พระอมิตาภะพระพุทธเจ้า ( Buddha Amitabha ) ประทับอยู่ ณ ดินแดนสุขาวดี ( Sukhavati )

ศึกษาปรัชญาสุขาวดี

เมื่อพระพุทธศาสนาฝ่ายมหายานได้เผยแผ่เข้าไปยังประเทศจีน  โดยผ่านการสืบทอดต่อมาจากท่านนาคารชุน  ท่านอัศวโฆษ  ท่านวสุพันธุ  เมื่อถึงจีนแล้วหลวงจีนฮุยหยวน ( Hui-yuan ) รับสืบทอดโดยการก่อตั้งเป็นสมาคมดอกบัวขาวในปี  พ.ศ. 945  โดยมีเป้าหมายนำผู้ปฏิบัติธรรมตั้งปณิธานเพื่อไปเกิดในดินแดนบริสุทธิ์นั้น

ต่อมาจึงทำให้ท่านได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ก่อตั้งสำนักพุทธศาสนามหายานสายสุขาวดี  และหลวงจีนถันหลวน ( Tan-luan  พ.ศ. 1019-1085 ) ได้เผยแผ่ปรัชญาสุขาวดี นี้แก่สังคมภายนอก ในภาษายิ่ปุ่นเรียกว่า  โจโด ( Jodo ) ภาษาจีนเรียกว่า ชิง-ถู ( Ching-Tu ) แปลว่า  ดินแดนบริสุทธิ์ ( Pure  Land ) แนวคิดทางสุขาวดีนี้คล้ายความเชื่อในศาสนาเทวนิยม เพราะหวังพึ่งอำนาจภายนอก 

 พระอมิตาภะพระพุทธเจ้าทรงทำหน้าที่คล้ายกับพระเจ้า  เหล่ามนุษย์ทั้งมวลต่างต้องพึ่งอำนาจของพระอมิตาภะพระพุทธเจ้าเท่านั้นจึงจะสามารถบรรลุเป้าหมายของชีวิตที่สมบูรณ์สูงสุดได้

สาระสำคัญของหลักคำสอน  เริ่มต้นจากพระสูตรชื่อ  สุขาวตีวยูหสูตร  เป็นเรื่องเล่าการสนทนาระหว่างพระพุทธเจ้ากับพระอานนท์  ความว่า...มีนักบวชชื่อธรรมกรถามพระพุทธเจ้าองค์ก่อนเพื่อปรารถนาถึงดินแดนบริสุทธิ์และพระพุทธเจ้าที่จะไปอุบัติยังดินแดนนั้น 

 แล้วท่านได้ปรารถนาต่อหน้าพระพุทธเจ้าพระองค์นั้นว่า  ขอตั้งตนเองบำเพ็ญเพียรปัญญาบารมีธรรมเพื่อไปเป็นพระพุทธเจ้าในดินแดนบริสุทธิ์นั้น  เมื่อความปรารถนาสำเร็จพระนักบวชรูปนั้นจึงได้นามว่า 

 พระอมิตาภะพระพุทธเจ้า ( Buddha  Amitabha ) ประทับอยู่  ณ  ดินแดนสุขาวดี  ( Sukhavati )  นั้นคือแดนสุขาวดีหรือดินแดนสวรรค์อันบริสุทธิ์อยู่ทางทิศตะวันตกนั่นเอง.