Day 5 18 Oct. Nikko ---à Aomori (ไม่ถึงกันง่ายๆ)
อิ่มเอมพอสมควรกับสองวันสองคืนเต็มๆเพื่อการเข้าถึงจิตวิญญาณของคนญี่ปุ่นที่นิกโก้ (ตามสมควร)ดังที่เขาเขียนไว้บนแผ่นป้ายในรถไฟว่า Nikko is Nippon.

ตามแผนของเราในการใช้บัตร JR Pass (Japan Rail Pass) ให้คุ้มที่สุด(ในเจ็ดวันติดกัน)คือจะเริ่มใช้ในวันนี้แหละค่ะเพื่อเดินทางยาวสู่เมือง อาโอโมริ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดเหนือสุดคือจังหวัดอาโอโมริ(Aomori Prefecture) ชื่อเดียวกันเลย เราเตรียมพร้อมเรื่องการจองที่นั่งและขบวนรถตั้งแต่เมื่อวาน โดยไปที่สถานีรถไฟเจอาร์ อยู่ถัดมาจากสถานีรถไฟโทบุที่ขามาเรามาด้วยขบวนพิเศษ Spacia
(อยากชมหน้าตารถหรูSpacia เชิญที่นี่ได้ค่ะ http://www.tobu.co.jp/foreign/spacia/index.html)

ที่นิกโก้ สถานีเจอาร์ดูเล็ก เงียบและเก่ากว่าสถานีรถไฟโทบุ เจอเจ้าหน้าที่คุณลุงใจดี ใช้คอมพิวเตอร์คล่องแคล่วมากในการเช็คเที่ยวและขบวนรถให้
จากข้อมูลที่เราเตรียมตัวมา เราทราบว่าต้องต่อรถไฟกันหลายขบวน โดยออกจากนิกโก้แล้วไปสู่สายหลักเจอาร์ภาคตะวันออก ตั้งหลักที่เมืองอุทสึโนมิยะ
นิกโก้ ----à อุทสึโนมิยะ ------à ฮาจิโนเฮะ ------à อาโอโมริ
Local train Shinkunsen Limited Express
เราขอให้เขาทำตั๋วให้ตลอดจนถึงอาโอโมริเลย โดยขอให้มีเวลาที่สถานีอุทสึโนมิยะราวๆชั่วโมงหนึ่งจะได้ซื้อเกี๊ยวซ่าเป็นเสบียง ก็อุทสึโนมิยะนั้นมีชื่อเสียงว่าเป็นถิ่นกำเนิดเกี๊ยวซ่านะคะ แถมยังเป็นบ้านเกิดของซาดาโอะ วาตานาเบ้ นักดนตรีแจ๊ซผู้ดังก้องโลก คนอุทสึโนมิยะเขาภูมิใจและเรียกเมืองของเขาว่าเป็น Jazz Town ค่ะ ปรากฏว่าเพื่อให้ไม่ต้องเสียเวลาในการรอหรือไปต่อเจอขบวนรถหวานเย็น Local Train คุณลุงทำตั๋ว
· ออกจากอุทสึโนมิยะให้เป็น Limited Express
· ให้ไปเปลี่ยนรถอีกครั้งที่เซนไดเป็น Shinkunsen ไปฮาจิโนเฮะ
· จากฮาจิโนเฮะไม่มีชิงกันเซ็นให้นั่งแล้ว สุดสายแค่นี้ค่ะ จากจุดนี้ก็จะมีแต่ Local Train(รถไฟท้องถิ่น จอดบ่อยมาก) และ Limited Express
(รถด่วนจำกัดวิ่งเร็วมากแต่แพ้ชิงกันเซ็น พวกนี้จะจอดตามสถานีหลักๆ
