"ไปล่องกก" โดย ธ.ส. เกษมสันต์

(เขียนและพิมพ์เผยแพร่เมื่อปี พ.ศ. 2513)

บทที่ 1 ต่อค่ะ

     3. พาหนะในการล่องแก่ง  เรียกกันว่า "แพ" มีรวมด้วยกัน 16 แพ อันได้ทราบว่าเป็นจำนวนสูงเท่าที่มีผู้ล่องกันมา แพเหล่านี้เวลาล่องไปตามน้ำจะไม่ไปเป็นแพ แต่จะไปเป็นแถวเรียงเดี่ยว เว้นระยะพอไม่ให้เกิดอันตรายได้ ผู้นำในขบวนการล่องกกครั้งนี้ คือท่านผู้ว่าราชการจังหวัด โดยมีท่านผู้กำกับการตำรวจภูธรจังหวัดเชียงใหม่ร่วมไปด้วย นับว่าเป็นที่ไว้วางใจได้ในความปลอดภัยจากพวกผู้ก่อการร้าย หรือ โจรกระเส็นกระสายก็ตามที แพแต่ละแพทำด้วยไม้ไผ่ผูกเข้าด้วยกันเหมือนแพยังไงยังงั้น ความกว้างเท่าคนผู้ใหญ่นอนขวางเกือบพอดี ความยาวเท่าคนผู้ใหญ่นอนยาวต่อกันสี่คน ไม่นับส่วนยื่นหัวท้ายซึ่งเป็นที่ยืนของคนแพสองคนทำหน้าที่ถ่อหรือแจวแล้วแต่ความลึกและความเร็วของน้ำเป็นตอน ๆ ไป    ในส่วนที่โดยสารมีหลังคามุงแฝกครอบเป็นจั่ว ตอนกลางพอให้คนผู้ใหญ่ยืนค้อมหัวเล็กน้อยได้ ฝาข้างกั้นด้วยแฝกสูงโดยตลอดขึ้นมาสักสองศอก พอไม่ให้ใครกลิ้งตกน้ำไปโดยไม่จำเป็น ส่วนประกอบที่สำคัญของแพอันหนึ่งอยู่ที่ส่วนท้ายทางกราบขวาของแพ เป็นส่วนที่มีลักษณะคล้ายลูน่าร์ โมดุล แต่ไม่เหมือน  กล่าวคือ เป็นห้องโดยสารที่มีความกว้างสักหนึ่งเมตรเศษๆ มีฝารอบไม่ขอบชิดนัก ที่ว่าคล้ายลูนาร์ โมดุลก็โดยที่มันยื่นออกไปข้างนอกพอที่จะหลุดออกจากยานแม่เข้าสู่วงโคจรได้ง่ายๆ หากไปชนต้นไม้ข้างตลิ่ง หรือโขดหินข้างแก่งเข้า ห้องโดยสารนี้บรรจุคนได้ครั้งละหนึ่งคนเท่านั้น จึงน่าอึดอัดและมีอันตรายที่อาจหลุดออกไปได้ ไม่ควรเข้าไปนั่งนานนอกจากท้องเสีย

     สำหรับความจุของแพ ท่านว่าพาสมัครพรรคพวกที่เป็นผู้ใหญ่ไปได้หกคนพอสบายๆ แปดคนก็ยังไหว โดยไม่นับคนแพอีกสองคน  แต่ถ้าถึงสิบคนก็อาจจะได้แต่ไม่สบาย และเวลานอนกลางคืนก็ต้องขึ้นไปหาที่นอนบนบกโดยกางกระโจมนอนกันก็ได้ เพราะบนแพนั้น เมื่อบรรจุหีบห่อสัมภาระแล้วก็ใช้นอนได้ไม่เกินหกคนกำลังดี ถ้าไม่มีใครกรนรุนแรงเกินไป     หากมีใครกรนรุนแรงถึงห้าร้อยเดซิเบล  แพนั้นอาจใช้นอนได้คนเดียวกำลังดี  มิหนำซ้ำหากกรนรุนแรงเหมือนเข็นแพขึ้นที่ราบสูงติดต่อกันไปแถมกัดฟันกรอด ๆ เป็นกิจกรรมพิเศษอีกด้วยแล้วไซร้ ท่านว่าแพข้างเคียงควรต้องมีจำนวนคนนอนลดลงตามอัตราความดังและความถี่ของเสียงอีกด้วย เพราะว่าเวลาจอดแพนอนกลางคืน เขาจะจอดติด ๆ กันเป็นแพยังไงยังงั้น ยังผลให้เกิดความระส่ำระสายในขบวนการล่องแก่งได้ ดังนั้นการพิจารณาตัวบุคคลในคณะ จึงจำต้องกลั่นกรองเป็นพิเศษ โดยผู้จัดเขาจะชักชวนแต่ผู้คุ้นเคย จึงนับว่ามีแต่คนดี ๆ ทั้งนั้น น่าคบหาสมาคมออกจะตายไป

ตอนหน้าว่าด้วยเรื่อง การกิน นะคะ