ปาล์มหนอปาล์ม


วันนี้เป็นวันที่แสนคุ้มค่าอีกวันหนึ่ง หลังจากที่เราได้เดินผ่านไปผ่านมาแถว ๆ นี้ปาเข้าไปก็ปีกว่า ๆ แล้วได้เก็บความสงสัยว่าเจ้าต้นไม้สวย ๆ เหล่านี้ชื่ออะไรกันบ้าง...?

วันนี้นี่เองที่เราได้มีโอกาสพบกับผู้เชี่ยวชาญที่ทรงภูมิปัญญาท่านหนึ่งของเมืองไทย โดยท่านเป็นน้องชายของท่าน ดร.พิสิษฐ์ ที่จะมาล้อมต้นไม้เพื่อโยก เพื่อย้ายต้นไม้บางต้นเพื่อรองรับการขยายและเทผิวถนนภายในบริเวณ

วันนี้ระหว่างการเดินตรวจสภาพความสูงต่ำของถนนนั้น เราก็ได้รวบรวมความกล้า หรือจะเรียกได้ว่าตัดเสียซึ่งความคิดโง่ ๆ (ความคิดที่ทำให้โง่) มัวแต่อายไม่กล้าถามว่าเจ้าต้นไม้ต้นนี้คือ "ต้นอะไร...?"

หลังจากนั้นความรู้จากต้นไม้ทั้งหลายก็ได้พลั่งพรูมาอย่างมากหลาย

ซึ่งเราจะขอโอกาสศึกษาให้ถ่องแท้และจะทยอยลงเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้เพื่อนำไปสู่การเชิดชู "ภูมิปัญญา"

ปาล์มมากหลายที่อยู่แถวนี้มีชื่อ มีลักษณะ มีเอกลักษณ์ ที่แสนวิจิตร และงดงาม

ต่างเชื้อชาติ ต่างสายพันธ์ แต่ก็มารวมกันเป็น "ป่า" อันเป็นป่าแห่งธรรม

ความสดชื่น ร่มเย็น สวยงาม ตระการตาล้วนแล้วแต่สอดด้วยคุณค่าแห่ง "ปัญญา"

ปาล์มและผลหมากรากไม้ ล้วนแล้วแต่รอคอยผู้ศึกษาที่จะน้อมนำตนเข้าไปศึกษาให้ได้มา เพื่อคุณค่าในความรู้ที่แท้จริง

 

คำสำคัญ (Tags): #palm#ปาล์ม
หมายเลขบันทึก: 234014เขียนเมื่อ 8 มกราคม 2009 00:00 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 20:07 น. ()สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ


ความเห็น (3)

สวัสดีค่ะ

  • ธรรมชาติ  แม้ว่าดูจากรูปภาพก็ทำให้เกิดความสงบในใจได้นะคะ  เพราะธรรมชาตไม่มีการปรุงแต่ง
  • แต่ภาพสุดท้าย..ใครนำอะไรไปทิ้งไว้รกเรี่ยราด เศษชิ้นส่วนสีแดงๆ

อ้อ... เจ้าความสวยงามที่แสดงความสมบูรณ์แห่งธรรม ตามธรรมชาตินั้นคือ เกสรของเจ้าต้นชมพูมะเหมี่ยว...

ซึ่งปีหนึ่ง ๆ จะเห็นได้เพียงไม่กี่ครั้ง

เป็นความสวยงามที่แสดงให้เห็นถึงความสมบูรณ์ทางธรรมชาติที่ยังไม่ถูกมนุษย์ "กวาด" หรือตกแต่งเพื่อให้สวยงามทางสายตา

เมื่อมีเกสร ดอกหรือละอองแห่งเกสรย่อมร่วงล่น และย่อมหล่น "ไม่ไกลต้น"

มนุษย์นี้นั้นชอบที่จะไปกวาด ไปแต่ง ไปดัด ไปแปลง ไปทำให้สะอาดหู สะอาดตา ซึ่งนั่นเป็นการกวาดความสมบูรณ์และความสวยงามทางธรรมชาติให้หมดไปด้วย...

ภาพแห่งความสวยงามของเกสรที่ถูกกวาดกองรวมกันกลายเป็นขยะ จักสู้เจ้าเกสรที่หล่นอยู่เกลื่อนกลาดตามธรรมชาตินั้นก็จักหามิได้

เกสรที่ถูกกวาดกองอยู่รวมกันนั้น หากเพียงสวยงามแต่ในสายตาของมนุษย์ผู้ที่ชอบคิด ชอบนึก ชอบทึกทักโดยตนเพียงตนว่า สิ่งที่ตนทำนั้นดี เลิศ ประเสริฐศรี ดีไม่มีใครปราน

การคิดที่ว่าดีของตนนั้น นำมาซึ่งการเปลี่ยนโลก แปลงธรรม ชี้นำธรรมชาติ ทำให้หลากหลายครั้งต่อมาสร้างความวินาศและพินาศจากนานาภัย

ความสมบูรณ์แห่งธรรมชาติ เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นมาควบคู่กับโลก

เมื่อธรรมชาติสมบูรณ์ โลกนี้ย่อมสมบูรณ์

เมื่อธรรมชาติสมบูรณ์ จิตใจของเราย่อมสมบูรณ์

เมื่อจิตใจของเราสมบูรณ์ด้วยธรรมชาติแล้ว "ธรรม" ย่อมเกิด ย่อมมี ย่อมรู้ ย่อมเห็น ย่อมแจ้งได้ในใจเรา...

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี