เพื่อนนักเรียนไทยคนหนึ่งที่ไปอยู่อเมริกาส่งต่อเมล์ขำๆ มาให้อ่าน
อยู่เนืองๆ มีฉบับหนึ่งเป็นเรื่องของการสื่อสารระหว่างเพศ

ตัวอย่างที่นำมาแสดงข้างล่างนี้เป็นการ "ถอดระหัส" คำพูด
ของผู้หญิง ส่วนของผู้ชายไม่นำมาแสดงเพราะเกรงว่าจะไม่สุภาพ
จะทำให้ผู้ดูแล g2k เดือดร้อนได้ ข้อความที่ส่งต่อมามีดังนี้

"I'm sure that many of you will find the following decoding charts very helpful when trying to figure out what people are actually saying, when talking with them over the phone andsometimes even when speaking with them face to face!

        DICTIONARY FOR DECODING WOMEN'S ENGLISH: 
       * Maybe..................................No 
       * We need...............................I want
       * I am sorry.............................You'll be sorry
       * We need to talk.....................You're in trouble
       * Sure, go ahead......................You better not
       * Do what you want..................You will pay for this later..."

ความคิดที่ผุดขึ้นหลังจากอ่านจบคือ

  • บางคนอาจยอมรับว่าเป็นเช่นนั้นจริงแต่บางคนก็จะรู้สึกว่าตัวเองไม่ได้เป็นเช่นนั้น เราก็เชื่อว่ามีผู้หญิงและผู้ชายจำนวนมากที่สื่อสารอย่างตรงไปตรงมา
  • สำหร้บคนมีวิธีสื่อสารแบบนั้น (ไม่ว่าหญิงหรือชาย) คิดว่าน่าจะดีกว่า (สื่อสารกันเข้าใจได้มากกว่า) หากเราพยายามใช้คำหรือประโยคที่สื่อความหมายอย่างตรงไปตรงมา ไม่ต้องให้ผู้รับสารตีความ