รสมือแม่

   หลายขวบปีที่อายุมากขึ้นตามเฝ้าสังเกตตนเองเรื่องการชอบอาหารรสขม เช่นน้ำแกงจับช่ายที่ต้มด้วยผักขม สะเดานำปลาหวานและยาขมนำเต้าทอง เวลาร้อนใน ยาเขียวเวลาไม่ถ่าย...เพิ่งทราบว่าแก่แล้วนะเรา..เพราะคนแก่มักชอบกินของขม วานนี้ กลับไปนอนบ้านเกิดชัยนาท คุณแม่ได้ปรุงสะเดานำปลานหวานเก็บไว้ พร้อมปลาดุกนาย่างหอมกรุ่นแกล้มด้วย ปลาสร้อยรมควัน 2 แฝง นำแกงจืดจับช่าย 1 ชามใหญ่มื้อเย็นวันที่ 22 ธันวาคม 2551 มื้อเช้าอีก 1 มื้อ ก่อนเดินทางกลับมาที่บ้านครอบครัววานนี้ 23 ธันวาคม 2551 คุณแม่ยังนำสะเดาต้มแล้วอีก 1 ห่อพร้อมนำปลาหวาน 1 ตลับพาสติกมาฝากลูกสะไภ้อีก เดินทางมาถึงนึกได้ว่าไม่มีปลาย่างแกล้มจึงไปหาปลาย่างมาจากตลาดใกล้บ้าน แต่สู้ปลาดุกนาย่างรสมือแม่ไม่ได้เพราะ ปลานากับปลาเลี้ยงรสชาดต่างกันชัดเจน  อิจฉาคนบ้านนอกคอกนา มีอาหารตามฤดูกาลให้เลือกกินแถมเป็นยาแก้ระบบขับถ่ายไม่ออก บริการเก็บหาได้ตามหัวไร่ปลายนา ไม่ต้องซื้อหา แต่ถามราคาสะเดาที่ตลาดสดสามพรานแล้วมัดละ 10 บาท นำหนักไม่น่าจะถึง 5 ขีดด้วยซ้ำ