· จากฮาจิโนเฮะ เราจะต่อด้วยรถJR Limited Express มีชื่อขบวนว่า Super Shiratori นั่งไปอีกชั่วโมงหนึ่งก็ถึงอาโอโมริ
รถไฟมีหลายขบวนหลายประเภทมากเรายังเพิ่งใช้ก็งงๆอยู่ คุณลุงว่ายังไงก็เชื่อตามนั้นก็แล้วกัน

รถด่วนลูกกระสุน Shinkunsenจะมีหัวรถแหลมๆ ให้แหวกอากาศวิ่งได้เร็ว เป็นรถสองชั้นก็มีเท่มากอย่างรูปซ้ายมือ ที่เท่มากๆคือขบวนที่ชื่อโนโซมิ -Nozomi(ภาพขวามือ) เขาว่าเป็นรุ่นล่าสุด(ตอนที่เราอยู่ที่นั่น) วิ่งระหว่างโตเกียว-โอซาก้า ซึ่งขบวนนี้ไม่รวมอยู่ในบัตรเจอาร์พาสค่ะ
วันนี้ฤกษ์ดีได้นั่งรถไฟหลากประเภท และเนื่องจากกำลังเห่อในการใช้บัตรเจอาร์สำหรับรถไฟชั้นหนึ่ง ที่เรียกว่า Green Car เลยขอเล่าเรื่องรถไฟกันยาวหน่อยค่ะ
ขอย้ำว่าการเที่ยวทางรถไฟแบบใช้ตั๋วพิเศษเจอาร์นี้ต้องซื้อจากนอกประเทศญี่ปุ่นนะคะ ถึงญี่ปุ่นจึงไปจัดการเอาใบสั่งซื้อ ไปแลกเป็นบัตรซึ่งเราต้องบอกเขาเลยว่าจะเริ่มใช้เมื่อไหร่ เขาก็จะนับวันแล้วลงวันสุดท้ายในบัตร จะไปไหนๆก็แค่แสดงตั๋วและจองที่นั่ง

โปรดสังเกตความยับเยินของบัตรที่ผ่านการใช้งานค่ะ ^___^
ข้อแนะนำคือแม้ว่าจะเป็นตั๋วชั้นหนึ่ง ก็ควรไปทำจองที่นั่งก่อนขึ้นรถ หรือจองล่วงหน้าไว้วันสองวันก็ได้หากเรารู้กำหนดการแน่ๆของตัวเอง การไปทำจองที่นั่งไว้ดีหลายอย่างเพราะเราก็จะได้นั่งตู้ที่เป็นเฉพาะสำหรับผู้ที่จอง รู้เลขที่นั่งสบายใจ หาไม่เราจะต้องไปขึ้นขบวนสำหรับชั้นหนึ่งก็จริงแต่เจอว่างตรงไหนนั่งตรงนั้น
ตู้ที่นั่งชั้นหนึ่งบางทีก็มีคนจองเต็มทำให้อาจต้องไปนั่งตู้ธรรมดา เสียเวลาทำการจองที่นั่งนิดหน่อยแต่ทำให้หมดปัญหาไปหลายประการ
บางเส้นทางที่ต้องใช้รถไฟท้องถิ่นจะไม่ต้องจองที่นั่ง เพราะไม่มีตู้ชั้นหนึ่ง แต่เขาจะมีตู้พิเศษสำหรับผู้ที่ถือตั๋วกรีนคาร์ เขาจะติดประกาศไว้แต่เราเพิ่งเห็นตอนวันท้ายๆแล้ว
การเข้า-ออกจากสถานีนั้นคนธรรมดาเขาต้องแสดงตั๋วหรือสอดบัตรเหมือนเราใช้รถไฟฟ้า คิวยาวมาก แต่ของเราเพียงไปที่ช่องที่เจ้าหน้าที่ยืนอยู่แล้วกางบัตรให้เขาดู ผ่านฉิวเลยค่ะ (แม้เป็นบัตรเจอาร์พาสแบบธรรมดาก็ผ่านเข้า-ออกอย่างนี้เหมือนกันค่ะ เราก็ทำภูมิใจลมๆแล้งๆไปเรื่อยที่ใช้บัตรรถไฟชั้นหนึ่ง)

