"แย้"บริเวณสนามโรงเรียนผาปังวิทยา ประมาณ 500 กว่าตัว
เป็นสัตว์เลื้อยคลานจำพวกเดียวกันกับกิ้งก่า แต่มีขนาดตัวโตกว่า และสีผิวปรับเปลี่ยนไม่ได้เหมือนกิ้งก่า ลำตัววัดจากปลายปากโดยตลอดยาวประมาณ 11.5 เซนติเมตร(ซ.ม.) หางยาวประมาณ 23.8 ซ.ม. ตัวแบนหางราบ โคนหางแบนและแผ่บานออก สีข้างแผ่ขยาย ไม่มีแผงหนามที่สันหลัง ช่องหูใหญ่ เยื่อหูจมใต้ผิวหนัง หนังข้างคอมีรอยพับตามขวาง รอบลำตัวมีเกล็ดประมาณ 40 แถว หัวและหลังสีมะกอก โดยมีจุดเหลืองขอบดำเรียงเป็นแนวข้างตัว มีแถบดำสลับเหลืองคอมีลวดลายร่างแหดำ ประกอบสีครีม ท้องและอกสีส้มสด ตัวผู้จะมีพังผืดด้านข้าง และสวยกว่าตัวเมีย อาศัยอยู่เกือบทุกภูมิภาคของประเทศ
|
ที่อยู่ของแย้เป็นรู
ลึกประมาณ 1 ฟุต เป็นโพรงข้างใน สามารถกลับตัวได้
ที่ปากรูจะมีรอยของหางแย้ เป็นรอยยาวๆ และจะมีรูพิเศษอีกรูหนึ่ง
ที่ใช้ป้องกันตัว เมื่อถูกศัตรูรุกรานเข้ารูด้านหนึ่ง
แย้สามารถหลบรอดออกไปอีกรูหนึ่งได้อย่างแยบยล เรียกรูนี้ว่า
"แปว" |
วงจรชีวิตของแย้น่าสนใจมาก จากเดือนตุลา-ธันวาแย้จะจำศีล ไม่ออกมาเลย มกราเริ่มออกมาบ้าง พร้อมก้บแย้ตัวเล็กๆ มันกินแมลงเป็นอาหาร หรือบางที่ก็ตัวบุ้ง หนอนหรือซากสัตว์ที่ตาย แต่มันจะไม่กินกันเอง(แย้ที่ถูกสุนัขกัดแล้วทิ้ง) แย้จะออกจากรูไปจนถึงเดือนพฤษภาคม แย้หน้านี้จะมีรสชาติอร่อยมาก ปิ้ง..ลาบ อร่อยมากๆ ส่วนมากแม่จะแกงแค(แกงป่า) แม่บอกว่า บ้านเรากินกันหลายคน ถ้าเอามาปิ้งมาลาบก็จะไม่พอกิน เดี๋ยวกินข้าวไม่อิ่มจะปวดท้อง แต่ถ้าลาบต้องใช้หลายตัว กินกับผักสดพืนบ้านในพืชผักสวนครัวที่แม่ปลูกที่สวนหลังบ้านเช่นหอมแดงอ่อน ใบมะกอก ใบผักกาด ผักชี
ต้องแย้ป่าซางคร๊าบ......
สวัสดีครับ โรงเรียนแถวพื้นที่ผม โรงเรียนนครเจดีย์ อ.ป่าซาง เขาก็มีการเลี้ยงแย้ในพื้นที่ของโรงเรียน ครู นักเรียน ชาวบ้าน ร่วมกันอนุรักษ์ เห็นภาพแย้ เล่นอยู่กลางสนาม แบบไม่กลัวนักเรียน เห็นแล้วมีความสุขครับ และเขามีกิจกรรมโครงงานด้วยแหละครับ
กระผมพยายามวิ่งไล่ตะครุบ แย้ และกิ้งก่า นำมาปล่อยที่สวนฃ้างบ้านเนื้อที่ประมาณ 50 ตรว.เมื่อเดือนเม.ย. 52 8 ตัว ตัวใหญ่ตัวคละกัน ไม่ทราบเพศ เพราะไม่มีวิธีการแยกเพศและไม่อยากให้เขาซ้ำมากไปกว่านี้ บริเวณบ้านเป็นสวนหญ้า มีต้นไม้ใหญ่ มีคลองน้ำขุดเองรอบๆสวน วันแรกๆสังเกตุเห็นมีแย้และกิ้งก่าเหลืออยู่บ้าง ระยะหลังๆ 2-3 เดือน จนถึงปัจจุบัน (กรกฏาคม 52) ไม่ปรากฏเห็นเลย ตอนนี้ยังคิดในแง่บวกว่าเฃาอาจจะจำศีล หรือหลบหนีไปที่อื่นที่เหมาะสม อ้อลืมบอก บ้านเป็นหมู่บ้านจัดสรร ข้างบ้านจัดสรรแล้วมีคนเข้าอาศัยแล้ว มีหมา มีแมว และนกชุม อาจจะมีงูบ้าง พื้นดินเป็นดินเหนียว ที่บ้านเลี้ยงสุนัขไว้ สอง ตัว พันธ์พุดเดิลทอยตัวเล็ก และลาบาดอล แต่คิดว่าไม่รบกวนแย้และกิ้งก่าเพราะส่วนใหญ่เขาจะมีกิจกรรมกับคนในบ้านไม่สนใจรอบบ้าน แตสุนัขข้างบ้านเป็นพันธ์สุนัขไทยที่ค่อนข้างจะชอบล่า จีงไม่แน่ใจว่าแย้และกิ้งก่าจะรอดพ้นเจ้าตัวนี้หรือเปล่า ขนาดั้วบ้านสูง1.5 เมตร เขายังปีนข้ามมาได้ จึงรู้สึกเป็นบาปถ้าแย้และกิ้งก่าหนีรอดไปได้จะไม่เสียดาย แต่ถ้า โดนนก หนู สุนัข แมว เขมือบก็จะเป็นบาป จึงเฝ้ามองฟาทุกวันที่มีแดดอ่อนๆ ทั้งเช้าและเย็น คำถามคือเขาจะรอดไหม ถ้ารอดหน้าฝนเขาอยู่อย่างไร แต่อย่างไรจะเฝ้าดูว่าฤดูร้อนมาถึงเขาจะเหลือออกมาให้เชยชม ซักกี่ตัว
ขอบคุณที่อ่านและให้คำแนะนำ
แต่ก่อนชาวบ้านล่าแย้เพื่อเอามาทำกับข้าวแค่พออยู่พอกิน แต่เดี๋ยวนี้ล่ามาขายมีเท่าไหร่ก็ไม่พออีกหน่อยลูกหลานเราคงไม่มีใครรู้จักแย้แล้ว ช่วยๆกันอนุรักษ์ไว้บ้างก็ดีครับ ฝากคนผาปังเอาไปคิดตวยเน้อป
แย้ที่บ้านกินมะละกอสุก (ว้งน้ำเขียวนครราชสีมา)
เป็นสัตว์ที่ควรอนุรักษ์ไว้ก็ดีนะคะ อาจารย์
เขตผาปังแย้มีอยู่ทั่วไปแม้แต่ลานบ้านยังมีเลยตัวประมาณ3นิ้วมือสามารถมากินอาหารใกล้ๆเราได้
บ้านเฮามีของป่าอยู่ทุกอย่างที่ที่อื่นเขาไม่มีช่วยอนุรักษ์กันไว้นะครับก่อนที่มันจะหมดไป
ผมว่าแย้เป็นสัตว์ที่สวยงามควรที่จะอนุรักษ์ไว้นะครับผมอยากเลี้ยงบ้างจังเลย