อายุที่ได้มา คือเวลาที่เสียไป

       เผลอแป๊บเดียวก็ขึ้นศักราชใหม่แล้ว  ชีวิตก็ก้าวไปเรื่อย ๆ ไปสู่ความไม่มีอะไร เกิดขึ้นตั้งอยู่และดับไป โลกยังหลงติดสมมติกันว่ามีเก่ามีใหม่  แต่จริง ๆ แล้วเก่าหรือใหม่มันไม่มี หลาย ๆ คนเลี้ยงฉลองกันเป็นการใหญ่ วันนี้ก็ยังไม่จบสิ้นกัน สัจธรรมก็ยังคงเป็นสัจธรรมอยู่ร่ำไป เมื่อวานดวงอาทิตย์ก็ขึ้นทางทิศตะวันออกแล้วตกทางทิศตะวันตก วันนี้ก็ยังคงเหมือนเดิม ชีวิตที่ผ่านไปถ้ายังมัวเมาประมาทก็ยังไม่มีอะไรสูงค่า อายุที่ได้เรามาคือเวลาที่เราเสียไป  เด็ก ๆ อาจจะสบายใจว่าเราได้อายุเพิ่มขึ้นมา  แต่หลาย ๆ คน ก็ไม่สบายใจที่ได้อายุเพิ่มมาอีก 1 ปี ยังคงคิดถึงคำสอนของพระพุทธองค์ที่ว่า "วันคืนล่วงไป ๆ บัดนี้เราทำอะไรอยู่"  วันนี้ยังจมปลักอยู่กับสิ่งที่ไม่ดี ซ้ำซากอยู่กับวงจรเดิม ๆ ก็คงไม่มีอะไรใหม่ แต่ถ้าหากรู้จักปฏิวัติตนเอง โดยการนำตนออกมาจากวังวนเดิมที่ไม่รู้ว่าเกิดมาทำไม่ อยู่เพื่ออะไร อะไรคือสาระที่แท้จริงของชีวิต  พยายามหาคำตอบให้กับตนเองให้ได้  ชีวิตก็คงจะมีค่า และไม่เสียทีที่ได้เกิดมา