อดีตผ่านมาแล้ว...เราแก้ไขไม่ได้ แต่อดีต...เป็นบทเรียนให้เราได้

ปีใหม่...เรามักจะอวยพรให้กันและกันมีความสุข

ปีใหม่...เราหวังจะได้พบแด่ความสุขสวัสดี

พระพุทธองค์บอกว่า

อดีตอย่าหมายมั่น ปัจจุบันสำคัญกว่า

อดีตผ่านมาแล้ว...เราแก้ไขไม่ได้

แต่อดีต...เป็นบทเรียนให้เราได้

ขึ้นกับว่าเราจะมีสติเรียนรู้จากบทเรียนนั้นหรือไม่

อนาคตก็ยังมาไม่ถึง

พรุ่งนี้ อาทิตย์หน้า ปีหน้า ชีวิตเราจะดีได้อย่างไร

หากวันนี้ ปัจจุบันขณะนี้ เราไม่ได้ทำดี คิดดี และพูดดี

ท่านติชนัทฮันห์กล่าวว่า “ขณะล้างจานเธอจงรู้ตัวทั่วพร้อมว่ากำลังล้างจาน”

พรใดใดคงไม่สำคัญเท่ากับพรที่เกิดจากใจเรา

ใจที่มีสติรู้เท่าทันใจ

หยุดปีใหม่

หยุดทบทวนว่าเป้าหมายที่แท้จริงของชีวิตของเราคืออะไร

แล้วปีที่ผ่านมาเราได้นำพาตนเองไปสู่เป้าหมายนั้นหรือไม่ อย่างไร

อะไรที่เราทำได้ดี อะไรที่เราทำได้ไม่ดี

แล้วปีใหม่นี้เราจะทำให้ดีกว่าเดิมได้อย่างไร

รู้อะไรคงไม่สำคัญเท่ารู้ทันใจของเราเอง

ใจที่ตื่นรู้และเบิกบานในทุกปัจจุบันขณะ

ยิ้มรับลมหายใจที่อ่อนโยน

ยิ้มรับวันใหม่ ปีใหม่ และใจที่ใหม่

ด้วยจิตคารวะ

พ่อน้องซอมพอ

๓๐ ธันวาคม ๒๕๕๑