ถ้ามีคนถามคุณทำไมไม่เข้าแถวนิสิตตั้งยาวเหยียด

ยามเช้าออกมาจากเมืองหาดใหญ่รู้สึกหนาว ๆ ร้อน ๆ อาจเป็นเพราะบรรยากาศเย็น ๆ เหมือนจะบอกว่าลมหนาวลงมาเยือนภาคใต้ของเราแล้วละ  ขณะขับรถคู่ขนานไปตามเทือกเขาคอหงส์เพื่อตรงไปยังที่ทำงานอยู่เมืองสงขลานั้น มองขึ้นไปเห็นกลุ่มเมฆปกคลุมเป็นหย่อม ๆ มีรถทหารหลายสิบคันวิ่งสวนลงไปทางใต้ใจนึกแวบถึงการเมืองขึ้นมาหน่อย ๆ

บัดนี้เราก็ได้นายกคนใหม่อีกแล้วนะ  คงยิ้มกันได้แล้วละ เลิกทะเลาะกันเสียที  วันนี้เข้าสอนช่วงเช้าแล้วลงไปหาข้าวเที่ยงวันที่โรงอาหารของมหาวิทยาลัยเจอคนรู้จักเลยชวนกันไปดูร้านเลือกอาหารกิน  เขาเข้าแถวแต่ผมไม่ได้เข้าแถวนะคือผมตั้งแถวใหม่อยู่ข้างหน้าเลยละ 

 เพราะเป็นแถวอาจารย์ อิ อิ อิ  ต้องรีบกินก่อนเพราะมีสอนตอนบ่ายโมงเป็นต้นไป  ถ้าไม่ตั้งแถวเองคงไม่ทันสอนแน่ ๆ เลยเกิดเป็นแถวนิสิตกับแถวอาจารย์  ผลได้เร็ว  ถ้ามีคนถามคุณทำไมไม่เข้าแถวนิสิตตั้งยาวเหยียด  ก็ผมเป็นอาจารย์นะถ้าร้านนี้ไม่ขายให้ผมก็ไปตั้งแถวสำหรับอาจารย์ที่ร้านอื่นอีกละ    ผมอาจคิดผิดก็ได้นะแต่ผลคือการอยู่แถวหน้าและได้สั่งอาหารพร้อมกินทันเวลาการเข้าสอนของอาจารย์ไงละ...อิ อิ อิ.