ตู้ที่เป็นที่นั่งชั้นหนึ่งจะมีสัญลักษณ์เป็นเหมือนใบไม้สี่แฉกสีเขียว ที่นั่งหรู กว้างขวางราวนั่งเครื่องบินทีเดียวค่ะ แถมหากเป็นการนั่งระยะทางยาวเขาจะมีพนักงานสาวเข้ามาโค้งที่หน้าประตู แล้วเดินถามทีละแถวว่าจะดื่มอะไร มีทั้งร้อนและเย็นให้เลือก พร้อมแจกกระดาษเย็น โก้จริงๆ สักพักก็มีรถเข็นพวกของขบเคี้ยวมาขาย พนักงานสาวคนเดียวกันนี้จะเป็นทั้งพนักงานต้อนรับ ตรวจตั๋ว และเข็นของขบเคี้ยวมาขาย ใช้คนคุ้มสุดๆ
ระบบรถไฟเขาทำให้พวกบ้านนอกอย่างเราไม่กังวลในการถึงจุดหมายด้วยการมีบอร์ดแจ้งสถานีที่จะถึงเป็นภาษาอังกฤษด้วย

ส่วนมากคนญี่ปุ่นที่นั่งรถไฟชั้นหนึ่งเราเห็นเป็นนักธุรกิจ และคนที่ดูท่าทางจะรวยแต่งตัวดีมาก มีพวกเรามอซอแบบทัวริสต์ขึ้นไปเขาต้องนึกว่าไอ้พวกนี้ขึ้นผิดตู้หรือเปล่า ที่จริงตู้ที่นั่งปกตินั้นก็หรูกว่ารถไฟไทยมาก สะดวกสบาย สะอาด เพียงแต่คนเยอะ แต่หากเราจัดการเรื่องจองที่นั่งล่วงหน้าก็ไม่มีปัญหาอะไรได้นั่งแน่
- การเดินทางด้วยรถไฟในญี่ปุ่นนี่ไร้กังวล ประทับใจยิ่งจริงๆค่ะ
สนใจการท่องเที่ยวด้วยรถไฟลองไปดูตั๋วราคาพิเศษได้ที่ลิงค์นี้ค่ะ
http://www.jnto.go.jp/eng/arrange/transportation/discount_railways.html
-
หรือดูแผนที่ญี่ปุ่นว่าเมืองสำคัญๆอยู่ตรงไหนเพื่อดูระยะทางคร่าวๆก็ที่นี่เลยค่ะ
http://www.jnto.go.jp/eng/map/index.html
(ขอบคุณ JNTO สำหรับภาพตู้รถไฟกรีนคาร์และรถชิงกันเซ็นค่ะ)
ออกจากนิกโก้นั่งรถไฟตามที่เล่าใช้เวลาราวสามชั่วโมงกว่าๆก็ถึงจุดหมายอาโอโมริค่ะ ไม่เหนื่อย ไม่เพลียเลย แต่วันนี้ยาวแล้วขอยกไปเล่าต่อเรื่องเที่ยวชมสิ่งน่าสนใจตอนหน้านะคะ
เฮ้อ..อ..อ กว่าจะเห็นไกด์คนสวยเต็มตา-เต็มใจ ก็ปาเข้าไปตอนที่ 7 แน่ะค่ะ
พี่นุชมีระบบการจัดการการท่องเที่ยวได้ดีจัง และ..มีผิดพลาดบ้างไหมคะ ในทริปนี้ (ไม่น่าจะมีเนอะ)
ว่าแต่....ไม่มีรูปเสบียงอ่ะ T_T
หนาวจัง ขอกอดหน่อยจิ่ (^______^)
สวัสดีครับ..กำลังจะออกไปข้างนอกพอดี..แวะเข้ามา..Bingo...Bravo...ตอน 7มาแว๊วววว........
