ผมเก็บเรื่องนี้มาเล่าเพื่อให้ผู้บริหารการศึกษาไทยอ่าน   เป็นตัวอย่างของ “ผู้อำนวยการเขตการศึกษา” ของสหรัฐอเมริกา    รับผิดชอบดูแลโรงเรียนจำนวน ๑๔๔ โรงเรียน  นักเรียน ๔๖,๐๐๐ คน  ที่นิตยสารไทม์ (ฉบับวันที่ ๘ ธ.ค. ๕๑) ยกย่องนำรูปขึ้นปกของ US Edition  และเอาเรื่องราวที่เธอกำลังดำเนินการ “ปฏิรูปโรงเรียน” ในเขตการศึกษา วอชิงตัน ดีซี   มาลงในเนื้อที่กว่า ๖ หน้า    โดยตั้งความหวังว่า การดำเนินการของเธอจะช่วยแก้ปัญหาคุณภาพของโรงเรียนทั่วประเทศ   อ่านรายละเอียดได้ที่นี่

 

Michelle Rhee เป็นคนอเมริกันเชื้อสายเกาหลี อายุเพียง ๓๘  เคยเป็นครูประถม   และออกไปทำงานองค์กรไม่ค้ากำไรชื่อ New Teacher Project ที่ทำหน้าที่ช่วยหาครูดีให้แก่โรงเรียน   ได้รับแต่งตั้งให้ทำหน้าที่หัวหน้าเขตการศึกษา วอชิงตัน ดีซี ทั้งๆ ที่ไม่เคยเป็นผู้บริหารโรงเรียนมาก่อน   และ ไทม์ จั่วคำนำบทความว่า “ครูเกลียดเธอ  ครูใหญ่กลัวเธอ  เรื่องราวที่ Michelle Rhee กลายเป็นพลังปฏิวัติและแตกแยกที่สุดต่อการศึกษาอเมริกัน” 

 

ที่จริงวิธีที่เธอดำเนินการเป็นเรื่องธรรมดาๆ ไม่ใช้สิ่งลี้ลับหรือชาญฉลาดอะไรเลย    ดังข้อความ Rhee has promised to make Washington the highest-performing urban school district in the nation, a prospect that, if realized, could transform the way schools across the country are run. She is attempting to do this through a relentless focus on finding--and rewarding--strong teachers, purging incompetent ones and weakening the tenure system that keeps bad teachers in the classroom.    ซึ่งผมตีความว่าสิ่งที่พิเศษที่ Michelle Rhee มีคือ

1.     มีความฝัน และปณิธานมุ่งมั่นอันแรงกล้าที่จะทำเพื่อส่วนรวม

2.     มีความกล้าหาญที่จะลงมือทำ   แม้จะมีคนไม่พอใจ   วิธีทำของเธอคือ หาครูดีมาให้รางวัลหรือผลประโยชน์   และหาทางกำจัดครูไม่ดีทั้งเป็นรายคนและโดยระบบ

3.     มีความเพียร ลงแรงเพื่อหาหลักฐานด้วยตนเอง

เอามาเล่า เพราะอยากมี “Michelle Rhee” ของประเทศไทยบ้าง 

 

วิจารณ์ พานิช

๓ ธ.ค. ๕๑