Br1

*****

กระหนุงกระหนิง..สตอรี่

.....

วันนี้  เป็นวันหยุด 

ดังนั้นเรื่องราว ก็ต้องมีเหตุเกิดขึ้นที่บ้าน นะคะ 

คนที่อยู่ที่บ้าน ก็ไม่พ้น..พ่อบ้าน 

เริ่มสนุกแล้ว  เพราะจะได้นินทาพ่อบ้านสักที

***** 

อูยยยย เขียนหนังสือทั้งวัน ...พ่อ  ช่วยหวีผมให้หน่อยสิคะ

พ่อบ้าน ก็ยินยอมหวีผมให้สัก 10 ทีได้ 

แค่นี้  คนเป็นภรรยาอย่างครูอ้อยนี่..ก็พอใจแล้วล่ะค่ะ 

ลองถามหน่อยสิว่า...พ่อ เป็นยังไง ไม่มีผมขาวแล้ว 

อืมมมม...สาวขึ้นอีก 10 ปี เธอพูด...

ครูอ้อยคิด ...สาวขึ้น แค่ 10 ปีเองเหรอ  นี่อีกไม่กี่วัน ก็จะ 51 แล้ว  แล้วนี่สาวขึ้น เพียง 10 ปี คือ 41 เอง  ...

เอิ๊กเอิ๊ก จบแล้วค่ะ เรื่องแรก  ...

ตลกคนเก่าๆ น่ะค่ะ อย่าถือ...

ต่อไปเรื่องที่ 2

Br1

เหตุเกิดตอนเช้านะคะ  ไปนั่งหลังบ้าน  ฟังรายการที่ชื่นชอบ 

คนอายุจะ 51 ชื่นชอบน่าจะเป็นรายการอย่างไร นึกเอาเองนะคะ.....

คำถามของเด็กสมัยนี้ สำคัญจริงๆ ถามได้เหมือน หรือ ถามได้ดีกว่าผู้ใหญ่บางคนเสียอีกค่ะ..เช่น  ทำผิดโดยไม่เจตนา บาปไหมคะ.....

คำถามนี้ไม่เท่าไร แต่  คำพูดของท่านพิธีกร  ในตอนบ่ายสิ ถูกใจครูอ้อยมาก  ....

เวลาใครเขายืนด่า  เพื่อไม่ให้คำด่ามาถึงเรา เราก็นั่งลงสิ  คำด่าจะได้ไม่โดนเรา

หรือ คนด่าเขานั่ง เราก็ยืนกางขาสิ  คำด่าจะได้  กระเด็นออกไปทางหว่างขาเรา เราก็ไม่โดนคำด่านั้น.....

อูยยยย ช่างถูกใจจริงๆ  ...วิธีการหลบคำด่า  สมัยนี้..

จบเรื่องที่ 2

ต่อไปเรื่องสุดท้ายในวันนี้ค่ะ

Br1

ฝันค่ะ.....  เรื่องฝัน....ปกติค่ะ 

แต่ฝันถึงคนตายไปแล้ว..บรื๋อส์ส์ส์ส์

ครูอ้อยฝันถึงท่านรองฯ ที่เสียชีวิตไปแล้ว.... ไว้อาลัยแด่ผู้วายชนม์..พรพรรณ ประไพ 

ตื่นขึ้นมาก็เล่าให้พ่อบ้านฟัง.....พ่อบ้านบอกให้ทำบุญ ใส่บาตร และอุทิศส่วนกุศลให้....

ครูอ้อยก็ปฏิบัติตาม.....

แต่แล้ววันหนึ่ง ที่ผ่านมาไม่กี่วันนี้  อยู่ทำงานจนเย็นเกือบค่ำ...ปิดประตูทำงานคนเดียวเงียบๆ  อ่านบล็อก G2K นี้ล่ะค่ะ.....ลมมาจากไหนนี่พัดวูบบบบมา...บรื๋อส์ส์ส์ส์  รีบกลับบ้านเลยค่ะ ...

เขียนมาถึงนี่..วายยย  กลิ่น ตุตุตุ อะไรมานี่..วายยยย ไปล่ะค่ะ...

Br1

จบด้วยความรัก..

ทั้งที่มีชีวิตอยู่และวายชนม์

จาก

ครูอ้อย แซ่เฮ