Trip by Japan Rail Pass นี่ผมเคยใช้ตอนลงใต้..แต่ยังไม่เคยใช้ไปเหนือ
เพราะตอนไปเหนือขับรถไปกันเองตามเส้นทางตามเมืองที่กำลังจะตามอ.นุช ไปเที่ยวโดยรถไฟนี่แหละครับ...ขับไปดู koyo...ที่แสนโรแมนติคที่ Haji-no-he.และเลยไปถึง Aaomori...ตามอ.นุชไปทางรถไฟก่อนดีกว่า....เพราะจะได้นำมาเป็นแบบอย่างเพื่อใช้ Japan Rail Pass ตามรอยอ.นุชขึ้นเหนือบ้างในเดือนหน้าเพราะตั้งใจจะไปงาน Yuki Massuri หรือเทศกาลหิมะที่ Sapporo เกาะ Hokkaido เหนือสุดของญี่ปุ่นครับ....แต่ถ้าไปไม่ได้จริงๆเพราะหนาวมากล่ะก้อ..เมษานี้ต้องไปแน่ๆครับและตั้งใจจะใช้บริการ Japan Rail Passในคราวนี้พอดีครับ
กรุณาอย่าให้คอยนานนะครับ...อยากตามไปเที่ยวกับ อ.นุชจะแย่แล้ว..ฮิฮิ
ขอบคุณที่นำสิ่งที่ดีมีประโยชน์มาเล่าสู่กันฟัง...ขอฃูฮกจริงๆครับ...นักเรียนเก่าญี่ปุ่น
มีอายเลยงานนี้...ยังรอบคอบและใส่ใจรายละเอียดอย่างน่าทึ่ง...ขอคารวะ
คุณต้อม
เนปาลี เจ้า... แหม คนเรามันก็ต้องเจอปัญหา ความติดขัด ความไม่ได้อย่างที่ต้องการบ้างค่ะ แต่พี่ถือเป็นเรื่องเล็ก ได้เรียนรู้และจดจำ ให้ครั้งต่อไปไม่เกิดปัญหาเดิมๆไงคะ
เสบียงเหรอคะก็พอมีแหละค่ะ
ไม่ค่อยมีรูปอาหารจากกล้องพี่ค่ะ มีที่เพื่อนจากสุราษฎร์
ช่วงที่ไปกำลังหน้าแอปเปิล ส้มและลูกพลับ กินผลไม้เหล่านี้กันจุใจเลยค่ะ
ให้น้องครูปู
ครูปู~natadee t'ซู๊ด กอดได้เลยคงอุ่นดีค่ะ ดูท่าเจ้าตัวเล็กเขาจะอุ่นสบายมีความสุขที่ซู๊ดดด น่ารักมากเลยค่ะ
โอ้โฮแผนไปญี่ปุ่นทริปหน้าของคุณปุณณ์ ทำให้หลายๆคนอิจฉาเลยนะคะ แต่บางคนที่ไม่สู้ความหนาวที่ฮอกไกโดอาจบอกว่าขอเชิญไปก่อนได้เลย^_^
เมษา...ฮานามิหรือคะ ยิ่งน่าสนใจมากๆเลยค่ะ กำลังดูงบประมาณและจัดเวลาให้ไม่ดูเป็นคนเอาแต่เที่ยว แต่ยิ่งพยายามไม่เดินทางท่องเที่ยว ก็เหมือนโชคชะตาทำให้ต้องไปโน่นไปนี่นะคะ เมื่อสองสามวันก่อนเพื่อนมาจากสุรินทร์ขอให้พาหลานสาวไปเที่ยวกันใกล้ๆ เลยพากันหัวหิน น้ำตกป่าละอู ดอนหอยหลอด และอัมพวา สามวันสองคืน มีเรื่องสนุกตื่นเต้นมาฝากกันด้วย โอย แต่นี่ญี่ปุ่นยังเล่าไม่จบเลยค่ะ
