ลูกเอ๋ยแม่จะวางได้อย่างไร เพราะแก้วใบนั้นคือดวงใจของแม่

FW: เรื่องของแก้ว 1 ใบ ที่ลูกสาวส่งให้แม่ .....ในวันคริสต์มาส ปีนี้ 


 เมื่อวานหลังเลิกงาน เราสองคนได้ไปส่งลูกสาวที่บ้านน้องสาว ของฉัน เพราะลูกสาวจะไปเยี่ยมชม กระทรวงสาธารณสุข พร้อมน้าสาวซึ่งทำงานอยู๋ที่นั่นโดยจะพักค้างที่บ้านน้องสาวที่นนท์ 2 คืน

ขณะอยู่บนรถ   ลูกสาวได้เล่าให้ฟังถึงเรื่องสอบ ที่   มหาวิทยาลัย เธอเล่าว่าเมื่อวานนี้ สอบตั้งแต่เช้า 9 โมงถึง........ โอ้โฮ นานจัง......ฉันพึมพำเบาๆ .... ข้อสอบข้อเดียวเองนะแม่   หนูเขียนได้ 8 หน้า และต้องผ่านการตรวจจากคณาจารย์ตั้ง.........โอ้โฮ...ฉันร้องอย่างตื่นเต้น .........โธ่แม่....หนูยังไม่ตื่นเต้นเลย ...เอ้าเหรอ....หนูเขียนเสียมือหงิกเลย พร้อมกับส่งมือน้อยๆมาให้ดู.....ฉันลูบๆ...เธอร้องว่าดีจังเลยแม่  ...เอาตรงนี้ด้วย ..แขนก็เมื่อย....ฉันร้องเฮ้ย ..ไอ้นี่ลาม...ได้คืบจะเอาศอก..พ่อต่อ..เออน่าแม่ก็....ก็แค่ศอกเอง...ลูกสาวร้อง..ใครว่าหล่ะ....จะเอาวา....เสียงหัวเราะดังขึ้น

แล้วเราก็คุยเรื่องข้อสอบของลูกต่อ ฉันถอนหายใจ..ไม่โล่งอก...ไม่หมดห่วง  แต่มันห่วงหนักเข้าไปอีก..ถ้าเขาให้ครูทุกคนสรุปหลักสูตร แนวทาง วิธีการ.......ตลอดทั้งปีการศึกษาที่ครูได้ดำเนินการให้กับลูกศิษย์   ฉันว่าฉันเขียนสัก 10 วันท่าจะไม่เสร็จ  ฉันถึงบ้านน้องสาวในเวลา 1 ชั่วโมง พูดคุยกันจนหายคิดถึงลูกสาวก็มาส่งพร้อมกับบอกว่าอย่าลืมเปิดเน็ตนะจ๊ะ ฉันก็พยักหน้า เพราะเป้าหมายฉันคือต้องมาอ่าน..G2K อ่านธรรมะ ฟังธรรม แต่พอถึงบ้านก็เพลีย อีกอย่างมีนัดกับคุณหมอที่โรงพยาบาลบ้านแพ้ว ก็เลยไม่ได้เปิดเน็ต

วันนี้จึงเข้าโรงเรียนสาย ก่อนกลับบ้านฉันชวนเด็กๆปักชำต้นกล้าโกงกาง ลงในบ่อกุ้งหลังโรงเรียน เพราะฉันลืมซื้อถุงดำ สำหรับเพาะชำ มัวห่วงสุขภาพตนเองจนลืมภาระงานที่ตั้งใจไว้วันนี้เราเพาะกล้าได้ 130 ต้น พรุ่งนี้ โรงเรียนปิดเพราะที่สพท.สมุทรสาครมีกิจกรรมเปิดการแข่งขันกีฬาครู ฉันสมัครวิ่งมาราธอน กับตีปิงปอง รายการหลังนี่แข่ง 12 มกราคม 2552 ทีแรกจะลงว่ายน้ำ 200 เมตร ซึ่งฉันว่ายได้อยู่แล้ว แต่กติกาเขาแข่งขันกันท่าฟรีสไตล์..ฉันว่ายไม่เป็น ฉันถนัดที่สุดก็ท่ากรรเชียง รองลงมาก็ท่ากบ แต่ในกติกาไม่มี กีฬาว่ายน้ำเลยพับไปฉันเป็นคนหนึ่งที่ตีปิงปองสนุก แล้วคนเชียร์ก็สนุกสนาน กับลีลา และคำพูดที่ฉันเองก็สนุกขณะเล่น เด็กๆเห็นแล้วต้องทำทาตาม ไม่ว่าจะเป็นท่าโฟรแฮนด์ หรือแบล็คแฮนด์ เท้าที่ไม่ตายที่เคลื่อนไหวด้วยหัวใจเพลงของฉันทำให้การเล่นแต่ละครั้งได้ลูกฮามากกว่านักกีฬาที่ฟาดฟันกันเพื่อเอาชนะในเกม ซึ่งฉันถือว่ามันเป็นของแถม การเล่นกีฬาในทรรศนะของฉันที่นอกเหนือจากการออกกำลังกายขับไล่ไขมัน และบริหารให้กล้ามเนื้อแข็งแรงแทนเอ็นกระดูกที่เสื่อมสภาพแล้ว ยังหมายรวมถึงสุขภาพจิตด้วย ต้องไม่เครียด ไม่แข่งขันเอาเป็นเอาตาย ฉันจึงไม่ใช่นักกีฬาที่มุ่งเอาชนะ แต่ฉันเป็นคนเล่นกีฬาเพื่อผ่อนคลาย และเพิ่มความสุขให้คู่ต่อสู้ และคนดู

