แต่สิ่งใดเป็นของเราก็ย่อมเป็นของเราอยู่วันยังค่ำนะนี่

วันนี้ตื่นเช้ามาเกือบตี 5 แล้วได้ออกกำลังกายภายในที่พักประมาณ 40 นาที  พอเหงื่อชุ่มตัวนะ  ออกมาจากเมืองหาดใหญ่ยามเช้า ๆ รถราเริ่มหนาแน่นที่มุ่งตรงไปยังเมืองสงขลา  ในบรรยากาศเย็นสบาย ๆ มองบนข้างขุนเขาคอหงส์มีกลุ่มฝนเยอะเหมือนกันแต่ยังไม่ตกตอนนี้ 

 พอถึงมอทักษิณเข้ามาที่ทำงานก็เปิดประตูสำนักงานเปิดไฟฟ้าเข้าไปนั่งจัดเนื้อหาการสอนช่วง เช้าเวลา 8 โมงครึ่งเป็นต้นไป  เมื่อจัดเตรียมเนื้อหาการสอนเสร็จแล้วก็มาเปิดคอมทักทายเพื่อน ๆ ชาวโกทูโนกันหน่อย 

 เรื่องแง่คิดวันนี้ที่ยังค้างคาใจอยู่เกี่ยวกับการจับฉลากของขวัญที่มอบให้นิสิตทุกรายวิชาที่เข้าไปสอน  คือมีจุดสังเกตอยู่ว่า...คนที่จะได้เหมือนพกดวงได้มาจริง ๆ แต่คนที่ไม่ได้ทำยังไงก็ไม่ได้คือไม่มีดวงอย่างนี้เอาเสียเลย 

 ก็หัวเราะกันใหญ่  ไปตามลีลาของผู้คน  เช่นการจับฉลากของขวัญครั้งแรกผ่านไปแล้วเกิดการยกเลิกประท้วงให้จับฉลากกันใหม่ 

 ครั้งแรกของชิ้นพิเศษนี้ได้แก่นิสิตคนนี้พอจับใหม่เขาคนเดิมก็ได้ของชิ้นนี้อีกทั้ง ๆ ที่เปิดโอกาสให้ผู้อื่นจับล่วงหน้าไปหมดแล้ว  จึงได้แง่คิดว่า...สิ่งใดที่ไม่ใช่ของเราแม้มีโอกาสแค่มือคว้าก็ยังตกไปเป็นของผู้อื่น  แต่สิ่งใดเป็นของเราก็ย่อมเป็นของเราอยู่วันยังค่ำนะนี่...คุณละเชื่อดวงไหม...อิ อิ อิ .