ของดีที่ไม่รู้จัก เพิ่งเคยเห็น ไม่เห็นมีขายในตลาด ชาวบ้านว่าก็กินเหมือนเผือกนี่แหละจะนึ่งจิ้มน้ำพริกหรือจะบวชชีก็อร่อย
เลือกเป็นหมวดธรรมชาติเพราะว่าน่าจะเป็นต้นไม้ล้มลุก ลักษณะเป็นเถาเป็นเครือ เห็นมันโผล่พ้นดินรูปร่างแปลกๆดีก็ถ่ายรูปมาดูวิเคราะห์กันดูว่าแต่ละท้องถิ่นจะเรียกอย่างไรกัน
ผมนำกลับบ้านถามแม่ยายแม่บอกว่า "มันอ้อนตีนหมี"
ถามเพื่อนที่ทำงานเขาเรียก "มันเท้าช้าง"
ถามพี่จ่าสัสดีที่นั่งข้างๆบอกว่า"มันเลือด"

ชาวบ้านนำมาประกอบอาหารได้นึ่งจิ้มน้ำพริก บวชชี อร่อยดีเหมือนกัน
รูปร่างขนาดจะแปลกแตกต่างกันตามความสมบูรณ์และสภาพดินถ้าดินร่วนก็จะหัวแบนกลมหน่อยถ้าดินแดงดินตามดอยจะออกหัวยาวๆ ดินดีก็หัวใหญ่มาก
ถ้าจำไม่ผิดท่านเจ้าอาวาสวัดเนินไทรพัฒนาเล่าว่าเข้าตำรับยารักษาโรคกระเพาะได้ ต้องกลับไปสอบถามมาเล่าใหม่อีครั้งหรือท่านผู้อ่านมีข้อมูลก็แบ่งปันกันนะครับ
น้องอีสานเขาเรียกมันข้าวกล่ำครับ เนื้อข้างในสีม่วง มีรสจืดๆ
คนละอย่างกับมันมือเสือ ที่มีเนื้อข้างในสีขาว รสหวานกว่า
น่าจะอร่อยนะคะ จิ้มแจ่ว ขอบคุณความรู้ใหม่ค่ะ ชื่อน่ากลัวจัง มันเลือด เคยได้ยินแต่มันมือเสือ ไม่ทราบเหมือนกันไหมคะ
อ้อ ... คนอื่นเค้าเรียก " มันอ้อน "นี่เอง ... มิน่าผมหา คำ " มันหม้อ " ในกูเกิล ไม่มี .... ผมเห็นตั้งแต่เด็กๆแล้ว ได้ยินเค้าเรียก " มันหม้อ " กัน .. ก็เลยเรียกตาม ... เพราะลูกมันใหญ่เท่าหม้อแกงเลย ลูกละหลายกิโล .... มีคนทำให้ทาน แบบแกงบวด ก็อร่อยดี ... แล้วก็ไปบดผสมกับแป้งทำหมั่นโถว ก็อร่อยมากครับ ... แต่ ทานแล้วจะระบายมากเลย เหมาะกับท่านที่จะดีท็อกลำใส้เลยครับ .... ระบายแบบปรกตินะครับ ไม่เหลว ... แต่จะระบายวันละหลายๆๆ รอบครับ ลำใส้สะอาดหมดจดเลยล่ะ ......
ข้อสำคัญ พวกมันธรรมชาติแบบนี้ เวลาปลูกไม่ต้องใช้ยาฆ่าแมลงเลย ... จะไม่มีหนอน แมลงมารบกวน กัดกินเลยครับ ... ต่างจากมันเทศ ตามท้องตลาดทั่วไป ถ้าไม่มีการใช้สารฆ่าหนอน แมลง ก็จะไม่มีมันเทศสวยๆมาขายครับ ....