ดึกคืนนี้ฉันได้รับFW..จากลูกสาว อ่านแล้วก็นึกถึงทุกคนในG2 K หรือหลายท่านอาจได้รับแล้วก็ได้ มันเป็นขยะไหม สำหรับฉันมันไม่ใช่ เพราะแม้มันเป็นขยะ ฉันก็จะเก็บมันไว้ เพราะมันถูกส่งต่อมาโดยคนที่ฉันรักที่สุด มันเป็นของขวัญวันคริสต์มาส ที่ฉันจะอ่านก่อนไปนอนเอาแรงสำหรับวันพรุ่งนี้ ....ก็มีกังวลเล็กน้อยเพราะวันนี้ผลการตรวจเลือดฉันไม่ดีขึ้นเลย  คุณหมอเกรงจะกังวลก็บอกว่าดีขึ้นนะคะ แต่หมอให้ทานยาเท่าเดิมค่ะ อย่าลดยานะคะ  .......

พรุ่งนี้จะไปเป็นนักวิ่งมาราธอน 555+ตามนโยบายของผอ.เขตพื้นที่การศึกษาสมุทรสาคร คนใหม่ ที่เก่ามาจากที่อื่น อิอิ

มาอ่านเมล์จากลูกดีก่านะ

แก้ว 1 ใบ จงวางแก้วใบนั้นลง    ขณะที่ครูกำลังสอนนักเรียนของเขาในหัวข้อการจัดการกับความกดดัน และความเครียด  ครูได้หยิบแก้วน้ำใบหนึ่งขึ้นมา แล้วถามนักเรียนว่า "นักเรียนจ๊ะ เธอคิดว่าแก้วน้ำใบนี้หนักเท่าไร"  คำตอบที่ได้คือ 20 กรัม ถึง 500 กรัมและแล้วครูก็พูดขึ้นว่า "มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับน้ำหนักของแก้ว แต่มันขึ้นอยู่กับว่าเธอถือแก้วน้ำใบนั้นนานเท่าไร"ถ้าครูถือแก้วน้ำนี้ไว้สักหนึ่งนาทีก็ไม่มีปัญหาอะไร    ถ้าครูถือมันไว้หนึ่งชั่วโมง แขนของครูก็จะปวดถ้าครูถือมันไว้ 1 วัน พวกเธอคงต้องเรียกรถพยาบาลให้ครู ฮา...      "แม้ที่จริงจะเป็นน้ำหนักเดียวกัน  หากยิ่งถือไว้นานเท่าไร ก็จะยิ่งมีน้ำหนัก มากยิ่งขึ้น"ถ้าเราแบกภาระ (ความทุกข์ ความหนักใจ ฯลฯ) ของเราไว้ตลดเวลา ไม่ช้าก็เร็ว ภาระนั้นจะยิ่งหนักขึ้น จนเราไม่สามารถแบกมันไว้ได้อีกดังนั้นสิ่งที่เธอต้องทำคือ วางแก้วใบนั้นลงซะ พักซักระยะ ก่อนจะหยิบมันขึ้นมาถือเป็นระยะ      เราจะต้องวางสิ่งที่เราแบกมันไว้สักระยะ เราจึงจะสามารถฟื้นพลังขึ้นมาใหม่  และสามารถแบกมันได้อีกครั้ง      ดังนั้นก่อนเธอกลับบ้านในคืนนี้ จงวางภาระของเธอลง   อย่านำมันกลับไปบ้านด้วย  เธอสามารถยกมันขึ้นมาใหม่ได้ในวันพรุ่งนี้และไม่ว่าจะเป็นภาระใดก็ตามที่เธอแบกมันไว้    วางมันลงสักพัก  ถ้าเธอทำได้พักแล้ว ค่อยยกมันขึ้นมาใหม่

Rest and relex.Life is short, enjoy it!!

ลูกเอ๋ยแม่จะวางได้อย่างไร เพราะแก้วใบนั้นคือดวงใจของแม่