ท้องฟ้าเปลี่ยนสี

บ่ายวันหนึ่งหลังจากไม่ได้มองฟ้ามานาน ก็พบว่า ฟ้าสว่างเหมือนเดิม
บ่ายวันหนึ่งหลังจากไม่ได้มองฟ้ามานาน ก็พบว่า ท้องฟ้ากลับมืดลง

....

รู้อยู่ว่ามนุษย์นั้น ดำรงวิญญาณอยู่ในความเสื่อม พระท่านจึงมิให้มนุษย์ยึดมั่นในกายหยาบ
พระพุทธองค์ตรัสว่า “สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นทำให้เกิดทุกข์”

การดำรงธรรมต้องดำรงที่จิตใจ กายนั้นดำรงอยู่ได้ไม่นาน ก็กลับคืนสู่สามัญ
ไม่มีใครห้ามหรือหยุดยั้งสัจธรรมนี้ได้ มีแต่ตัวเราและเจตนาของเรา
ที่สามารถกำหนดความเป็นไปของมัน มนุษย์ผู้มีปัญญาย่อมรู้
แต่ ..

กสุณาห่อนเห็น               นภากาศ
มัจฉาฤาฉลาด                เห็นน้ำ
      ไส้เดือนดารดาษ               เห็นดิน ไป่มี
          สัทธรรมค่าล้ำเลิศ            ร้างไร้ ใครเห็น

............

โลกปัจจุบันเป็นผลของเหตุจากโลกในอดีตและเป็นเหตุให้เกิดผลในโลกแห่งอนาคต
พระพุทธองค์สอนให้เราใช้ชีวิตอยู่กับปัจจุบัน แม้ปัจจุบันจะมีสภาพที่หมดสิ้นไปและเกิดขึ้นใหม่อย่างไม่รู้สิ้น
สายน้ำไหลผ่านโขดหินนิ่งฉันใด กาลเวลาย่อมไหลผ่านมนุษย์ไปฉันนั้น

มนุษย์ที่กระทำกรรมชั่วนั้น ก็เปรียบเหมือนโขดหินที่มีตะกอนอันเกิดจากกรรมชั่วมาเกาะ
ยิ่งเกาะมากโขดหินก็ยิ่งหนัก ยิ่งหนัก โขดหินก็ยิ่งจม

ส่วนมนุษย์ที่กระทำกรรมดีก็เปรียบว่า อานิสงส์อันเกิดจากเจตนาจะส่งผลให้โขดหิน
สามารถลอยอยู่เหนือน้ำรับแสงแดดให้อบอุ่นคลายความเย็นเยือก

............

กฏแห่งกรรมนั้น มองไม่เห็น แต่สัมผัสได้

หากเปรียบฟากฟ้าเป็นดังสวรรค์ ก้นบึ้งแห่งลำน้ำย่อมหมายถึงนรก

ยิ่งตะกอนหนัก โขดหินก็ยิ่งจมลึก ลึกมากเท่าไหร่ ฟ้าก็มืดลงเท่านั้น

และก่อนโขดหินอันเปรียบดังมนุษย์จะดับสิ้นอินทรีย์ลงไป …