ความรักแบบนี้ไม่ทุกข์ครับ ความรักแบบนี้ไม่ต้องทำลาย เป็นความรักความปรารถนาดีที่มอบให้ด้วยใจสงบเย็นและมีความสุข

                 ตั้งแต่เด็กเพิ่งจะจำความได้จนกระทั่งเติบโตเป็นผู้ใหญ่ผ่านประสบการณ์ทั้งดีและร้ายมาอย่างโชกโชน  คงมีคนไม่น้อยทีเดียวเคยตั้งคำถามกับตัวเองเช่นเดียวกับผมว่า “รักแท้ คืออะไร?”  เมื่อเป็นเด็กเล็กๆคำถามนี้อาจจะไม่ต้องการคำตอบมากนัก เพราะคำตอบวนเวียนอยู่ในความรู้สึกของตนเองอยู่ตลอดเวลาว่า รักแท้คือความรักที่ได้จาก แม่และพ่อผู้ให้กำเนิดนั่นเอง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเด็กน้อยได้รับน้ำนมจากอกแม่  สายน้ำใจระอุอุ่นด้วยความรักความปรารถนาดีผ่านมาทางสายน้ำนมเพื่อลูกน้อยคนนี้โดยเฉพาะ   คงไม่มีใครปฏิเสธได้ว่า รักแท้จากแม่ คือรักแท้อันบริสุทธิ์และยิ่งใหญ่แห่งมวลมนุษย์

                เมื่อเติบโตเป็นหนุ่มสาว สายตาเริ่มสอดส่ายมองหาเพศตรงข้ามที่ต้องตาถูกใจ สาวใด หนุ่มใด กริยาท่าทางหน้าตา บุคลิกเป็นเช่นเดียวกับสาวหนุ่มในจินตนาการภาพฝัน   ใจก็คอยแต่จะครุ่นคิดคำนึงถึงอยู่ทั้งวันทั้งคืนไม่มีเวลาเว้นพัก เมื่อได้ดังปรารถนาก็รู้สึกชุ่มชื่นเบิกบาน ดูโลกช่างสดใสมีความสุข แต่เมื่อต้องพลาดพลั้งผิดหวังจิตใจจะเต็มไปด้วยความทุกข์ ร้อนดังไฟลน ระทมห่อเหี่ยวผิดหวัง โลกทั้งโลกเหมือนจะแตกสลายลงไปต่อหน้าต่อตา  บางคนไม่สามารถอยู่เป็นผู้เป็นคนอีกต่อไปได้ บางคนขึ้งเครียดโกรธเคือง พร้อมจะทำลายทั้งชีวิตตนเองและคนที่ตัวเองบอกว่ารัก  ผมเกิดคำถามขึ้นในใจว่า อย่างนี้น่ะหรือที่เรียกว่า “รักแท้”  ทำไมรักแท้ต้องทุกข์ ?  ทำไมรักแท้ต้องทำลาย?

                แล้ววันหนึ่งผมก็ได้คำตอบว่ารักแท้คืออะไร  คำตอบนี้ไม่ใช่สากล ผมไม่รู้ว่าถูกหรือผิดหรอกครับ  เพียงแต่ผมสัมผัสได้ด้วยใจว่านี่คือ “รักแท้” ในความหมายของผม  รักแท้ไม่ทุกข์  รักแท้ไม่ต้องทำลาย  รักแท้ประกอบด้วยความชื่นชม ชื่นชมคนที่เรารักอย่างจริงใจสม่ำเสมอและเนิ่นนาน   ไม่ว่าจะเป็นการชื่นชมตรงๆหรือแม้แต่รับรู้รับทราบเรื่องราวของเขาคนนั้นด้วยความรู้สึกยินดีชื่นฉ่ำใจ อยากได้ยินได้ฟังเรื่องของเขาบ่อยๆ 

 ความรู้สึกขอบคุณก็เป็นส่วนประกอบของ “รักแท้” ขอบคุณที่เขาได้เข้ามาในชีวิตของเรา   ขอบคุณที่สร้างความรู้สึกดีๆให้เกิดขึ้นไม่ว่าจะมากหรือน้อย  อาจจะแค่ในช่วงเวลาสั้นๆหรือเป็นระยะเวลายาวนาน  ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่าความรักที่แท้นั้นคือความปรารถนาดีอันยิ่งใหญ่ ซึ่งต่างคนต่างก็เป็นทั้งผู้ให้และผู้รับ

หัวใจสำคัญของ “รักแท้” คือ การให้อภัยครับ ให้อภัยได้เสมอเมื่อเกิดเหตุผิดพลั้งพลาดไป   ให้อภัยได้แม้กระทั่งจะต้องสูญเสียรักนั้นไปไม่ว่าจะด้วยเหตุใดก็ตาม ให้อภัยได้ด้วยความรู้สึกชื่นชมและขอบคุณไม่เสื่อมคลาย  ความรักแบบนี้ไม่ทุกข์ครับ ความรักแบบนี้ไม่ต้องทำลาย  เป็นความรักความปรารถนาดีที่มอบให้ด้วยใจสงบเย็นและมีความสุข

ในฐานะหมอชุมชนอย่างผม ผมก็มีรักแท้นะครับ รักแท้ที่ให้กับประชาชนที่ผมดูแลรับผิดชอบ ผมชื่นชมทุกครั้งที่เห็นเขาเหล่านั้นร่วมกันดูแลเอาใจใส่สุขภาพตนเอง เกิดกลุ่มคนที่รวมตัวกันเป็นชมรมทำกิจกรรมส่งเสริมสุขภาพเพื่อตนเองและเพื่อผู้อื่น สร้างบรรยากาศของชุมชนอยู่เย็นเป็นสุข  รู้สึกขอบคุณที่มีเขาเหล่านั้นมีใจเสียสละ เป็นพลังเป็นแรงใจให้ในกระบวนการดูแลสุขภาพเป็นไปได้อย่างราบรื่น   แต่สำหรับบางคนที่ผิดพลาดพลั้งไปทำให้เกิดโรคร้ายรุมเร้า เรามาอภัยให้กันนะครับ เริ่มต้นร่วมกันสร้างชีวิตใหม่ให้เป็นชีวิตสุขภาพดีทั้งกายและใจ  ทั้งหมดเกิดจากความปรารถนาดีที่ไม่มีอะไรเคลือบแฝงซ่อนเร้น  ผมมั่นใจว่านี่คือ“รักแท้ของผมครับ”