ขอให้ใจ อยู่กับใจ ไม่วกวน ไม่ลุกลน แค่ตื่นรู้ ทุกนาที



จะสิ้นแล้ว ปีเก่า เราสมมุติ

เปรียบประดุจ วันผ่าน อีกหนึ่งครั้ง

แต่ทำให้ เหมือนชีวิต เปลี่ยนพลัง

ถ้าอย่างงั้น ขอนำพร สู่วงกัน

 

สวัสดี ปีใหม่ ชาวโกทูโน

ให้สุขโข ถ้วนหน้า พาสุขสันต์

ทุกผู้คน ต่างเล่าเรื่อง แลกเปลี่ยนกัน

สาระพัน หลายอย่าง ไม่คลางแคลง

 

บ้างขออ่าน อย่างเดียว ให้คลายเหงา

บ้างเขียนเอา อ่านด้วย อย่างขันแข็ง

บ้างเติมนิด เติมหน่อย แค่เพิ่มแสง

บ้างอ่อนแรง เว้นวรรค พักเถิดเรา


 


เป็นเส้นทาง เดินทาง หลายชีวิต

ที่ลิขิต ฝากไว้ ดั่งรอยเท้า

ไร้มรสุม  ลมฝน คงบรรเทา

รอยของเท้า โผล่ชัด ถนัดดี

 

ยามมีฝน ที่ตก ไม่ขาดสาย

รอยเท้าหาย ไม่ปรากฏ ห่างหายหนี

เพราะไม่พร้อม จะเผย เปิดชีวี

พักเสียที มีพลัง ค่อยโผล่มา

 

ทุกชีวิต มีพลัง มีคำตอบ

หากต่างชอบ ต่างรัก ต่างปรารถนา

คงใคร่ครวญ กันดี แล้วจึงพา

แล้วจึงหา เส้นทาง ของตนเอง

 


สิ้นปีแล้ว ขอแก้ว รัตนไตร

บันดลให้ ทุกคน ได้บรรเลง

ได้สมหวัง เข้าใจ ทุกบทเพลง

ของตัวเอง คนอื่น ที่ใกล้ไกล

 

อีกทั้งกาย และใจ ได้สงบ

ได้พานพบ สิ่งดีดี ที่สดใส

ได้สัมผัส รักอ่อนโยน เป็นกำไร

อีกหนึ่งไซร้ กรุณา ในใจตน

 

ขอเส้นทางทั้งหลาย ลดอุปสรรค

หรือหากมัก เจอนัก ให้หลุดพ้น

แต่คิดไป มันอาจ เหมือนฝึกตน

ดั่งเหมือนฝน เข็มเล็ก จากเหล็กโต

 

ดูทุกอย่าง ไปมา ใช่ที่ไหน

ใช่อื่นไกล อยู่ที่ใจ ของเราโธ่

แต่ดูช่าง ยากแค้น ไม่อาจโอ่

อพิโถ สุดท้าย ใจของตน

 


พรสุดท้าย แสนยิ่งใหญ่ แสนมหันต์

ขอร่วมกัน ให้พวกเรา ไม่สับสน

ขอให้ใจ อยู่กับใจ ไม่วกวน

ไม่ลุกลน แค่ตื่นรู้ ทุกนาที