พรุ่งนี้จะไปเมืองกาญจน์ พี่สาวมาจากเชียงใหม่ จะชวนกันไปงานเจียไต๋แฟร์ ชอบดูผัก ต้นไม้ใบหญ้าแล้วซื้อเมล็ดพันธุ์เขามาปลูก
สัปดาห์ปลายเดือนมกราคมนี้ โน่นค่ะขึ้นเหนือ ปฏิบัติธรรมหนึ่งสัปดาห์เสร็จ เลียบเมืองปายซะหน่อยค่อยกลับอยุธยา
กลับมาแล้วปลายเดือนกุมภาน่ะหรือคะ มุ่งอีสานค่ะ เพื่อนที่ทำงานเก่าชวนไปเลย
หากจะไปเที่ยวญี่ปุ่นเดือนเมษาต้องอุบไว้ก่อนไม่ให้ใครรู้ อายจริงๆค่ะ ^__^
ขอบคุณนะคะที่ติดตามอ่านและให้กำลังใจกันจังเลย
น้องชาย
ขจิต ฝอยทอง ชอบรถไฟญี่ปุ่นหรือคะ อิ อิ เปรียบกับรถไฟไทยซะด้วย รถไฟไทยนั้นเอาไว้เดินทางเจริญสติและปลงๆกับวิสัยทัศน์ของรัฐบาล(ทุกยุค)ค่ะ แต่ละขบวนเก่าเป็นสิบปี
เมื่อไม่กี่วันไปรับเพื่อนมาจากสุรินทร์ เดินทางด้วยรถไฟมาลงอยุธยา เห็นสภาพขบวนรถไฟแล้วต้องถามพนักงานเขาว่ารถนี้ใช้มากี่ปีแล้ว เขาไม่ตอบตรงๆแต่พูดว่าใช้งานกันไม่ได้หยุดครับ เดี๋ยวไปถึงกรุงเทพก็ต้องวิ่งต่อกลับศรีขรภูมิเลย เขาว่ารัฐบาลไม่ให้งบซื้อขบวนใหม่
เพื่อนพี่เรียกว่า ขบวนชิงกันเซ็ง ค่ะ ^___^
แวะมาอีก..ก็ให้แปลกใจว่าเวลาที่อ.นุชตอบกลับมาเป็นเวลาที่ผม click เข้ามาพอดี
เลยแวะเยี่ยมฃะเลย..ด้วยเพราะผมเองมีงานที่เป็นนายให้กับตัวเองมีอิสระเสรีเต็มที่และชอบท่องเที่ยวตามหาความสงบ...ที่ไหนก็ได้ที่สงบและเป็นธรรมชาติ...แต่ขอยอมแพ้อ.นุชครับ..อ่าน schedule แล้ว..โห ให้อิจฉาตาร้อนผ่าวกับทุก trip เลย.
เป็นการท่องเที่ยวผสมสาระที่จะนำมาฃึ่งสิ่งบอกเล่าที่เป็นประโยชน์อีกมากมายเพื่อเป็นวิทยาทานต่อไป...เที่ยวให้สนุกนะครับ..แต่เชื่อไหม..ผมจะขึ้นเชียงรายและเชียงใหม่ 27-30 มค.แต่ภาระกิจต่างกันโดยสิ้นเชิง..ขออนุโมทนาและเป็นกำลังใจ
กับการปฎิบัติธรรมด้วยนะครับ...
ขอบพระคุณค่ะ กับรูปถ่าย "เสบียง" ^^ อิอิ แบบว่ากองทัพต้องเดินด้วยท้องไงล่ะคะ ลงจากขบวนรถไฟแล้วไปดูหนัง ดูละคร..แล้วย้อนดูตัว : Comrades : Almost a Love story 3650 วัน รักเธอคนเดียว กับต้อมกันเถอะค่ะ จูงมือๆๆ ไปดูกันๆๆ
ขอบคุณค่ะคุณปุณณ์ ไปเที่ยวตามที่ต่างๆก็สนุกพอประมาณค่ะ แต่พอไปนานๆก็คิดถึงความสงบเงียบของที่บ้าน คนเราก็เป็นซะอย่างนี้นะคะ
ยินดีที่อนุโมทนาเรื่องบุญกุศลที่กำลังจะปฏิบัติค่ะ
ขอบคุณค่ะอาจารย์ขจิต
ขจิต ฝอยทอง ที่แสนดี ตอบข้อข้องใจปัญหาเทคนิคได้ชัดเจนมากค่ะ พี่ละลืมไปเรื่องภาพเยอะ ไฟล์ใหญ่ เพราะพี่ใช้อินเทอร์เน็ตความเร็วสูงสองเม็ก พี่ก็นึกว่าตัวเองอยู่บ้านนอก โลว์เทคน่ะค่ะ
ขอบคุณค่ะคุณต้อม
เนปาลี ที่มาจูงมือไปดูหนัง จะตามไปดูเดี๋ยวนี้เลยค่ะ
ดีใจจังเลยวันหยุดวันนี้ได้ไปเที่ยวญี่ปุ่นกับไกด์สาวสวยด้วย..ก็เคยไปเมื่อสิบปีที่แล้วค่ะ..ตอนนั้นไม่ได้สนใจอะไรเลยเป็นนักท่องเที่ยวที่ใช้ไม่ได้จริงๆค่ะ..ชื่นชมในความสนใจถึงรายละเอียดทุกอย่าง..ถือว่าเป็นนักท่องเที่ยวที่ดีในการรวบรวมข้อมูลค่ะ..คงจาได้ร่วมไปเที่ยวด้วยอีกหลายๆที่เหมือนนะคะ
ขอบคุณค่ะคุณ
prachumporn ที่มาเที่ยวด้วยกัน การที่เที่ยวแบบมีข้อมูลมากเช่นนี้ก็เพราะเราเที่ยวเอง หากไปกับทัวร์เรามักถือว่ามีคนทำให้หมด แม้แต่ข้อมูลเขาก็ทำเป็นเล่มให้เรา เราเลยเที่ยวอย่างไปเรื่อยๆสบายๆ ก็คนละอารมณ์นะคะ ตัวเองคิดว่าเที่ยวเองนี่ประทับใจกว่ามากค่ะ
ตอนต่อไปพร้อมแล้วกำลังมาเร็วๆนี้ ไปเที่ยวต่อด้วยกันนะคะ
สวัสดีฮะ พี่คุณนายดอกเตอร์
...เราก็ทำภูมิใจลมๆแล้งๆไปเรื่อยที่ใช้บัตรรถไฟชั้นหนึ่ง...
อืม... ท่านี้ เป็นอย่างไรน๊า... อิอิ
seen เพิ่งได้เข้ามาเที่ยว... ขอขอบคุณที่ได้อ่านเรื่องดีๆ สนุกๆ เหมือนได้ตามไปเที่ยวด้วยฮะ

ปล. ใบบัวนี้ก็ชอบมากฮะ อิอิ
แหมน้องseen รู้สึกว่าชอบไปหมดนะคะ ทำให้คนเล่าคนเขียนก็ดีใจน่ะซีคะที่มีคนชอบอ่านเรื่องที่เขียน
ชอบภาพใบบัวฝีมือพี่ซะอีกด้วย
พี่ก็ชอบแมลงปอกับดอกไม้หัวใจ น่ารัก สดใสวัยทีนค่ะ
แล้วมาอ่านอีกนะคะ จะลงให้อ่านสองตอนติดกันเลย
รถไฟที่ญี่ปุ่น คนแน่น แต่ก็สะอาดดีนะคะ ตามไปเที่ยวด้วยค่ะ
สวัสดีครับ ผมยังไม่มีโอกาสได้ไปญี่ปุ่นเลยสักครั้ง เลยไปที่อื่นหมด ญี่ป่นและเยอรมันเป็นเมืองที่ก้าวหน้าทางเทคโนโลยีมาก