มีกฏ ก็ต้องมี ข้อยกเว้น 

แต่ขออย่ายกเว้น..จนน่าเกลียด 

เพราะกฏ ก็คือ กฏ อย่ามาฝ่าฝืนกฏเลย.....อยู่ในสังคมเดียวกัน  

ปล่อยปละละเลยไป..เรียกว่า...เลือกปฏิบัติ

*****

เมื่อเช้านี้ เวลาประมาณ 09.30 น. ได้ไปทำธุรกิจส่วนตัว ที่สำนักงานเขตฯ ที่ใกล้บ้านที่สุด....

เพื่อเปลี่ยน สำเนาทะเบียนบ้าน ฉบับเดิม ที่เป็น สี่เหลี่ยมผืนผ้า.....มาเป็น สมุดพกพา แบบธนาคาร

*****

เนื่องจาก ย้ายมาอยู่  ปฏิบัติหน้าที่ราชการ ใน กทม. แต่ไม่ได้ย้ายทะเบียนบ้านมาด้วย 

ดังนั้น  ไม่มีความจำเป็นใดใดที่จะใช้ ทะเบียนบ้าน 

ครูอ้อยจึงใช้ฉบับเดิม...เรื่อยมา...

เมื่อวันที่  7 ที่ผ่านมา ครูอ้อยได้ไปทำนิติกรรมที่ธนาคาร แห่งหนึ่ง  เงินจำนวนตั้งมาก....ใช้หลักฐานชิ้นนี้ ยังใช้ได้ดีอยู่เลย......

แต่มาคราวนี้  ครูอ้อย ค้ำประกันให้เขา แล้ว เขาจะไปรับเงิน เจ้าหน้าที่สหกรณ์ไม่ให้ผ่าน ต้องไปทำเล่มใหม่ก่อน....

ครูอ้อยจึงต้องไปเปลี่ยนให้เพื่อน..ในวันนี้ ซึ่งเป็นวันหยุด...เขตฯ ไม่หยุด.....

*****

มีอุปสรรคตั้งแต่การจอดรถ  เจ้าหน้าที่ของเขตฯ ได้นำ กรวยมาตั้งขวางการจอดรถ หลายๆจุด

ครูอ้อยต้องวนไป 3 รอบ เพื่อหาที่จอดรถ...แต่ก็ไม่พบ  

จึงเปิดประตูถามว่า....จอดตรงนี้ได้ไหม  ยามบอกว่า...ไม่ได้  แล้วหันรีหันขวาง...ตอบว่า...ที่จอดรถคนพิการ...ครูอ้อยจึงดั้นด้นต่อไป อีก 1 รอบ  ก็ยังไม่ได้จอด 

สุดท้ายโชคดีขึ้นมาหน่อย  คนที่จอดข้างในจะออก  ครูอ้อยจะได้จอดขวางปิดหน้ารถเขา....เอาล่ะ มีที่จอดแล้ว...

เพื่อความปลอดภัย  ถ่ายรูปไว้ก่อน....แชะแชะแชะ.....

*****

นี่ไง ...ภาพ

Ho10

*****

กรวยสามเหลี่ยม วางระเกะระกะ  ไม่ให้ใครจอด  ไม่ทราบว่า...หวงไว้ให้ใครจอด...

เอาล่ะ ไปติดต่องานของเราดีกว่า....ทันสมัยขึ้นมาก  เดี๋ยวเดี๋ยวก็เรียกเบอร์ครูอ้อยค่ะ 31....

ยามก็เดินมาหาครูอ้อย บอกว่า  ...ดึงเบรคมือ ทำไม เข็นไม่ได้ คันข้างในเขาจะออก...

อ้าว! หากไม่ดึงเบรค รถฉันหนักนะ ก็จะถอย ไปจูบรถข้างหลังสิคะ.....

อย่างไร  รอเดี๋ยว ทางนี้เขาเรียกฉันแล้ว....

ครูอ้อยนำหลักฐานและแจ้งความประสงค์ เจ้าหน้าที่บอกว่า...ทำไม่ได้  ต้องไปทำที่โคราช 

ครูอ้อยถามซ้ำว่า....ออนไลน์ ทั่วประเทศได้ ไม่ใช่หรือคะ 

เขาก็ยืนยันว่า....ไม่ได้ 

ครูอ้อยจึงได้แต่ สำเนาทะเบียนบ้าน..และรับรองมาเท่านั้นเอง....เสียค่าธรรมเนียมไป 10 บาท....

เสร็จธุระ จึงออกมา ถอยรถ  พบกับคนที่รอครูอ้อยให้ถอยรถ 

คนเป็นแม่...หน้าตาดี ที่ครูอ้อยขอโทษ และบอกว่า.....ถึงคิวพอดี  แต่คนเป็นลูก  หน้างอแปลกๆๆ ไม่หล่อเลย....

ครูอ้อยเดินผ่าน ที่จอดรถ คนพิการ  ไม่เห็นพิการเลย  ก็ยืน คุยกัน 3 คน ครูอ้อย แอบถ่ายภาพ และเดินมาหายามคนที่บอกว่า.....ที่จอดรถคนพิการ...เขาตอบครูอ้อยว่า...มาส่งของมั้ง.....แบบนี้สิ  เรียกว่า...เลือกปฏิบัติ....มีทุกที่...จริงๆๆนะ

กฏ..ยังมีข้อยกเว้น 

แต่อย่ายกเว้น แบบไร้เหตุผลนะ ...มันน่าเกลียด 

จะมีกฏ ก็มีให้ตลอด อย่าเลือกปฏิบัติ...มันหนักหนากว่า....น่าเกลียด..เสียอีก