใหญ่

คืออาทิตย์ฉายแสงส่องณ กลางใจ    คือผู้ให้ทางสว่างนำชีวี