สร้างหนูมาทำไม ...แล้วใยไม่ดูแล
คนเรานี่ก็แปลกนะคะ ...คนที่อยากมีกลับไม่มี คนไม่อยากมียิ่งมีจนไม่อยากจะมี เป็นอย่างที่เขาว่าไม่ผิด ไม่อด ไม่อยาก ยิ่งอด ยิ่งอยาก (ไม่อด หมายถึงมีมากอยู่แล้ว จึงไม่อยากได้นั่น ไม่อยากกินนี่ แต่คนจนที่ยิ่งอด ก็ยิ่งมีความต้องการที่อยากจะกินนั่น อยากจะได้นี่ )
ตั้งใจว่าเสร็จจากงานศิลปหัตถกรรมภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ปี 2551 แล้วจึงจะเริ่มเขียนบันทึก ช่วงนี้เลยทำตัวให้วุ่นวายเข้าไว้ ...แต่เมื่อมีเรื่องที่กระทบความรู้สึก...ก็อดไม่ได้ที่จะเล่า...
เด็กชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ถูกกระทำชำเรา ....หลายครั้งที่ดูข่าว ฟังข่าว ฟังเขาเล่า ล้วนแต่อยู่ห่างไกล แม้จะกระเทือนใจก็ได้แต่สวดมนต์อย่าให้เรื่องเหล่านี้เกิดขึ้นในละแวกที่ใกล้เคียงกันเลย สุดท้ายกใกล้จนได้ ...
วันนี้ได้ฟังจากปากคนใกล้ตัว ...มีเด็กถูกกระทำชำเรา ...แรก ๆได้แต่สงสาร แต่เมื่อยิ่งฟังคำบอกเล่า ....น่าเศร้ายิ่งกว่านิยาย แล้วเราจะโทษใครดี ตราบาปนี้จะติดตัวเขาตราบชีวิตจะหาไม่
เด็กอาศัยอยู่กับพี่สาว 2 คน พี่คนโตอยู่ชั้นป.6 น้องอยู่ชั้น ป.4 เมื่อรู้ข่าวไปเยี่ยมที่โรงพยาบาล ผ้าปูเตียงของโรงพยาบาลเต็มไปด้วยเลือดนี่หนึ่งวันแล้ว...ยังไม่หยุดไหล ...จากการพูดคุยกับเด็กทราบว่าคนที่กระทำนำรถมารับ ไปที่อื่น เสร็จแล้วก็ขู่ว่า ห้ามนำไปบอกใครไม่เช่นนั้นจะใช้เคียวเกี่ยวไส้ไหลและฆ่าให้ตาย ...แล้วก็นำเด็กมาส่งที่บ้าน พอค่ำเด็กไม่พูดจา นอนซม จนพี่สาวเห็นเลือดไหลเต็มผ้าปูที่นอนจึงไปบอกผู้ใหญ่ ๆ บอกจะไปแจ้งความเด็กที่ถูกกระทำถึงกับเป็นลม (อาจจะเสียเลือดมาก บวกกับกลัวตาย)
เมื่อฟังเรื่องราวจึงไปดูที่บ้านของเด็ก...
ภายในบ้านที่เหมือนจะเป็นห้องพออาศัยหลับนอน ไม่มีฝากั้น ไม่มีความมิดชิดให้เป็นส่วนตัว แม่ทำงานที่ต่างจังหวัด ส่งเพียงเงินผ่านบัญชีของครูเพื่อให้เป็นผู้ดูแลไปในตัว ตาไปมีภรรยาใหม่ที่หมู่บ้านอื่น ยายเสียชีวิต เขาเล่าว่า ...สภาพบ้านที่ไปพบไม่ใช่บ้านเหมือนกระต๊อบ ข้างในรกรุงรัง อาหารที่ใส่จานชามรับประทานแล้วก็ไม่ล้าง วางระเกะระกะ ทั้งเสื้อผ้า เครื่องนุ่งห่มทุกชนิด ดูแล้วทุกข์ใจมาก (เด็กก็คือเด็กค่ะ กินแล้ววาง หากไม่มีผู้ใหญ่คอยกำกับ เขาก็จะยังไม่เข้าใจความหมายของความเป็นระเบียบ ต้องคอยพูด คอยกำชับ) เด็กต้องอยู่กันตามลำพังโดยไม่มีผู้ใหญ่ผู้ปกครองดูแล ...นี่หรือสังคมไทย?
