“เฮ้ย..เมืองไทยสุขจริงๆโว้ย....ใครหน้าไหนอย่าคิดทำให้เมืองไทยเป็นทุกข์นะโว้ย...”

เมาปีใหม่ ???????

            ท่านที่อ่านบันทึกนี้ จะหาว่าผมเวอร์มากไปหรือบ้าจี้ ตามคำท้าของ น้องดาวลูกไก่ผู้สวยงามดุจนางฟ้าไม่ได้นะ ความจริงผมจะเขียนบันทึกนี้อยู่แล้วกะว่ารอให้ผ่านพ้นปีใหม่ไปก่อน แต่เมื่อมีสตรีที่ล่องลอยอยู่บนฟ้ามาท้าทาย(แบบหยอกเล่น) ผมที่เป็นผู้ชาย(แก่ๆ)อก สามศอกกับอีกสองนิ้วมีหรือจะยอมได้

            เสร็จจากตอบสาวสวย ก็บันทึกทันที แต่ก็ยังไม่ได้ขออนุญาต ลูกสาวตัวดีเลยว่าป๊ะป๋ากำลังบ้าจี้บันทึกอีกแล้ว

            ไหนๆก็ไหน...เปิดไปที่สื่อมวลชนแขนงไหน ไม่ว่าจะเป็น โทรทัศน์ วิทยุ หนังสือพิมพ์ จะมีแต่เรื่องปีเก่าๆๆๆๆๆๆ ปีใหม่ๆๆๆๆๆ และลีลาสไตล์ก็ไม่แตกต่างกัน คือ ปีเก่าผ่านไปปีใหม่เข้ามา.....หรือ ลาทีปีเก่า....ทิ้งไปกับปีเก่า....โชคดีปีใหม่...อะไรทำนองนี้ จะกี่คนกี่ฉบับกี่ช่องกี่สถานี ก็มีลีลาไม่ต่างไปจากนี้ ลูกแอ๊ดอาจจะเถียงว่าก็ปีหนึ่งมีครั้งเดียว ทำไมป๊ะป๋ามีปัญหาหรือ...ก็ใช่นะซี่ถ้าหนึ่งปีมีสิบสองครั้งจะมาพูดกันทำไม???...แต่สิ่งที่ผมนำเสนอวันนี้กำลังวิเคราะห์ว่า พอถึงปีใหม่ทีเราก็มีกรอบอยู่แค่นี้ ....

            คนกลุ่มหนึ่งก็เตรียมฉลองปีใหม่อย่างเอาเป็นเอาตาย ทั้งที่ทั้งปีก็ฉลองกันไม่ได้หยุด... เนื้อหาการฉลองก็ไม่พ้น กิน เที่ยว เมา ประมาณนี้  อีกกลุ่มหนึ่ง(ส่วนใหญ่จะเป็นเด็กๆ)ก็จับของขวัญอย่างเดียว อีกกลุ่มหนึ่งก็ตั้งหลักจะจุดพลุจุดประทัดเท่านั้น

            แต่พอมาที่ G2k กลับมีความต่างจากที่อื่นๆมาก แม้ว่าลีลาคำพูดในการอวยพรจะไม่ต่างกันมาก แต่การคิดเรื่อง ส.ค.ส. รูปแบบแปลกๆใหม่ๆดูแปลกตาน่าทึ่งในความคิด เล่นเอาคนแก่อย่างผมแทบไม่อยากอวยพรใคร เพราะกลายเป็นคนหลงยุค ไม่ทันเขา (แต่คำอวยพรก็ออกจากใจนะจะบอกให้) กรอบที่พวกเราได้คิดค้นออกมากลายเป็นนวัตกรรมจากภูมิปัญญา ที่กลั่นออกมาจากมันสมองของแต่ละคน แม้ว่าผมจะเมาปีใหม่โดยไม่ได้กินเหล้าแม้แต่น้อย จากสื่อต่างๆ แต่อดชื่นชมในนวัตกรรม ของพวกเราไม่ได้ ว่าช่างสร้างสรรค์ ประดิษฐ์ประดอยโดยแท้ ที่สำคัญยิ่งพวกเราได้ ถ่ายทอดวัฒนธรรมแบบไทยๆที่ให้ศีลให้พรซึ่งกันและกัน คิดแบบนี้ก็อยากจะตะโกนส่งท้ายปีเก่าให้ดังๆ

“เฮ้ย..เมืองไทยสุขจริงๆโว้ย....ใครหน้าไหนอย่าคิดทำให้เมืองไทยเป็นทุกข์นะโว้ย...”