ความรักเหมือนโคถึก             กำลังคึก ผิว์ขังไว้

  ก็โลดจากคอกไป                  บ่ยอมอยู่ ณ ที่ขัง

  ถึงหากจะผูกไว้                      ก็ลิ่วไปด้วยกำลัง

   ยิ่งห้ามก็ยิ่งคลั่ง                     บ่มิคิดถึงเจ็บตาย

                                                     (พระราชนิพนธ์ ร.6)

 ชั่วชีวิตหนึ่งของคนเรา ย่อมผ่านพบประสบการณ์ความรักมาบ้างไม่มากก็น้อย ถึงแม้ไม่เคยได้รับความรักจากใครเลย ไม่เคยมีใครมารัก แต่อย่างน้อยเราย่อมต้องเคยรักใครสักคน....การรักใครสักคนนั้นมีความหมาย......ความรักคืออะไร....ความรักคือ....สิ่งดีงามที่หมู่มวลมยุษย์พึงมีให้ต่อกัน.... และรักแท้ที่ยั่งยืนนั้นหาใช่การครอบครอง..หรือทุกข์ร้อนดั่งไฟลน ระทมห่อเหี่ยวยามผิดหวัง  แต่เป็นรักที่มีแต่คำ...  ชื่นชม...ขอบคุณ...และให้อภัย...ถ้าทุกคนมีรักแท้ให้แก่กันและกันแล้วโลกคงสดใสมากกว่านี้นะคะ ลุงปุ๊....ขอบคุณที่จุดประกายในการค้นหารักแท้ค่ะ