ปุจฉา...?

  • ธรรมชาติ  แม้ว่าดูจากรูปภาพก็ทำให้เกิดความสงบในใจได้นะคะ  เพราะธรรมชาตไม่มีการปรุงแต่ง
  • แต่ภาพสุดท้าย..ใครนำอะไรไปทิ้งไว้รกเรี่ยราด เศษชิ้นส่วนสีแดงๆ

 

คำถามจากบันทึก ปาล์มหนอปาล์ม

 

วิสัชนา...?

อ้อ... เจ้าความสวยงามที่แสดงความสมบูรณ์แห่งธรรม ตามธรรมชาตินั้นคือ เกสรของเจ้าต้นชมพูมะเหมี่ยว...

ซึ่งปีหนึ่ง ๆ จะเห็นได้เพียงไม่กี่ครั้ง

เป็นความสวยงามที่แสดงให้เห็นถึงความสมบูรณ์ทางธรรมชาติที่ยังไม่ถูกมนุษย์ "กวาด" หรือตกแต่งเพื่อให้สวยงามทางสายตา

เมื่อมีเกสร ดอกหรือละอองแห่งเกสรย่อมร่วงล่น และย่อมหล่น "ไม่ไกลต้น"

มนุษย์นี้นั้นชอบที่จะไปกวาด ไปแต่ง ไปดัด ไปแปลง ไปทำให้สะอาดหู สะอาดตา ซึ่งนั่นเป็นการกวาดความสมบูรณ์และความสวยงามทางธรรมชาติให้หมดไปด้วย...

ภาพแห่งความสวยงามของเกสรที่ถูกกวาดกองรวมกันกลายเป็นขยะ จักสู้เจ้าเกสรที่หล่นอยู่เกลื่อนกลาดตามธรรมชาตินั้นก็จักหามิได้

เกสรที่ถูกกวาดกองอยู่รวมกันนั้น หากเพียงสวยงามแต่ในสายตาของมนุษย์ผู้ที่ชอบคิด ชอบนึก ชอบทึกทักโดยตนเพียงตนว่า สิ่งที่ตนทำนั้นดี เลิศ ประเสริฐศรี ดีไม่มีใครปราน

การคิดที่ว่าดีของตนนั้น นำมาซึ่งการเปลี่ยนโลก แปลงธรรม ชี้นำธรรมชาติ ทำให้หลากหลายครั้งต่อมาสร้างความวินาศและพินาศจากนานาภัย

ความสมบูรณ์แห่งธรรมชาติ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นมาควบคู่กับโลก

เมื่อธรรมชาติสมบูรณ์ โลกนี้ย่อมสมบูรณ์

เมื่อธรรมชาติสมบูรณ์ จิตใจของเราย่อมสมบูรณ์

เมื่อจิตใจของเราสมบูรณ์ด้วยธรรมชาติแล้ว "ธรรม" ย่อมเกิด ย่อมมี ย่อมรู้ ย่อมเห็น ย่อมแจ้งได้ในใจเรา...