หนึ่งคำบอกเล่า ...เด็กบอกว่าไม่อยากให้มีกลางคืน เพราะลุงแท้ ๆ ก็เคยไปลวนลามในบ้านเวลากลางคืน เด็กอยู่ด้วยความหวาดกลัวอยู่ก่อนแล้ว ซ้ำร้ายยังมาเจอเหตุการณ์อย่างนี้ (เครือญาติยังฝากชีวิตไว้ไม่ได้...ประสาอะไร..คนอยู่ละแวกใกล้เคียงก็ต้องดิ้นรนเพื่อปากท้อง)
ชื่นชมกับโครงการเยี่ยมบ้านนักเรียนในระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนของสพฐ.ทำให้หลายฝ่าย ได้มองเห็นความจำเป็นที่จะต้องเอาใจใส่ดูแลนักเรียนของตน โครงการดี ๆ อย่างนี้ สถานศึกษาควรจะสานต่อ แม้จะเสร็จสิ้นไปในอนาคต
เพราะสภาพของเด็กที่อยู่อย่างไร้ที่พึ่งยังมีอีกมากในสังคมไทย
ถ้าคุณไม่พร้อม ....คุณอย่าสร้างให้เขาเกิด ให้เป็นปัญหาในหมู่บ้าน ชุมชน สังคมแก้ไขไม่หยุดหย่อน หากสร้างเขาเกิดแล้ว การให้ความรัก ความอบอุ่น เป็นสิ่งที่สำคัญ เขาจะเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีความคิดดี ใฝ่ดี อยู่ที่คนปลูกฝัง และคนเลี้ยงดู อย่าให้เขาต้องป่าวประกาศว่า
"สร้างหนูมาทำไม แล้วไยไม่ดูแล"
ขอบคุณภาพประกอบจาก www.mthai.com www.mornor.com และwadthai.info
ถ้าคุณไม่พร้อม ....คุณอย่าสร้างให้เขาเกิด
นี่เป็นอีกหนึ่งคำถามค่ะ ว่า จะทำอย่างไร
"สร้างหนูมาทำไม แล้วไยไม่ดูแล"
เศรษฐกิจที่ยำแย่
สภาพสังคม ที่เปลี่ยนไป
ทำให้ทุกคนต้องหาเลี้ยงปากท้องของตัวเองและผู้เป็นที่รัก
บางครั้ง.................
มุ่งหวังเพื่อ ให้อิ่มปาก อิ่มท้อง
จนลืม ความอิ่มใจ ที่ควรมีให้กันไป
ยังมีเด็กอีกหลายคนครับ ที่น่าเป็นห่วงในลักษณะเดียวกันนี้
ความยากจน เป็นเรื่องใหญ่ คงต้องช่วยๆกันดูครับ โดยเฉพาะระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน จะต้องเข้ามามีบทบาทให้มาก
ขอบคุณบันทึกที่เตือนสังคมครับ
แวะมาอ่านเรื่องเศร้าด้วยคน...^เศร้าจัง^ค่ะ
สังคม โหดร้าย
ชะตาเด็กที่ลำบากกว่านี้ยังมีอีกเยอะมากในสังคมของเรา ช่วยกันดูแลใส่ใจ ห่วงใยสังคมนะจ๊ะ
พี่กระติกขา ..แล้วเราจะโทษอะไร เศรษฐกิจ สังคม การเมือง หรือเรื่องของตัวเอง ....ไม่เข้าใจ ทำใจ และหดหู่ใจค่ะ
ท่านคะ หากสังคมทุกฝ่ายไม่ช่วยกัน ...ปัญหารอบด้านก็ยังจะเกิดมาให้แก้ไขจนไม่มีที่สิ้นสุด ..ใช่ไหมคะ
สวัสดีค่ะคุณครู
- อ่านแล้วเศร้าจัง
- คนใจร้าย ไม่น่าให้เกิดมา สับให้เละ หึ่มๆ
- มีอีกหลายคนต้องผจญภัยใกล้ตัว ช่วยกันสอดส่องดูแล เห้อ
ขอให้ตกนรกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เรื่องเศร้า...ยังจะมีตามมาอีกเป็นระลอก ผู้ชั่วช้าคืออดีตคนเลว ปัจจุบันคนเลว และคาดว่าอนาคตก็ยังจะเป็นคนเลวอีกค่ะ เพราะ เข้าออกคุกเป็นว่าเล่น (ต้องให้พี่เบดูอินจัดการจริง ๆ ด้วย)
ในมุมของชีวิต คงจะมีทั้งเรื่องเศร้าและเรื่องสุข
โอกาสหน้าจะนำเสนอเรื่องสุขบ้างค่ะ
สังคมโหตร้าย และชอบทำร้ายผู้อ่อนแอ ไร้ที่พึ่งเสมอ..
แต่หากเราสำนึกในการเป็นคนดี สังคมจะดีขึ้นมาอีกหนึ่งกิโล...ค่ะ
อย่างนี้ต้องสับ สับ สับ
ต้องช่วยกันสร้างกระแสสังคม ประนามคนที่ทำร้ายเด็กๆๆ
สวสัดีค่ะ
* สะอึกค่ะ ...ไม่อยากให้ถึงเวลากลางคืน
* แม้แต่ญาติก็ไว้ใจไม่ได้
* สงสัย >>>>>>>ใครเว้น - ใครเวร >>>>>
เศร้าใจจริง สร้างหนูมาทำไม....
สวัสดีค่ะ
จิตใจของมนุษย์พวกนี้ทำด้วยอะไรหนอ พ่อแม่ผู้ปกครองขาดความรับผิดชอบต่อหน้าที่ค่ะ