สวัสดีครับ
สืบเนื่องจาก บันทึกนี้ คณะของโรงเรียนพรพระประสิทธิ์ได้รับเกียรติจากสถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพ ( พรพ.) ซึ่งส่วนหนึ่งคือ ได้รับการติดต่อจากท่านที่ปรึกษา น้อง Paula บล็อกเกอร์ที่น่ารักของโกทูโนว์ นั่นเองติดต่อมา
มีการแสดงสองชุด คือ รำอวยพร และ การแสดงเป่าขลุ่ย ตามไปดูบรรยากาศวันนี้กันเลยครับ
มาถึงแล้วครับ
เจอแล้ว ท่านที่ปรึกษาพอลล่า
สังเกต เรียงลำดับความสูง อิอิ
ครูขนิษฐา รองผู้อำนวยการ พรพ. ผู้อำนวยการ พรพ. ครูโย่ง
ที่ปรึกษา รองผอ. และผอ. พรพ.

อ.พอลล่า เป็นพิธีกร โซโล่เดี่ยวเลยครับท่าน

การแสดงรำอวยพร ฝึกซ้อมโดยคุณครูขนิษฐา สุดสวย อิอิ

บรรยากาศผู้ชม
ถ่ายภาพเป็นที่ระลึกกันจั๊ก หน่อยยย

การแสดงเป่าขลุ่ย
ถ่ายภาพหมู่
เสร็จจากการแสดง ก็มาถ่ายภาพกับตัวการ์ตูน และรับประทานอาหารทานเสร็จก็กลับบ้าน โดยสวัสดิภาพแล้วช่วงบ่ายก็สอนต่อขอบคุณที่แวะมาอ่านครับ
จองงงงงงงงงง
อิอิ.อิ
ขอบคุณน้องพรหล้า
ขอบคุณ ท่านผอ.
สวัสดีค่ะ พี่ครูโย่ง....
ช่างเป็นกิจกรรมที่ดีมากๆค่ะ อิอิ..
ใครหนอ ช่างจัดคะ น่านับถือ คริคริ
ทำอะไรอะไร ก็เชื่องช้าไปเสียทุกอย่าง นี่ขนาด อิอิ.อิ แล้วยังสู้
จองงงงงงงงงง ไม่ได้ ชื่นชมการทำงานร่วมกันอย่างมีประสิทธิภาพ สุดเยี่ยม โชคดีครับ
อิอิ... ท่าน ผอ.
ขอบคุณท่านที่ปรึกษาพอลล่า
ขอบคุณท่านผอ.
- อยากจอง เลข 1 บ้าง แต่ไม่ทันซักที
- แวะมาชิ่นชมกิจกรรมดีๆค่ะ
- แต่..มีข้อสงสัย ภาพท้ายสุด น้องโย่งกับตัวการ์ตูน ใครสูงกว่ากันคะ
ขอบคุณน้องพรหล้า
เด็กๆ น่ารักและเก่งๆทั้งนั้นเลยค่ะ ขอบคุณพี่ครูนิด พี่ครูโย่งมากๆค่ะ ที่มาช่วยเติมสีสรรให้งานนี้ค่ะ
ขอบคุณพี่นัด
ขอบคุณน้องพรหล้า
แวะมาดูรำอวยพรและเป่าปี่พระอภัยไม่ใช่...เป่าขลุ่ย
เป็นกิจกรรมที่น่ารักมากครับ
ตามพี่ไข่มาค่ะ น้องพอลลามาในชุดแดงเลยนะคะ (เอ๊ะ หรือสีชมพูเข้มข้น)
สวัสดีค่ะคุณครูโย่ง
มาชมความสามารถของเด็กๆ
และของคุณครูค่ะ
สวัสดีครับคุณครูโย่ง
แวะเข้ามาชมกิจกรรมการประชุมนำเสนอผลงาน
"การพัฒนาโรงพยาบาลคุณภาพด้วยความรัก"
น่าสนใจมากครับ
ผมเองอยู่ในแวดวงการสาธารณสุขครับ
ปัจจุบันเป็นอนุกรรมการควบคุมคุณภาพและบริการสาธารณสุขประจำจังหวัดครับ
ในฐานะผู้ทรงคุณวุฒิครับ ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ สปสช.ก่อตั้งมา
มีหน้าที่ควบคุมดูแลมาตรฐานฯของหน่วยบริการ (ร.พ. ที่เข้าโครงการ สปสช.)
ไว้มีโอกาสจะพูดคุยกันในเรื่องนี้ครับ
ผมได้ลงกลอนใหม่ไว้แล้ว
ขอเชิญไปอ่านไปเม้นกันนะครับ
..คิดถึงจัง...
คิดถึงจังฟังอยู่แล้วน้องแก้วจ๋า
พิมกานดาส่งเสียงสำเนียงหวาน
บอกขอหอมสักฟอดกอดนานนาน
ฟังแล้วซ่านซึ้งใจคนไกลทาง....
โปรดอ่านต่อได้ที่นี่ครับ
http://gotoknow.org/blog/nusuwutg/231779
และอีกหนึ่งสำนวนใหม่ซึ่งผมชอบมากครับ
http://gotoknow.org/blog/nusuwutg/231692
ขอบคุณมากครับ