กลับจากลำปางแล้ว พลิกล็อคกันน่าดู ที่ตั้งใจไว้ไม่ได้ทำ ที่คิดว่าจะพบกลับไม่ได้พบ

    กลับมาจากเจียงฮายแล้วนะเจ้า ไปอยู่ที่ลำปาง วันครึ่ง เชียงรายอีก  3 คืน 2 วันครึ่ง

ที่ว่าพลิกล็อค เพราะไม่ได้สัมผัสลำปางหนาวมากเลย เมื่อลงจากรถไฟ ก็เจอฝนมาต้อนรับกันใหญ่ ทำให้โปรแกรมที่วางไว้ว่า หลังจากไปเยี่ยมบ้านสามขา เรียนรู้ชีวิตแบบพอเพียงของชาวบ้านที่นี่แล้ว เราจะไปปางช้าง เพื่อทำบุญให้กับสัตว์ใหญ่ที่น่าสงสาร โดนใช้งานหนัก แทนที่จะได้อยู่ในป่า

คณะวิชาชีพพัฒนาองค์กร ร่วมกันสร้างฝายที่บ้านสามขา สองฝาย ใช้เวลาได้ไม่นานเพราะฝนตก มีเวลาน้อย กลับจากที่หมู่บ้าน เราได้เรียนรู้การคืนต้นน้ำ และป่าให้กับธรรมชาติ ซึ่งต้องใช้เวลากว่าสองปี รวมทั้งการสร้างความเข้าใจกับชาวบ้าน ความร่วมมือจากหลายฝ่ายสำหรับที่นี่เป็นแหล่งเรียนรู้ที่ดีแห่งหนึ่ง

ต่อจากนั้นพวกเราไป ที่จำหน่ายสินค้าเซรามิค อันนี้เจ้าบ้านที่โรงปูนลำปาง ช่วยจัดมาแทนการไปดูช้าง เพราะเวลาจำกัด แต่ก็ทำให้เราได้เห็นฝีมือคนไทย ที่สามารถทำรายได้เข้าประเทศจากการส่งออก สินค้าของอินทราเซรามิค ทำด้วยฝีมือคนล้วนๆ  ข้อคิดที่ได้จากที่นี่ ก็คือ คำพูดจากปากของเจ้าของ "ผลิตภัณฑ์ที่เกิดจากฝีมือคน อาจมีความบิดเบี้ยว ที่ดูเหมือนสินค้านั้นไม่สมบูรณ์ แต่ฝรั่งกลับชอบและบอกว่านี่แหละคือ ศิลปะที่งดงามเพราะเกิดจากฝีมือคนแท้จริง มิใช่เครื่องจักร"

ได้ฟังดังนั้น ก็ชวนให้คิดถึงชีวิตคน ที่ไม่มีใครเพียบพร้อมสมบูรณ์แบบ ต้องมีบิ่นเบี้ยวบ้าง ไม่มุมใด ก็มุมหนึ่ง เราควรมองว่า นี่ก็คือ ศิลปะหรือความงามที่ธรรมชาติสร้างมา แต่ในความเป็นจริง เรากลับฝืนและพยายามทำให้มันสมบูรณ์แบบ หรือ perfect มันจึงทำให้หลายคนต้องเหน็ดเหนื่อยกับเรื่องนี้ และหลายๆ เรื่องที่เราพยายามปั้นแต่งให้มันออกมาดีที่สุด ก็เลยทำให้เราต้องเป็นทุกข์

เสร็จจากการเยี่ยมชมโรงงานเซรามิค ก็ต้องซื้อกันจนกันกระเป๋าเบา แต่สัมภาระที่ต้องขนกลับหนักขึ้น เย็นนั้นอากาศเย็นชื้นจากฝน ทำให้เราหม่ำขันโตกเหมือนอยู่ในป่า เข้านอนด้วยความอ่อนเพลีย หลับไปกับเสียงเพลงคาราโอเกะของน้องๆ ที่ยังอยู่ในวัยอึด ไม่ยอมนอน

เช้ารุ่งขึ้น พวกเราย้ายไปห้องเรียน เพื่อทำ กิจกรรมระดมสมอง กันอีกครึ่งวัน จากนั้นแบ่งสายกันไปต่อตามความสนใจ บางกลุ่มกลับ กทม.ด้วยรถไฟ เหมือนขาไปจึงได้เที่ยวลำปางต่ออีกครึ่งวัน อีกกลุ่มพี่ผู้ใหญ่ไปขึ้นเครื่องบินที่เชียงใหม่ จึงได้แวะปางช้าง ส่วนกลุ่มเราอีก 6 คนนั่งรถตู้มาที่เชียงราย แต่จุดมุ่งหมายแตกต่างกัน  3 คนแวะที่ห้องนั่งเล่นของ อ.วิศิษฐ์ วังวิญญู อีก 3 คนไปพระธาตุดอยตุง ต่างคนต่างมีวิถีชีวิตตามใจชอบ สำหรับ citrus ไปสมทบกับน้องใน กลุ่มธุรกิจเดียวกันอีก 3 คนที่มาเข้าสัมมนา "สู่ชีวิตอันอุดม" ตั้งแต่วันที่ 25 ธ.ค. และกลับกลุ่มนี้แหละที่มีเรื่องเรียนรู้ต่อเนื่องกันจนถึงวันที่ 30  จะเขียนในบันทึกต่อไปค่ะ อยากได้รูปจากกล้องของน้องมาแสดงภาพประกอบด้วย จึงต้องอดใจไว้ยังไม่เขียนค่ะ