รู้ลดละปลดวางพบทางสุข ห่างความทุกข์ผูกใจไม่เคืองเขลา ไม่ยึดรัดขัดยิ่งบางวางยิ่งเบา รักตัวเราเข้าจิตอนิจจัง

 

อนิจจัง

เราดิ้นรนไขว่คว้าตามหาฝัน
ทุกคืนวันหวังให้ใจสุขขี
อยากมีรถมีบ้านทำงานดี
อิสตรีอยากได้ชายร่ำรวย
ชายอยากได้สตรีที่งามเลิศ
จิตเตลิดเกิดเห็นกิเลสสวย
ไม่จีรังความสวยความร่ำรวย
เราจึงป่วยไม่สมหวังดั่งใจปอง
เกิดเป็นทุกข์หวังไว้ไม่สมอยาก
ยิ่งพลัดพรากจากกันพลันเศร้าหมอง
เมื่อยามได้สุขใจได้ครอบครอง
ทางทั้งสองสุขทุกข์ผูกจิตเรา
รู้ละลดปลดวางพบทางสุข
ห่างความทุกข์ผูกใจไม่เคืองเขลา
ไม่ยึดรัดขัดยิ่งบางวางยิ่งเบา
รักตัวเราเข้าใจจิตอนิจจัง

                    

หากคิดเถียงเลี่ยงบาลีมีความอยาก
ตามใจปากตามใจจิตคิดคาดหวัง
บ้านใหญ่โตโอฬารปานเวียงวัง
เงินเต็มคลังยังเลิกราทะเลาะกัน
มีชื่อเสียงใหญ่โตสุดโก้เก๋
ยังซวนเซวิปโยคสุดโศกศัลย์
เป็นตัวอย่างความจริงสิ่งยืนยัน
สุขทุกข์นั้นอยู่ที่ใจใช่สิ่งลวง
รู้จักคิดรู้จักวางสว่างแล้ว
เห็นดวงแก้วแววใสในแดนสรวง
สุขแท้จริงไม่ปรวนแปรแน่กว่าดวง
ปลดปล่อยบ่วงกิเลสหนาตัณหาคลาย
จะเป็นใครอัจฉริยะวิปลาส
บัณฑิตปราชญ์เศรษฐีมีเงินหลาย
ทั้งยาจกสามัญชนคนมากมาย
ผลสุดท้ายตายดับลับโลกา

ประพันธ์โดย  คุณวิโรจน์  พูลสุข  เตือนสติครูตาล เมื่อ  ๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๑