ได้รู้จักคุณแม่ท่านนี้ผ่านทางหนังสือแจกผู้เข้าแข่งขันภาษาอังกฤษเพชรยอดมงกุฎ ชิงทุนการศึกษาพระราชวิจิตรปฏิภาณ ครั้งที่ 3 ซึ่งจัดที่โรงเรียนกุนนทีรุทธารามวิทยาคม เมื่อวันที่ 20-21 ธ.ค.51 ที่ผ่านมา พี่วั้นเป็นตัวแทนโรงเรียนไปกับเพื่อนๆและน้องๆรวมทั้งหมด 6 คน ครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3 ที่พี่วั้นไปร่วมงานนี้เช่นกัน รู้สึกว่าเพิ่งจะมีเอกสารครั้งนี้ที่มีเรื่องราวของ คุณแม่ศรวรรณ ศิริสุนทรินท์ ผู้อุปถัมภ์เงินรางวัลและค่าจัดการแข่งขันให้ได้อ่านอย่างละเอียด ท่านเขียนเล่าเรื่องราวชีวิตตั้งแต่เด็กที่ค่อนข้างลำบาก ไม่มีโอกาสได้เรียนหนังสือเหมือนเด็กอื่นๆ แต่ด้วยความมุ่งมั่น ขยันขันแข็งและช่างคิด ช่างวางแผน ทำให้ท่านค่อยๆประสบความสำเร็จในธุรกิจการงาน มีรายได้มากมายขึ้นเรื่อยๆ แต่ตลอดเส้นทางชีวิตที่ท่านเล่านั้น ท่านได้ทำประโยชน์เพื่อส่วนรวมเสมอมา อ่านแล้วน่าชื่นชมเป็นอย่างยิ่งเลยค่ะ

ประทับใจในสิ่งที่ท่านเขียนเล่า อยากให้คนอื่นๆได้อ่านบ้างจังเลยนะคะ นึกไปถึงหนังสือที่ คุณเทียม โชควัฒนา เขียนที่เป็นเรื่องเล่าชีวิตที่ให้คติดีๆกับผู้อ่านเลยค่ะ ไม่ทราบเหมือนกันว่าคุณแม่ศรวรรณท่านได้เขียนไว้ที่ไหนอื่นบ้างหรือเปล่า 

Khunmaesorawun

พี่วั้นบอกว่าวันที่สิ้นสุดพิธีแจกรางวัล คุณแม่ศรวรรณยังเรียกเด็กๆที่มาจากต่างจังหวัดให้อยู่ร่วมรับประทานอาหารด้วยกันอีกด้วยก่อนจะกลับที่พัก ได้เห็นภาพของท่านแล้ว รู้สึกได้ถึงความใจบุญแต่ดูแข็งแกร่งน่านับถือ (สำนวนที่ท่านเขียนก็สื่อให้รู้สึกได้ถึงลักษณะนี้เช่นกัน)

ขอยกเอาถ้อยความตอนหนึ่งที่ท่านเขียนไว้ในบท "จากใจผู้อุปถัมภ์" ที่อ่านแล้วประทับใจ มาฝากไว้ในบันทึกนี้ด้วยค่ะ

ครั้นเมื่อพอตั้งตัวได้ก็เลยวัยที่จะศึกษา แต่ก็นึกเสมอว่าตัวเราเองก็ศึกษาน้อย ต้องส่งเสริมลูกหลาน (ซึ่งความจริงไม่มีลูกเพราะไม่ได้มีครอบครัว) หรือส่งเสริมเยาวชนให้มีความรู้สูงและกว้างไกล จึงได้สนับสนุนการศึกษาตามลำดับเรื่อยมา เพราะอย่างไรเสียเด็กทุกคนก็คือลูกหลานเรา

และทำให้คิดได้ว่า ถึงแม้ท่านจะไม่มีลูกของท่านเอง แต่ท่านได้ส่งเสริมสนับสนุนเด็กๆมากมายในหลากหลายวาระโอกาส และเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับเด็กๆทั้งหลายเหล่านั้นด้วย นี่แหละค่ะ...คุณแม่ผู้ประเสริฐ ของเด็กๆทั้งหลาย