ธัมมาภิถุติ
(หันทะ มะยัง ธัมมาภิถุติง กะโรมะ เส.)
โย โส สฺวากขาโต ภะคะวะตา ธัมโม,
พระธรรมนั้นใด, เป็นสิ่งที่พระผู้มีพระภาคเจ้า ได้ตรัสไว้ดีแล้ว,
สันทิฏฐิโก,
เป็นสิ่งที่ผู้ศึกษาและปฏิบัติพึงเห็นได้ด้วยตนเอง,
อะกาลิโก,
เป็นสิ่งที่ปฏิบัติได้และให้ผลได้ไม่จำกัดกาล,
เอหิปัสสิโก,
เป็นสิ่งที่ควรกล่าวกับผู้อื่นว่า, ท่านจงมาดูเถิด,
โอปะนะยิโก,
เป็นสิ่งที่ควรน้อมเข้ามาใส่ตัว,
ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหิ,
เป็นสิ่งที่ผู้รู้ก็รู้ได้เฉพาะตน,
ตะมะหัง ธัมมัง อะภิปูชะยามิ,
ข้าพเจ้าบูชาอย่างยิ่ง เฉพาะพระธรรมนั้น,
ตะมะหัง ธัมมัง สิระสา นะมามิ.
ข้าพเจ้านอบน้อมพระธรรมนั้น ด้วยเศียรเกล้า.
(กราบ)
(ระลึกถึงพระธรรม)
ทำวัตร ในที่นี้หมายถึง การกระทำโดยต่อเนื่องเป็นกิจวัตร ซึ่งเป็นการฝึหัด อันจะมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงทางจริตนิสัยและเป็นหนทางให้เกิดคุณธรรมที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต เช่น ความขยัน ความอดทน ความสำรวมระวัง ความตั้งมั่นแห่งจิต และความรู้แจ้งในสัจธรรม
เอกสารบททำวัตรเช้า http://gotoknow.org/file/papangkorn/chantingmorning.doc
พอตอนนี้ สวดมนต์ แล้วซาบซึ้ง จังไม่รู้ทำไม
สันทิฏฐิโก, ใช่ฉันก็เห็นว่าพระพุทธศาสนาเป็นเหมือนการทดลองวิทยาศาสตร์ ต้องสัมผัสด้วยชีวิตประสบการณ์เราเอง แล้วจะสัมผัสรู้ซึ้ง
ปัจจัตตัง เวทิตัพโพ วิญญูหิ,
ข้าพเจ้านอบน้อมพระธรรมนั้น ด้วยเศียรเกล้า.
จริง ๆ
พระธรรมอันเป้นสภาวะอันเรียบง่าย แห่งความจริงที่มีอยู่รอบๆตัวฉันอยู่แล้ว
ไม่ใช่เล่มตำราหนาปึ๊ก หรืออะไร
เป็นสภาวะแห่งความจริง เพียงแค่ฉันยอมรับยอมเห็นตามดูรู้ความจริง
ข้างในก็เย็น เย็น !!
สาธุ
ฉันก้มกราบพระธรรมจากหัวใจ จริงๆ